Dziecko Królowej Pokoju

Pokój musi zapanować pomiędzy człowiekiem i Bogiem, a także między ludźmi

  • Królowa Pokoju

    Królowa Pokoju
  • Uwaga

    Strona używa plików cookies które zapisują się w pamięci komputera. Zapisywanie plików cookies można zablokować w ustawieniach przeglądarki. Dowiedz się o tych plikach http://wszystkoociasteczkach.pl
  • Logowanie

  • Odwiedzają nas

    Map

  • Maryjo weź mnie za rękę

  • Jezu Maryjo Kocham Was

Miej serce i daj serce rodzinie wielodzietnej

Posted by Dzieckonmp w dniu 28 stycznia 2012


Dnia  7 stycznia 2012 r. pojawił się na naszym blogu taki komentarz.

Witajcie kochani.przez przypadek trafiłam na tę stronę a może to ręka Boga uczyniła ten cud.Jesteśmy 7 osobową rodziną z kujawsko pomorskiego. Mieszkamy na wsi u ludzi którzy przygarnęli nas pod swój dach w zamian pomagamy w gospodarstwie. Korzystam z pomocy gminy a nasz stały dochód to zasiłek rodzinny. Mąż dorabia jako mechanik maszyn rolniczych i synowie po szkole też chodzą do pobliskich gospodarzy aby coś dorobić. Nasze dzieci to syn 18lat, syn 17lat, córka 9lat, córka 5lat, syn 14miesięcy. Oszczędzam jak mogę ale mimo to  często brak nam żywności, butów, środków czystości itp. Nigdy nie proszę o pieniążki bo wiem że jest ciężko każdemu. Ale może chciałby ktoś nam pomóc w postaci żywności, odzieży itp. Bóg zapłać…email,gosia34l@interia.pl

Nasze wspaniałe czytelniczki chcą być anonimowe  nie potrafiły pozostawić tego komentarza w zapomnieniu i postanowiły na wszelkie sposoby sprawdzić wiarygodność i prawdziwość  tego wpisu.

Poprosiły księdza  tego od adwetowych rodzin którym pomagaliśmy aby sprawdził tą osobę która napisała prośbę o pomoc na naszym blogu.(pani Gosia). Ksiądz  skontaktował się z parafią tej rodziny w woj. kujawsko-pomorskie. Ksiądz odpisał że ta rodzina jest warta tego aby im pomóc.

Myślę że warto tutaj  przytoczyć słowa Jezusa na temat Sądu ostatecznego.

Sąd Ostateczny [Mt 6,15]

31 Gdy Syn Człowieczy przyjdzie w swej chwale i wszyscy aniołowie z Nim, wtedy zasiądzie na swoim tronie pełnym chwały.

32 I zgromadzą się przed Nim wszystkie narody, a On oddzieli jednych [ludzi] od drugich, jak pasterz oddziela owce od kozłów.

33 Owce postawi po prawej, a kozły po swojej lewej stronie.

34 Wtedy odezwie się Król do tych po prawej stronie: „Pójdźcie, błogosławieni Ojca mojego, weźcie w posiadanie królestwo, przygotowane wam od założenia świata!

35Bo byłem głodny, a daliście Mi jeść;
byłem spragniony, a daliście Mi pić;
byłem przybyszem, a przyjęliście Mnie;

36 byłem nagi, a przyodzialiście Mnie;
byłem chory, a odwiedziliście Mnie;
byłem w więzieniu, a przyszliście do Mnie”.

37 Wówczas zapytają sprawiedliwi: „Panie, kiedy widzieliśmy Cię głodnym i nakarmiliśmy Ciebie? spragnionym i daliśmy Ci pić?

38 Kiedy widzieliśmy Cię przybyszem i przyjęliśmy Cię? lub nagim i przyodzialiśmy Cię?

39 Kiedy widzieliśmy Cię chorym lub w więzieniu i przyszliśmy do Ciebie?”

40 A Król im odpowie: „Zaprawdę, powiadam wam: Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili”.

41 Wtedy odezwie się i do tych po lewej stronie: „Idźcie precz ode Mnie, przeklęci, w ogień wieczny, przygotowany diabłu i jego aniołom!

42 Bo byłem głodny, a nie daliście Mi jeść;
byłem spragniony, a nie daliście Mi pić;

43 byłem przybyszem, a nie przyjęliście Mnie;
byłem nagi, a nie przyodzialiście Mnie;
byłem chory i w więzieniu, a nie odwiedziliście Mnie.”

44 Wówczas zapytają i ci: „Panie, kiedy widzieliśmy Cię głodnym albo spragnionym, albo przybyszem, albo nagim, kiedy chorym albo w więzieniu, a nie usłużyliśmy Tobie?”

45 Wtedy odpowie im: „Zaprawdę, powiadam wam: Wszystko, czego nie uczyniliście jednemu z tych najmniejszych, tegoście i Mnie nie uczynili”.

46 I pójdą ci na mękę wieczną, sprawiedliwi zaś do życia wiecznego».

mamy więc okazję by znaleźć się po stronie razem z owcami jeśli podzielimy się swoimi dobrami z tą rodziną.

Dane rodziny:

Małgorzata Nowicka
wieś Blizienko 26 

87- 222 Książki
woj.kujawsko pomorskie
tel 603982255,
konto posiada syn Małgosi, dane do przelewu:
36109016780000000117444129
Mariusz Nowicki wieś Blizienko 26 Gmina Książki 87-222 woj. Kuj-Pom

Reklamy

Komentarzy 100 to “Miej serce i daj serce rodzinie wielodzietnej”

  1. zrezygnowana said

    KOCHANI NIECH WAS BÓG BŁOGOSŁAWI

  2. zrezygnowana said

    Przyjacielu ludzkich serc
    pojawiasz się w życiu szarego człowieczka jak Anioł
    i już nie sposób o Tobie zapomnieć.
    Przyjacielu ludzkich serc
    jesteś jak iskierka rozpalająca nadzieję na lepsze jutro.
    Przyjacielu ludzkich serc
    dziękuję Ci za dobroć i radość
    płynącą z głębi Twej duszy i serca…

  3. Beata said

    Szczesc Boze.

    Jest mi wstyd pisac bo juz tyle nam pomogliscie,ale zmusza mnie do napisania tego postu sytuacja.
    Potrzebna nam zywnosc,srodki czystosci ( proszek do prania najbardziej ).
    Jesli zechcial by nam ktos pomoc prosze o kontakt .

    beatamrugalska.bm@gmail.com

    Pozdrawiam goraco

  4. zrezygnowana said

    Ciągle jeszcze istnieją wśród nas anioły. Nie mają wprawdzie żadnych skrzydeł, lecz ich serce jest bezpiecznym portem dla wszystkich, którzy są w potrzebie. Wyciągają ręce i proponują swoją przyjaźń.

  5. Beata said

    Szczera prawda .Nie maja skrzydel a tyle ciepla i przyjazni daja…….

  6. zrezygnowana said

    Dawno dawno temu na oceanie istniała wyspa, którą zamieszkiwały emocje, uczucia oraz ludzkie cechy – takie jak: Dobry humor, Smutek, Mądrość, Duma; a wszystkich razem łączyła Miłość.
    Pewnego dnia mieszkańcy wyspy dowiedzieli się, że niedługo wyspa zatonie. Przygotowali swoje statki do wypłynięcia na morze, aby na zawsze opuścić wyspę. Tylko Miłość postanowiła poczekać do ostatniej chwili.
    Gdy poz
    ostał jedynie maleńki skrawek lądu, Miłość poprosiła o pomoc.
    Pierwsze podpłynęło Bogactwo na swym luksusowym jachcie. Miłość zapytała:
    – Bogactwo, czy możesz mnie uratować?
    – Niestety nie. Pokład mam pełen złota, srebra i innych kosztowności. Nie ma tam już miejsca dla ciebie.
    Druga podpłynęła Duma swoim ogromnym czteromasztowcem.
    – Dumo, zabierz mnie ze sobą! – poprosiła miłość.
    – Niestety nie mogę cię wziąźć! Na moim statku wszystko jest uporządkowane, a ty mogłabyś mi to popsuć.
    Na zbutwiałej łódce podpłynął Smutek.
    – Smutku, zabierz mnie ze sobą! – poprosiła Miłość.
    – Och, Miłość, ja jestem tak strasznie smutny, że chcę pozostać sam – odrzekł Smutek i smutnie powiosłował w dal.
    Dobry humor przepłynął obok Miłości nie zauważając jej, bo był tak rozbawiony, że nie usłyszał nawet wołania o pomoc. Wydawało się, że Miłość zginie na zawsze w głębinach oceanu… Nagle Miłość usłyszała:
    – Chodz! Zabiorę cię ze sobą! – powiedział nieznajomy starzec.
    Miłość była tak szczęśliwa i wdzięczna za uratowanie życia, że zapomniała spytać kim jest jej wybawca. Chciała bardzo się dowiedzieć kim był ten tajemniczy starze. Zwróciła się o poradę do Wiedzy.
    – Powiedz mi proszę, kto mnie uratował?
    – To był Czas – odpowiedziała Wiedza.
    – Czas? – zdziwiła się Miłość – Dlaczego Czas mi pomógł?
    – Tylko Czas rozumie, jak ważnym uczuciem w życiu każdego człowieka jest Miłość. – odrzekła Wiedza.

  7. zrezygnowana said

    DZIĘKUJĘ CI BOŻE

    Boże chcę Ci podziękować Za te wszystkie lata Tyle

    szczęścia co dzień choć czasami łzy Ale warto było Więc dziękuję Ci. Dziękuję za promyki
    słońca ciepłe Dziękuję za lasy zielone Dziękuję za strumyki rwące I za serca ludzi dobre. Dziękuję za codzienność moją Choć przecież zwykła jest Dziękuję za ludzi w koło I za to że kocham ich. Dziękuję za miłość,radość i płacz Bo przecież bez tych uczuć nie istniałby świat. Dziękuję za codzienne rozmowy z TOBĄ Za to że serce me przygotowałeś Na każdy życia dzień Dziękuję za to że idąc przez nie Wiem ,że u boku mego jesteś TY. Że bać się nie muszę tego co mnie spotka I mogę spokojna przez życie iść Dziękuję za mego psa którego KTOŚ podarował mi Za muchy,komary i za pokrzyw moc Mimo że nie dają szczęścia to od ciebie przecież są. Doceniam wszystko co mam w swym życiu Tak zwykłym przecież Najprostszym tak I chcę tak żyć dalej Na Twym pięknym świecie Przez paręnaście następnych lat….

  8. zrezygnowana said

    „…Zdarza się, że nasze dłonie są puste, ale serce zawsze pełne i możemy rozdawać hojnie różne wspaniałości: ciepło, dobro, pociechę, radość…”

Sorry, the comment form is closed at this time.

 
%d blogerów lubi to: