Dziecko Królowej Pokoju

Pokój musi zapanować pomiędzy człowiekiem i Bogiem, a także między ludźmi

  • Królowa Pokoju

    Królowa Pokoju
  • Uwaga

    Strona używa plików cookies które zapisują się w pamięci komputera. Zapisywanie plików cookies można zablokować w ustawieniach przeglądarki. Dowiedz się o tych plikach http://wszystkoociasteczkach.pl
  • Propozycja chronologiczna

    • Rok 2019 – Kryzys Rumunia
    • Rok 2020 – fałszywe traktaty pokojowe
    • Rok 2021 – Papież jedzie do Moskwy
    • Rok 2021 – Wojna
    • Rok 2022 – zwycięstwo komunistyczne
    • Rok 2023 – 10 królów
    • Rok 2024 – Antychryst
    • Rok 2025 – Sojusz z wieloma
    • Rok 2025 – Synod
    • Rok 2026 – Henoch i Eliasz
    • Rok 2028 – Ohyda spustoszenia
    • Rok 2029 – Ostrzeżenie
    • Rok 2030 – Cud
    • Rok 2031 – Nawrócenie Izraela
    • Rok 2032 – Kara
    • Rok 2032 – Odnowienie świata
    • Rok 2033 – Exodus
    • Rok 2034 – Zgromadzenie w Jerozolimie
    • Rok 3032 – Gog i Magog
    • Rok 3213 – Koniec świata
    • Nowe niebiańskie Jeruzalem.
  • Logowanie

  • Odwiedzają nas

    Map

  • Maryjo weź mnie za rękę

  • Jezu Maryjo Kocham Was

Archive for 25 stycznia, 2013

Świadectwo Beaty – orędzia ostrzeżenie zmieniły moje zycie

Posted by Dzieckonmp w dniu 25 stycznia 2013

ziemiaWitam wszystkich blogowiczów i admina. W maju 2012r natknęłam się w komentarzach odnośnie artykułu dotyczącego wykradzenia dokumentów z Watykanu, na fragment Orędzi Ostrzeżenie. Pierwszą moją myślą było to, że są to kolejne wizje nawiedzonego proroka, a do tego mieliśmy słynny 2012r, jednak coś ciągle skłaniało mnie ażeby zerknąć w treść tych przekazów. W tym samym czasie rozpoczęłam czytanie pańskiego bloga, na który obecnie zaglądam kilka razy dziennie. Jest to jedyna strona, którą odwiedzam regularnie. Pamiętam czerwiec i ataki osób z innego bloga zarówno na Pana admina, jak i na Orędzia, a teraz mam wrażenie, że historia się powtarza(mam na myśli ataki na Orędzia). Wracając do samych Orędzi. W moim przypadku, po przeczytaniu wszystkich przekazów tj. od 2010r, stwierdziłam, że tak naprawdę, mimo iż jestem katoliczką byłam bardzo daleko od Boga. Moje “nawrócenie” jeśli można tak powiedzieć przebiegło w ekspresowym tempie. Odbyłam trzy spowiedzi życia, nie wyobrażam sobie aby nie iść na Mszę Św. w niedzielę, wcześniej znajdywałam powody i usprawiedliwienia, tak naprawdę dla mojego lenistwa. Nie codziennie, ale często staram się chodzić na Mszę w tygodniu. Codziennie odmawiam Koronkę do Bożego Miłosierdzia, Różaniec Św. i Modlitwy Krucjaty, które podzieliłam na kilka części. Pokochałam Boga jak nigdy wcześniej, wręcz czuję się winna temu,że nastąpiło to dopiero teraz, że straciłam tyle lat. Orędzia to dla mnie ogromna nauka miłości do Boga, do bliźniego, nauka pokory, której mi niejednokrotnie brakowało, wreszcie wskazówki na nadchodzące czasy. Nie będę się wypowiadać na temat czy są one prawdziwe czy też nie, bo wszystkie osoby, które je czytają wiedzą, że nie nam je osądzać lepiej zamilknąć. Jedyne co powiem odnośnie mojej osoby, to to, że przyniosły one bardzo dobre owoce. ”Są też i gorsze strony” mojego nawrócenia. To w cudzysłowiu oczywiście, dlaczego. Ano dlatego, że to, że więcej się modlę na początku denerwowało mojego męża. Wielokrotnie słyszałam, że chcę z siebie zrobić świętą, że dziwaczeję, że nic tylko myślę o końcu świata, chociaż było zupełnie inaczej, że mam nie mącić dzieciom w głowach. Teraz mogę powiedzieć, że przyzwyczaił się do tego, ale podczas np. sprzeczki i tak słyszę o swojej świętości. Orędzia mnie zmieniły całkowicie. Wystrzegam się oceniania innych, wystrzegam się grzechów, które wcześniej niejednokrotnie nie uważałam nawet za grzech, nie wspomnę już o wartościach materialnych, które straciły dla mnie całkiem sens. Najważniejsze to to, że Pan Bóg jest dla mnie żywym Bogiem, z którym mogę rozmawiać, któremu się mogę pożalić i dzięki któremu osiągnęłam niesamowity spokój duszy. Oczywiście tak jak i zapewne wielu z blogowiczów mam podobne doświadczenia, gdy chodzi o rozpowszechnianie tych Orędzi innym. Wielu pewnie uważało mnie za osobę niespełną rozumu, lub “nawiedzoną”, patrzyli na mnie i albo się uśmiechali, albo w ogóle nie odzywali,albo potraktowali jak świadka jehowy. Być może, że był to mój błąd w sposobie przekazywania tego czego dotyczy treść Orędzi, bądź wynikało to z tego, że na początku chyba trochę traktowałam je jak sensację i może tak też to traktowali odbiorcy. Teraz czytam je powtórnie, zwracam uwagę na to co wcześniej wydawało mi się mniej istotne, ale nadal jest to dla mnie przepiękna nauka Pana Boga. Teraz już nie interesują mnie opinie księży, dałam nawet naszemu proboszczowi Orędzia dla przeczytania, ale odniosłam wrażenie, że nie przeczytał wszystkich miesięcy, które miał wydrukowane, stwierdził tylko, że owszem są bardzo ciekawe i to tyle. Może powiem jeszcze o jednym, gdyż jakiś czas temu na blogu ktoś pytał o stanowisko kapłanów odnośnie Orędzi. Na samym początku podczas spowiedzi spytałam księdza czy jest grzechem czytanie nie uznanych przez Kościół przekazów . Dał mi myślę bardzo mądrą radę, a mianowicie, “jeśli pani je czyta i się pani nie boi, to niech z nich pani czerpie co najlepsze i niech tak pani żyje. Niech się pani czytając je kieruje swoim sercem ” Tak właśnie robię. Chciałabym się odnieść jeszcze do jednego. Zauważyłam, że Orędzia, bardzo chętnie oceniają osoby, które chyba tak naprawdę nie znają ich treści w pełni, jedynie pobieżnie, wybiórczo cytują jakieś zdania, wyrwane z kontekstu niejednokrotnie, uznawając je tak łatwo za fałszywe. Dzisiejszy dzień jest tego dobrym przykładem, myślę tu o orędziu z 18.01.2013, ale jeszcze bardziej drażniło mnie gdy jedna z osób twierdziła stanowczo, że Pan Bóg narzuca nam wręcz prośbę o odmawianie Modlitw Krucjaty, jak gdyby były ważniejsze od Koronki do MB czy Różańca Św. Dla wszystkich tych osób informacja. W przekazach niejednokrotnie Pan Jezus, Matka Boża prosili o odmawianie tych modlitw jako najważniejszych, ratujących nie tylko pojedyńcze dusze, ale i całe narody. Jeśli nie czytaliście, sprawdźcie proszę. Przekaz 05.02.2012- Kiedy odmawiacie Różaniec,możecie uratować swój naród, modlitwa Różańca jako Modlitwa Krucjaty 26 . Kolejne, prośby o odmawianie bądź Koronki, bądź Różańca, bądź obu : 13.06.2011, 20.12.2010, 13.11.2010, 15.11.2010, 28.12.2010, 16.11.2010, 21.11.2010, 26.11.2010, 24.01.2011, 28.01.2011, 04.05.2011, 10,05.2011, 11.05.2011, 13.05.2011, 05.03.2011, 18.03.2011, 04.04.2011, 15.04.2011, 31.05.2011, 16.04.2011, 17.04.2011, 23.04.2011, 30.04.2011, 13.06.2011, 25.06.2011, 05.07.2011, 10.07.2011, 20.07.2011, 23.07.2011, 28.07.2011, 01.08.2011, 10.08.2011, 19.08.2011, 05.09.2011, 22.09.2011, 05.10.2011, 07.10.2011, 15.10.2011, 21.10,2011, 27.10.2011, 09.11.2011, 29.11.2011, 29.12.2011, 12.01.2012, 25.01.2012, 30.01.2012. To tylko do stycznia 2012r, resztę miesięcy polecam prześledźcie sami może wtedy nie będziecie pisać nieprawdy. A tak nawiasem mówiąc to wciąż nasuwa mi się pewna myśl. Dziwne są drogi kuszenia szatana i sprowadzania ludzi na złą drogę. Jeśliby wciąż namawiał do odmawiania Koronki do Bożego Miłosierdzia i Różańca Św. w co drugim, trzecim przekazie to chwała mu za to. Niech nawraca dalej. Panie Adminie nigdy niech Pan nie rezygnuje z zamieszczania Orędzi, kto nie chce nie musi czytać, każdemu Pan Bóg dał wolną wolę. Pozdrawiam, życzę spokoju i jak najwięcej czytelników.

Beata

Posted in Orędzia Ostrzeżenie, Świadectwa | Otagowane: , | 88 Komentarzy »

Orędzie z Medjugorje 25 stycznia 2013

Posted by Dzieckonmp w dniu 25 stycznia 2013

„Drogie dzieci! Również dziś wzywam was do modlitwy. Niech wasza modlitwa będzie mocna niczym żywy kamień [węgielny], aż nie zaczniecie dawać świadectwa swoim życiem. Dawajcie świadectwo piękna waszej wiary. Jestem z wami i przed moim Synem oręduję za każdym z was. Dziękuję wam, że odpowiedzieliście na moje wezwanie.”

Posted in Medziugorje, Orędzia | Otagowane: , | 11 Komentarzy »

Warto zachować czystość przed ślubem- świadectwo Beaty i Marcina Mądrzy

Posted by Dzieckonmp w dniu 25 stycznia 2013

Niesamowite świadectwo wspaniałego małżeństwa wielodzietnego. Polecam wszystkim aby poświęcić czas i posłuchać całość.

Posted in Film, Małżeństwo, Świadectwa, Świat innymi oczami | Otagowane: , | 11 Komentarzy »

Matko pięknej Miłości

Posted by Dzieckonmp w dniu 25 stycznia 2013

Posted in Śpiew | Otagowane: , , | 33 Komentarze »

O dziewictwie, czystości i miłości. List do dziewcząt

Posted by Dzieckonmp w dniu 25 stycznia 2013

Cześć! Tu Wasz starszy brat. Skończyłem właśnie pisać list do chłopców, ale i o Was przecież myślę. Napiszę dziś mniej więcej na ten sam temat, a więc o tym, dlaczego mamy zachowywać czystość przedmałżeńską… Na takie pytanie odpowiedziałabyś może po prostu, że zachowujesz czystość, bo Pan Bóg tak chce, a nieczystość jest grzechem. Koniec, kropka. I słusznie! To jest najlepsze uzasadnienie!… Pan Bóg mnie kocha, chce dla mnie tego, co najlepsze, i dlatego dał mi przykazania.

Przypomina mi się pewna wzruszająca scena z Księgi Tobiasza. Stary Tobiasz tuż przed śmiercią poucza swego syna: „Przez wszystkie dni swoje pamiętaj o Panu, dziecko moje, nie gódź się dobrowolnie na grzech i nie przekraczaj Jego przykazań… Posiądziesz wielkie dobra, jeśli będziesz bał się Boga, wystrzegał wszelkiego grzechu i jeśli będziesz czynił to, co dobre przed Panem, Bogiem twoim” (Tob 4, 5-21). Oczywiście, pełnienie przykazań daje „wielkie dobra”, niekoniecznie materialne. Są większe dobra niż materialne, duchowe mianowicie, np.: miłość, radość, szczęście. Znajduje się je tylko na drodze Bożych przykazań. Miłość, radość, szczęście bez Boga, to tylko namiastki.

Czasami jednak, bynajmniej nie ze złej woli, poszukujemy rozumowego uzasadnienia tego, w co wierzymy. Nie dlatego, żeby to zakwestionować. Ufamy naszemu Ojcu w niebie, ale chcielibyśmy też uzasadnić sposób naszego życia, zwłaszcza kiedy inni, którzy utracili, niestety, wiarę, uzasadniają – i to całkiem przekonywająco – swoje grzechy.
Nie pomyśl przypadkiem, że Pan Bóg przez pomyłkę ułożył np. VI przykazanie, a ten czy ów Twój kolega albo koleżanka odkryła nagle (w „Bravo” powiedzmy), co jest rzeczywiście dobre, a co złe. Pan Bóg się nie pomylił, bo się pomylić nie może, a to, co powiedział, było prawdą, jest prawdą i będzie prawdą do końca świata i nikt, choćby był nie wiem jakim geniuszem, nic lepszego niż 10 przykazań nie wymyśli. Nawet gdyby wszyscy geniusze na świecie zebrali się i myśleli w dzień i w nocy 20 lat albo 50, to i tak lepszych zasad życia niż 10 przy
kazań nie wymyślą… A to, że niektórzy ułożyli sobie własne 10 albo 5 przykazań i żyją według nich to inna rzecz. Mogą wyjść na tym tylko jak „Zabłocki na mydle”, a właściwie to znacznie gorzej.
Pogłówkuję dzisiaj jeszcze troszeczkę i postaram się uzasadnić, dlaczego Pan Bóg chce, abyśmy zachowywali czystość przedmałżeńską. Oczywiście będzie to czę
ściowe tylko uzasadnienie.
Któż zdoła do końca zgłębić Bożą mądrość? Nikt!
• Czystość jest piękna, atrakcyjna, pociągająca
Zaglądnąłem do mojego zeszyciku z myślami różnych mądrych ludzi, które wynotowuję sobie, czytując książki. Teraz będzie dużo cytatów.
“Każda cnota – pisze św. Jan Bosko, wielki przyjaciel młodzieży – jest cennym ornamentem duszy i czyni ją drogą Bogu i ludziom. Ale święta czystość jest królową cnót, anielską cnotą, klejnotem tak cennym, że ci, którzy ją posiadają, stają się jak aniołowie Boży w niebie, choć jeszcze ubrani w śmiertelne ciało”.
Matka Teresa z Kalkuty mawiała: „Nie ma większej ozdoby dla duszy ludzkiej niż cnota czystości”. Właśnie! Piękne serce czyni człowieka miłym Bogu i ludziom, a czystość jest szczególną jego ozdobą. Jeśli miałbym z kimś żyć do końca życia, to chciałbym z aniołem, bez wątpienia.
Św. Leonard z Porto Maurizio powiedział z kolei tak: „Jedna dziewica czysta duszą i ciałem jest warta więcej niż wszystkie królowe świata ze swymi bogactwami”. Jedna dziewica, zwłaszcza jako kandydatka na żonę, jest więcej warta niż wszystkie słynne modelki z pierwszych stron żurnali mody plus wszystkie równie bogate jak zepsute gwiazdy filmowe i estradowe.
Współczesny playboy jest przystojny, czarujący, dowcipny, modny. Cóż z tego?… Lubi opowiadać o swoich podbojach, jest przecież przeważnie duszą towarzystwa. Z Kasią robił takie a takie rzeczy, Wiesi trzeba powiedzieć kilka razy, że się ją kocha, aby osiągnąć swoje cele, Zosię natomiast zabrać na dyskotekę i trochę napoić piwem, itd. Tak opowiadają w męskim towarzystwie. Co gorsza, mówią prawdę.
Na pewno chciałabyś mieć męża czystego serca, który potrafił poczekać na ciebie bez „rozmieniania się na drobne”. Jasne! Św. Escriva de Balaguer pisze: „I właśnie wśród ludzi czystych znajdują się najdoskonalsi pod każdym względem. Wśród rozpustników natomiast przeważają bojaźliwi, egoiści, obłudnicy i okrutnicy – wszyscy pozbawieni prawdziwej męskości”. Dodałbym od siebie, że rozpustnice (czy jak się teraz mówi – „nowoczesne dziewczyny”) pozbawione są prawdziwej kobiecości. Z całą pewnością!
Jeszcze trochę o pięknie dziewic. R. Garrigou-Lagrange w znanym podręczniku duchowości zauważa: „Ciało przez czystość niejako się odnawia; coraz bardziej pozwala przeświecać duszy. Człowiek dzięki tej cnocie staje się prostolinijny; o ile sztuczne jest zachowanie światowej damy, o tyle proste jest zachowanie dziewicy… Ciało przez czystość pięknieje, bo wszystko co czyste jest piękne: czyste niebo, czysty diament, który przepuszcza światło nie zatrzymując go… Ciało przez czystość nabiera spokoju, a nawet w pewnym sensie staje się niezniszczalne. Podczas gdy grzech postarza ciało przedwcześnie, niszczy je, zabija – dziewictwo je konserwuje.” Francuski pisarz F. Mauriac tę ostatnią myśl wyraża podobnie: „Czystość uwiecznia stan młodości. W zmęczonych i pomarszczonych twarzach niektórych kapłanów widziałem błyszczące oczy młodzieńców.” I można też czasami dostrzec w młodych twarzach chłopców i dziewcząt zmęczone, znużone oczy starców i staruszek.
Na koniec zacytuję jeszcze raz
Matkę Teresę. „Największy dar – o ile większy niż pieniądze, niż posag – jaki możecie sobie ofiarować w dzień ślubu, to czyste serce, to dziewicze ciało… Gdy tracicie czystość, zło zaczyna wchodzić do waszego życia. Serce czyste to serce radosne i wolne”.
• Zachowując czystość uczysz chłopaków szacunku do siebie i dziewczyn w ogóle
Czystym lub nieczystym jest się nie tylko w czynach, ale i w myślach, słowach, sposobie bycia, sposobie ubierania się.
Tak przyjemnie rozbudzać zainteresowanie chłopaków super mini spódniczką, gołym brzuchem, obcisłymi szortami! A­dodatkowy plus, że jest się jeszcze modną, „na topie”. Takie to łatwe, a tak przyjemnie łaskocze próżność… Właściwie bez wysiłku, a jakie rozbudza się zainteresowanie! Tyle można osiągnąć, nawet złapać męża! Jest to swego rodzaju handlowanie ciałem, nieprawdaż? Nie dla pieniędzy, ale dla psychicznych gratyfikacji czy osiągnięcia swoich celów.
 (Nawiasem mówiąc, zasta
nawiam się, co wymyślą w tym roku „dyktatorzy mody”. Cóż oni z tymi biednymi dziewczynami nie wyprawiają! W zeszłym roku ciekawa była propozycja chodzenia z rozpiętym guzikiem w jeansach. Goły brzuch i rozpięty guzik, tak że widać kawałek – przepraszam za słowo – majtek. Pierwszy raz, kiedy zobaczyłem tak modnie ubraną dziewczynę, pomyślałem sobie: „Bardzo śpieszno jej chyba siusiać”. Ale okazało się wkrótce, że nigdzie jej nie było śpieszno. Taka moda… Męskim odpowiednikiem tego projektu byłoby chodzenie z rozpiętym rozporkiem… Panie i panowie projektanci mody! Może coś takiego zaproponować klientom? To byłoby urocze! A jakie śmiałe, niekonwencjonalne, nowoczesne!)
I tak niektórzy chłopcy, kiedy już się dość pobudzi ich wyobraźnię gołymi udami, przeźroczystymi spodniami, chodzeniem po ulicy w samych rajstopach albo majtkach (oficjalnie nazywa się je szortami), to później puszczają sobie w wyobraźni filmy porno we wła
snej reżyserii, z sobą i taką modnie ubraną dziewczyną w rolach głównych. Co się tam dzieje na tych filmach! Ojojoj! Może niejedna by się wystraszyła, gdyby zobaczyła jakie myśli rozbudziła. (Kręcenie filmów porno, choćby na własny użytek i choćby tylko w wyobraźni jest poważnym grzechem i ci, którzy inspirują do tego grzechu, biorą na siebie jakąś część odpowiedzialności za niego).
Inni natomiast chłopcy, ci którzy zachowują czystość i może nawet mocno walczą o nią, odbierają takie biegające po mieście na pół gołe dziewczyny jako agresywne i manipulujące.
Stare przysłowie: „Jak cię widzą, tak cię piszą” często sprawdza się. Jeśli dziewczyna ubierze się, jak gdyby pracowała w klubie strip-teasowym, to też, w mniejszym czy większym stopniu, będzie tak traktowana. Jeżeli sama się nie szanuje, jak może się spodziewać, że inni będą ją szanować. Jeżeli daje się pożądanie, otrzymuje się pożądanie. Co się sieje, to się zbiera. Jest się agresywną, zbiera się agresję. (Albo inne ją zbierają).
Rada starszego brata jest następująca: nie zapominaj, że mężczyzna inaczej przeżywa swoją seksualność niż kobieta. Bodźce wzrokowe szczególnie pobudzają jego zmysłowość. Ubieraj się tak, zachowuj się tak, aby dać chłopakowi szansę patrzenia na Ciebie z szacunkiem, z miłością. Nie każdy jest już doskonały i nie każdego stać na heroiczne walki w obronie czystości myśli i wyobraźni. Trzeba pomagać chłopakom!
• Czystość chroni przed zranieniami emocjonalnymi
Zakochanie nie oznacza jeszcze miłości, prawda? Gorące uczucia nie muszą świadczyć o prawdziwej miłości. Niektóre dziewczyny – zauważ – zakochują się na śmierć i życie ze średnią częstotliwością raz na 3 miesiące. Swojego męża chcą jednak kochać nie tylko 3 miesiące. Miłość, ta prawdziwa, jedyna, to coś innego niż zakochanie. Zakochanie mija tak szybko, jak powstało (zaś „miłość nigdy nie ustaje” – Kor 13, 8) i potem z perspektywy czasu dziękuje się za to Opatrzności, bo obiekt „miłości” – okazuje się – wcale nie był wart tych uczuć, które wzbudził. Uczucia mogą zwieść, nakładają – jak się mówi – „różowe okulary”, powodują, że „traci się głowę”. Głowa jednak nie na darmo została nam dana i nie należy dopuszczać do stanu, w którym się ją traci.
Gorzej jeżeli dziewczyna – co też się zdarza – daje swojemu ukochanemu (wkrótce przestanie nim być) jakieś „dowody miłości”. Bardzo bolesna jest konstatacja – kiedy uczucia miną – że godziło się na jakieś intymne rzeczy, w przekonaniu, że on kocha, a on chciał się tylko zabawić, tak jak teraz zabawia się z inną… Najgorzej jeśli dziew
czyna oddała się komuś takiemu. Ona jeszcze zastanawia się, czy nie jest w ciąży, a on już radośnie „kręci” z inną. To bardzo, bardzo boli.
W życiu nie zawsze należy kierować się emocjami. W moralnych wyborach zaś trzeba zawsze kierować się zasadami. Pan Bóg podał nam zasady życia, które chronią nas również przed emocjonalnymi zranieniami. „Nie cudzołóż” – mówi. Przed ślubem pełna czystość, choćby, nie wiem co, działo się w sercu.
Jeszcze jedna rada starszego brata: Jeżeli chłopak dąży z uporem do jakichś intymności, albo domaga się „dowodów miłości”, wcale nie kocha, możesz być pewna, choćby zapewniał o tym co 5 minut. Jest to tylko pożądanie, które nazywa „miłością”, albo nawet tylko manipulacja, żeby coś osiągnąć. Prawdziwa miłość wzbudza szacunek i rycerskość do dziewczyny. Miłość czyni chłopaka pokornym, delikatnym, czystym, wynosi ponad własny egoizm. Miłość przecież „nie dopuszcza się bezwstydu” (Kor 13, 5).
Powiesz być może, że masz i takie koleżanki, które zmieniają chłopaków jak rękawiczki, nawet same pchają się im do łóżek, a nic szczególnego z tego powodu nie przeżywają. W każdym razie nie widać, żeby były specjalnie zranione… Do końca nie wiesz, co przeżywają… A poza tym, oczywiście, są różne dziewczyny. Są i takie, które mają codziennie po kilku klientów i nic sobie z tego nie robią. Stępiła się trochę ich wrażliwość, ale taki stan ducha nie jest
naszym ideałem, prawda?
• Utrata niewinności kosztuje
Różne bulwarowe czasopisma „dla młodzieży” publikują z upodobaniem relacje dziewcząt na temat ich „pierwszego razu”. Wynika z nich przeważnie, że miło i przyjemnie i „na topie” jest utracić dziewictwo, byle tylko się „zabezpieczyć”. Pod wpływem tej propagandy płynącej i z innych kierunków są dziewczyny, które zaczynają się strasznie martwić, że mają 21, 23 albo więcej lat i jeszcze są dziewicami. Czyli martwią się, że dotąd nie były łatwe, ale dobrze żyły. Popełnić ciężki grzech – to będzie dopiero szczęście!… Ciężki grzech to największe nieszczęście, jakie może spotkać człowieka. Maria Goretti, Karolina Kózkówna i wiele innych, wolały oddać życie niż popełnić grzech nieczystości.
Psychologowie mówią, że utrata dziewictwa pozostawia w psychice trwały ślad. Raz utraconej niewinności, nie można odzyskać. Dziewczyna nie będzie już taka sama po swoim „pierwszym razie”.
Dobrze ilustruje konsekwencje utraty niewinności pewna sytuacja z powieści De Mauriera p.t. „Filcowy kapelusz”. Mianowicie, młody bohater po raz pierwszy w życiu ciężko się upił. I kiedy 48 godzin potem doszedł w pełni do siebie „… zauważył, że stała się rzecz smutna i dziwna! Jak gdyby oddech, który powoduje matowienie, pokrył lustro jego wspomnień pozostawiając lekką na nim powłokę, tak że żadne przeszłe zdarzenie, które chciał zobaczyć w tym lustrze, nie odbijało się już z dawną wyrazistością. Ostra jak brzytwa zdolność dotarcia oraz przywołania uroku i blasku i istoty rzeczy przeszłych, została stępiona. Jak by ta szczególna radość – dar przywoływania
przeszłych uczuć, przeżyć, sytuacji i czynienia ich na powrót rzeczywistymi, przez zwykły wysiłek woli, została mu odebrana.
Nigdy nie odzyskał już w pełni tej jakże cennej zdolności – dobrodziejstwa młodości i szczęśliwego dzieciństwa, którą kiedyś posiadał, nie wiedząc nawet o tym…”
Utrata dziewictwa przed małżeństwem, to nie jest mała rzecz. Nie zbadano dotąd dokładnie jak bardzo negatywne są tego duchowe i psychiczne skutki. W każdym razie żadne „zabezpieczenia” przed nimi nie chronią.
• Czystość przygotowuje
do udanego współżycia
w małżeństwie
Natomiast wiadomo (mówią o tym badania psychologiczne), że jeżeli „pierwszy raz” zostanie skojarzony z negatywnymi emocjami, pozostawi trwały negatywny ślad w przeżywaniu swojej seksualności i relacjach z mężczyznami. Np. jeżeli „pierwszy raz” był wykorzystaniem przez mężczyznę, jeśli dokonał się pod wpływem alkoholu lub w niesprzyjających warunkach zewnętrznych, jeżeli towarzyszył mu lęk (np. przed ciążą) itp., całe późniejsze współżycie seksualne będzie przez to doświadczenie naznaczone. Ciekawa rzecz, ankiety pokazują, iż zadziwiająco wiele kobiet (również mężczyzn) nie znajduje satysfakcji we współżyciu małżeńskim. Źródeł tego stanu należy chyba szukać we współżyciu przedmałżeńskim, a zwłaszcza w „pierwszym razie”.
We współżyciu przedmałżeńskim właściwie zawsze jest coś negatywnego; albo emocje, albo warunki zewnętrzne albo motywacje. Te ostatnie przeważnie rozbudza wulgarna i płytka dominująca „kultura”: bo trzeba być nowoczesną, bo mówią, że to jest przyjemne, bo ciekawe, jak to jest, bo już bym chciała być dorosłą, bo „wszyscy to robią”, bo chłopak tego się domaga, a ja go nie chcę utracić, itp. To są negatywne motywacje.
Wykoślawia, spacza, powiedziałbym profanuje swoją seksu
alność ktoś, kto jej używa, by udowodnić sobie, że jest atrakcyjny, dorosły lub nowoczesny, albo by nie odstawać od środowiska, albo zabić nudę, dostarczyć sobie przyjemności, manipulować mężczyznami, uśmierzyć samotność czy poczucie niższości, itp. Akt seksualny bowiem nie ma służyć do osiągnięcia jakichś własnych celów, ale ma wyrażać BEZINTERESOWNE oddanie się sobie kobiety i mężczyzny; całkowite, bezwarunkowe, nieodwołalne, na zawsze. Małżeństwo jedynie stwarza warunki do takiego oddania się sobie. Jeżeli ktoś wykorzystuje swoją seksualność do takiego czy innego egoistycznego celu, uczy się błędnego jej przeżywania, co później może być bardzo trudne albo niemożliwe do naprawienia, uleczenia (i żadne „zabezpieczenia” przed tym nie chronią.) Wniosek jest następujący: nie należy rujnować swojego życia seksualnego w małżeństwie przez zabawy w męża i żonę. Seksualność jest rzeczą zbyt cenną, ważną, powiem świętą, aby się nią bawić.
• Czystość prowadzi
do prawdziwej miłości
Dawcą, źródłem najpiękniejszej, najgłębszej miłości jest Bóg. Sam „jest miłością” (J 4, 16). Św. Paweł pisze: „…miłość, jaką Bóg was umiłował, napełnia nasze serca dzięki Duchowi Świętemu, którego otrzymaliśmy” (Rz 5, 5). A w innym miejscu: „Owocem zaś Ducha jest miłość…” (Gal 5, 22).
Miłość, ta prawdziwa, jest owocem działania w sercu Ducha Świętego, z którym człowiek musi współpracować, między innymi przez zachowanie czystości. „Ciało bowiem do czego innego dąży niż Duch, a Duch do czego innego niż ciało” (Gal 5, 17). Grzechy cielesne nie pozwalają na działanie Ducha Świętego w naszym sercu. Tam gdzie się je popełnia, nie może być prawdziwej miłości. Mogą być jakieś uczucia, owszem, może być pożądanie, które zostało nazwane „miłością”. Miłość narzeczonych, jeśli ulegną pokusie, nie będzie rozwijać się, a przeciwnie, obumierać.
Św. Escriva de Balaguer tak to wyraża: „Miłość jest jak nasienie, które wyrośnie i wyda owoce
o najwspanialszym smaku, jeśli zwilży je zdrój czystości.” A R. Garrigou-Lagrange tak: „Czystość doskonała daje duszy miłość Boga i bliźniego, która jest prawdziwie tym „stokroć”, które wynagradza ponad miarę wszystkie ofiary spełnione lub jeszcze pozostające do spełnienia”. Czyli ofiary ponoszone dla zachowania czystości są wynagradzane stokrotnie miłością, którą Bóg wlewa w serce.
Kochane Siostrzyczki! Tyle na dziś. Zbliża się koniec roku szkolnego, „co oznacza, że trwa ostateczna walka o kształt świadectw” – jak napisała do mnie pewna „biedroneczka” z Kłodzka. Wkrótce na szczęście wakacje… Propozycji, jak je spędzić, będzie dużo. Nie wybierzcie byle jakich. Te z „Bravo” czy „Filipinki” zostawcie innym… Sam chciałbym znowu wziąć udział w pielgrzymce z Suwałk do Wilna, organizowanej mistrzowsko przez księży salezjanów. Bardzo miło wspominam zeszłoroczną, ale nie wiem, czy mi się uda pójść w tym roku. „Miłujcie się!” organizuje (też mistrzowsko) obóz dla swoich czytelników! Sporo jest w ogóle Bożych propozycji. Jest w czym wybierać.
Do następnego razu. Cześć!
Niech Was Pan błogosławi i strzeże.

Wasz starszy brat, Jaś Bilewicz

Źródło; milujciesie.org.pl

Posted in Małżeństwo, Świat innymi oczami | Otagowane: , | 31 Komentarzy »