Dziecko Królowej Pokoju

Pokój musi zapanować pomiędzy człowiekiem i Bogiem, a także między ludźmi

  • Królowa Pokoju

    Królowa Pokoju
  • Uwaga

    Strona używa plików cookies które zapisują się w pamięci komputera. Zapisywanie plików cookies można zablokować w ustawieniach przeglądarki. Dowiedz się o tych plikach http://wszystkoociasteczkach.pl
  • Propozycja chronologiczna

    • Rok 2019 – Kryzys Rumunia
    • Rok 2020 – fałszywe traktaty pokojowe
    • Rok 2021 – Papież jedzie do Moskwy
    • Rok 2021 – Wojna
    • Rok 2022 – zwycięstwo komunistyczne
    • Rok 2023 – 10 królów
    • Rok 2024 – Antychryst
    • Rok 2025 – Sojusz z wieloma
    • Rok 2025 – Synod
    • Rok 2026 – Henoch i Eliasz
    • Rok 2028 – Ohyda spustoszenia
    • Rok 2029 – Ostrzeżenie
    • Rok 2030 – Cud
    • Rok 2031 – Nawrócenie Izraela
    • Rok 2032 – Kara
    • Rok 2032 – Odnowienie świata
    • Rok 2033 – Exodus
    • Rok 2034 – Zgromadzenie w Jerozolimie
    • Rok 3032 – Gog i Magog
    • Rok 3213 – Koniec świata
    • Nowe niebiańskie Jeruzalem.
  • Ostrzeżenie

    13 kwietnia 2029
  • Logowanie

  • Odwiedzają nas

    Map

  • Maryjo weź mnie za rękę

  • Jezu Maryjo Kocham Was

Orędzie dla Mirjany 02.10.2013

Posted by Dzieckonmp w dniu 2 października 2013


„Drogie dzieci, kocham was macierzyńską miłością i z macierzyńską cierpliwością czekam na wasza miłość i jedność. Proszę, abyście stali się wspólnotą dzieci Bożych, moich dzieci. Proszę, abyście jako wspólnota radośnie  powrócili do życia w wierze i miłości mojego Syna. Moje dzieci, gromadzę was jako swoich apostołów i uczę was  w jaki sposób innych macie zapoznawać  z miłością mojego Syna, jak przynosić im Radosną Wieść, którą jest mój Syn. Oferujcie im swoje otwarte i oczyszczone serca, a ja je napełnię miłością do mojego Syna. Jego miłość nada sens waszemu życiu, a ja będę wam towarzyszyć. Będę z wami do spotkania z Ojcem Niebieskim. Moje dzieci, zbawią się tylko ci, którzy z miłością i wiarą kroczą ku Niebieskiemu Ojcu. Nie bójcie się, jestem z wami. Zaufajcie swoim pasterzom tak jak mój Syn im zaufał, kiedy ich wybierał. Módlcie się, by mieli dość siły i miłości, by was prowadzić. Dziękuję wam.”

Komentarzy 9 do “Orędzie dla Mirjany 02.10.2013”

  1. Dzieckonmp said

    Piękna Adoracja w Medjugorje dnia 01.10.2013 z tłumaczeniem na język polski

    • szafirek said

      …Jezu, ufam Tobie ,wbrew atakom szatańskim ,
      które chcą mnie pozbawić zaufania ,zawierzenia ,
      oddania się Tobie ,Który jesteś moją jedyną Miłością ,
      jedynym Celem mego życia ,jedyną Radością na tym łez padole.
      Jezu ufam, ufam, ufam Tobie…

  2. Ela said

    „……..Moje dzieci, zbawią się tylko ci, którzy z miłością i wiarą kroczą ku Niebieskiemu Ojcu……”
    Maryjo, pomóż nam z wiarą nadzieją i miłością kroczyć prosto do Nieba.

  3. Dzieckonmp said

    Ten film, nakręcony rano 2 października 2013 roku pokazuje atmosferę w sanktuarium Lourdes. Jako znak powitania, przed Mszą, piękna tęcza w kolorach na niebie,

    • szafirek said

      Ach ,tęczo ,tęczo,
      tyś pocałunkiem Nieba,
      tyle masz kolorów ,
      ile ptaków śpiewa.
      Ach tęczo ,tęczo ,
      tyś wielobarwną wstążką,
      tyś pocieszeniem oczu ,
      i Pieczęcią Bożą.

  4. gwiazdka said

    Tęcza to znak przymierza Boga z Noem. O tęczy czytamy na początku Biblii, zaraz po opisie potopu:
    Potem Bóg tak rzekł do Noego i do jego synów: Ja zawieram przymierze z wami i z waszym potomstwem, które po was będzie; z wszelką istotą żywą, która jest z wami: z ptactwem, ze zwierzętami domowymi i polnymi, jakie są przy was, ze wszystkimi, które wyszły z arki, z wszelkim zwierzęciem na ziemi. Zawieram z wami przymierze, tak iż nigdy już nie zostanie zgładzona wodami potopu żadna istota żywa i już nigdy nie będzie potopu niszczącego ziemię.
    Po czym Bóg dodał: A to jest znak przymierza, które ja zawieram z wami i każdą istotą żywą, jaka jest z wami, na wieczne czasy: Łuk mój kładę na obłoki, aby był znakiem przymierza między Mną a ziemią. A gdy rozciągnę obłoki nad ziemią i gdy ukaże się ten łuk na obłokach, wtedy wspomnę na moje przymierze, które zawarłem z wami i z wszelką istotą żywą, z każdym człowiekiem; i nie będzie już nigdy wód potopu na zniszczenie żadnego jestestwa. Gdy zatem będzie ten łuk na obłokach, patrząc na niego, wspomnę na przymierze wieczne między mną a wszelką istotą żyjącą w każdym ciele, które jest na ziemi.
    Rzekł Bóg do Noego: To jest znak przymierza, które zawarłem między Mną a wszystkimi istotami, jakie są na ziemi.
    (Księga Rodzaju, rozdział 8, wersety od 9, tłumaczenie za Biblią Tysiąclecia)

  5. Małgosia said

    Któregoś ranka, a było to nie tak dawno temu,
    pewien rolnik stanął przed klasztorną bramą i energicznie zastukał.
    Kiedy brat furtian otworzył ciężkie dębowe drzwi,
    chłop z uśmiechem pokazał mu kiść dorodnych winogron.
    – Bracie furtianie, czy wiesz komu chcę podarować tę kiść winogron,
    najpiękniejszą z całej mojej winnicy? – zapytał.
    – Na pewno opatowi lub któremuś z ojców zakonnych.
    – Nie. Tobie!
    – Mnie? Furtian aż się zarumienił z radości. – Naprawdę chcesz mi ją dać?
    – Tak, ponieważ zawsze byłeś dla mnie dobry,
    uprzejmy i pomagałeś mi, kiedy cię o to prosiłem.
    Chciałbym, żeby ta kiść winogron sprawiła ci trochę radości.
    Niekłamane szczęście, bijące z oblicza furtiana, sprawiło przyjemność także rolnikowi.

    Brat furtian ostrożnie wziął winogrona i podziwiał je przez cały ranek.
    Rzeczywiście, była to cudowna, wspaniała kiść.
    W pewnej chwili przyszedł mu do głowy pomysł:
    – A może by tak zanieść te winogrona opatowi, aby i jemu dać trochę radości?
    Wziął kiść i zaniósł ją opatowi.
    Opat był uszczęśliwiony.
    Ale przypomniał sobie, że w klasztorze jest stary, chory zakonnik i pomyślał:
    – Zaniosę mu te winogrona, może poczuje się trochę lepiej.

    Tak kiść winogron znowu odbyła małą wędrówkę.
    Jednak nie pozostała długo w celi chorego brata,
    który posłał ją bratu kucharzowi pocącemu się cały dzień przy garnkach.
    Ten zaś podarował winogrona bratu zakrystianowi (aby i jemu sprawić trochę radości),
    który z kolei zaniósł je najmłodszemu bratu w klasztorze,
    a ten ofiarował je komuś innemu,
    a ten inny jeszcze komuś innemu.
    Wreszcie wędrując od zakonnika do zakonnika,
    kiść winogron powróciła do furtiana (aby dać mu trochę radości)
    Tak zamknął się ten krąg.
    Krąg radości.

    Nie czekaj, aż rozpocznie kto inny.
    To do ciebie dzisiaj należy zainicjowanie kręgu radości.
    Często wystarczy mała, malutka iskierka, by wysadzić w powietrze ogromny ciężar.
    Wystarczy iskierka dobroci, a świat zacznie się zmieniać.
    Miłość to jedyny skarb, który rozmnaża się poprzez dzielenie:
    to jedyny dar rosnący tym bardziej, im więcej się z niego czerpie.
    To jedyne przedsięwzięcie, w którym tym więcej się zarabia,
    im więcej się wydaje; podaruj ją, rzuć daleko od siebie,
    rozprosz ją na cztery wiatry, opróżnij z niej kieszenie,
    wysyp ją z koszyka, a nazajutrz będziesz miał jej więcej niż dotychczas.

  6. lucek said

    Piekne Swiadectwo
    http://www.odoceanudooceanu.pl/node/614

Sorry, the comment form is closed at this time.

 
%d blogerów lubi to: