Dziecko Królowej Pokoju

Pokój musi zapanować pomiędzy człowiekiem i Bogiem, a także między ludźmi

  • Królowa Pokoju

    Królowa Pokoju
  • Uwaga

    Strona używa plików cookies które zapisują się w pamięci komputera. Zapisywanie plików cookies można zablokować w ustawieniach przeglądarki. Dowiedz się o tych plikach http://wszystkoociasteczkach.pl
  • Logowanie

  • Odwiedzają nas

    Map

  • Maryjo weź mnie za rękę

  • Jezu Maryjo Kocham Was

Archive for 3 listopada, 2013

Wszystkie pytania z „ankiety Franciszka”

Posted by Dzieckonmp w dniu 3 listopada 2013

Poniższa seria pytań pozwala Kościołom partykularnym na wzięcie aktywnego udziału w przygotowaniu Synodu Nadzwyczajnego , którego celem jest głoszenie Ewangelii w kontekście wyzwań duszpasterskich wobec współczesnej rodziny.

 

Tłumaczenie z wersji angielskiej dostępnej na stronie Konferencji Biskupiej Anglii i Walii (nie jest to oficjalne tłumaczenie pytań, na które będą mogli odpowiadać wierni).
1. Rozpowszechnienie Nauki o Rodzinie na podstawie Pisma Świętego i Magisterium Kościoła
a) Opisz, w jaki sposób nauczanie Kościoła Katolickiego na temat wartości rodziny zawarte w Biblii, Gaudium et spes, Familiaris Consortio i innych dokumentach Magisterium posoborowego jest dziś rozumiane przez ludzi? Jaką formację otrzymują wierni w nauczaniu Kościoła o życiu rodzinnym?

 

b ) W przypadkach, w których nauczanie Kościoła jest znane, czy jest ono akceptowane w pełni i czy są trudności z wprowadzeniem go w życie? Jeśli tak, to jakie?
c ) W jakim stopniu nauczanie Kościoła jest rozpowszechnione w programach duszpasterskich na poziomie krajowym, diecezjalnym i parafialnym ? Jaka jest katecheza o rodzinie?
d ) W jakim stopniu – i w jakich aspekty w szczególności – nauczanie to jest rzeczywiście znane, zaakceptowane, odrzucone i / lub krytykowane w obszarach poza Kościołem ? Jakie są czynniki kulturowe, które utrudniają pełne przyjęcie nauczania Kościoła o rodzinie ?
2. Małżeństwo według prawa naturalnego
a) Jakie miejsce ma idea prawa naturalnego w sferze kulturalnej społeczeństwa: w instytucjach , edukacji, środowiskach akademickich i ogólnie wśród ludzi? Jakie idee antropologiczne leżą u podstaw dyskusji o naturalnej podstawie rodziny?
b ) Czy idea związku pomiędzy mężczyzną a kobietą wywodząca się z prawa naturalnego jest powszechnie przyjęta przez ogół ochrzczonych?
c ) W jaki sposób teoria i praktyka związku mężczyzny i kobiety opartego na prawie naturalnym jest kwestionowana w tworzeniu rodziny? Jak ta kwestia jest przedstawiana i rozwijana w instytucjach cywilnych i w Kościele?
d ) Opisz w jaki sposób opieka duszpasterska postępuje w przypadku, gdy niepraktykujący katolicy lub zadeklarowani niewierzący proszą o zawarcie małżeństwa?

 
3. Duszpasterstwo rodzin w ewangelizacji
a) Jakie doświadczenia pojawiły się w ostatnich dziesięcioleciach w sprawie przygotowania do małżeństwa? Jakie działania są podejmowane w celu pobudzania ewangelizacji małżeństwa i rodziny? Jak można promować świadomość rodziny jako ” Kościoła domowego”?
b ) Do jakiego stopnia skuteczne były propozycje sposobu modlitwy w rodzinie, uwzględniające złożoność współczesnego życia i kultury?
c ) W dobie kryzysu pokoleniowego , w jaki sposób rodziny chrześcijańskie są w stanie wypełnić swoje powołanie w przekazywaniu wiary?
d ) W jaki sposób Kościoły lokalne i ruchy duchowości rodzinnej są w stanie stworzyć sposoby działania , które mogą stać się przykładem do naśladowania?
e) Jaki specyficzny wkład w rozprzestrzenianiu wiarygodnej i całościowej idei małżeństwa i rodziny chrześcijańskiej mogą mieć współczesne małżeństwa i rodziny?
f ) Jaką opiekę duszpasterską zapewnia Kościół we wspieraniu i formacji par w sytuacjach kryzysowych?

 
4. Duszpasterstwo w ​​niektórych trudnych sytuacjach związanych ze stanem cywilnym
a) Czy konkubinat ad experimentum jest duszpasterską rzeczywistością w realiach Kościoła lokalnego? Jaki w przybliżeniu procent wiernych żyje bez ślubu?
b ) Czy istnieją związki , które nie są sformalizowane ani religijnie ani cywilnie? Czy wiarygodne statystyki są dostępne?
c ) Czy pary żyjące w separacji oraz ludzie rozwiedzeni, którzy wstąpili w ponowny związek małżeński są rzeczywistością duszpasterską lokalnego Kościoła? Czy można w przybliżeniu podać ich procent? W jaki sposób radzą sobie z tą sytuacją odpowiednie programy duszpasterskie?
d ) We wszystkich powyższych przypadkach, w jaki sposób ochrzczeni żyją w tej nieuregulowanej sytuacji? Są świadomi nieuregulowanego statusu? Czy jest im to po prostu obojętne ? Czy czują się zmarginalizowani lub cierpią z powodu niemożności otrzymania sakramentów?
e) Jakie pytania stawiają rozwiedzeni żyjący w nowych związkach Kościołowi w kwestii sakramentów Eucharystii i pojednania? Ile osób spośród znajdujących się w powyższej sytuacji prosi o te sakramenty?
f ) Czy uproszczenie kanonicznej praktyki w rozpoznawaniu nieważności związku małżeńskiego może wnieść pozytywny wkład w rozwiązywanie problemów osób w powyższych sytuacjach? Jeśli tak, to w jakiej formie?
g) Czy istnieje duszpasterstwo dla ludzi w powyższych sytuacjach? Opisz tę posługę duszpasterską. Czy takie programy istnieją na szczeblu krajowym i diecezjalnym? W jaki sposób miłosierdzie Boże głoszone jest wśród par w separacji i osób rozwiedzionych żyjących w nowych związkach i jak w praktyce Kościół wspiera ich na drodze wiary?

 
5. Kwestia związków osób tej samej płci
a) Czy w Twoim kraju istnieje prawo uznające związki cywilne dla osób tej samej płci i czy są one zrównane w jakiś sposób z małżeństwem?
b ) Jaki jest stosunek Kościołów lokalnych wobec państwa jako promotora cywilnych związków między osobami tej samej płci oraz wobec osób zaangażowanych w tego typu związki?
c ) Jaki rodzaj duszpasterskiej uwagi można ofiarować ludziom, którzy zdecydowali się żyć w tego typu związkach?
d ) W przypadku związków osób tej samej płci, które adoptowały dzieci, co może być zrobione w kwestii przekazywania wiary?

 
6. Edukacja dzieci w nieuregulowanych małżeństwach
a) Jaki jest szacunkowy stosunek dzieci i młodzieży ze związków nieuregulowanych w stosunku do tych, które urodziły się i wychowują w rodzinach o uregulowanym statusie?
b ) W jaki sposób rodzice w takiej sytuacji zwracają się do Kościoła? O co pytają? Czy proszą o sakramenty, czy chcą tylko katechezy i ogólnego nauczania religii?
c ) W jaki sposób poszczególne Kościoły próbują sprostać potrzebom rodziców zapewnienia dzieciom edukacji chrześcijańskiej?
d ) Jaka jest praktyka sakramentalna w takich przypadkach: przygotowanie , udzielanie sakramentu oraz towarzyszenie w sakramencie?

7. Otwartość małżonków na życie
a) Jaką wiedzę mają chrześcijanie na temat odpowiedzialnego rodzicielstwa w świetle nauki Humanae vitae? Czy są świadomi tego, jak moralnie ocenić różne metody planowania rodziny? Czy można zasugerować spostrzeżenia w tej kwestii duszpasterskiej?
b ) Czy ta nauka moralna jest akceptowana? Jakie aspekty stwarzają najwięcej trudności dla większości par akceptujących tą naukę?
c ) Jakie metody naturalne są promowane przez Kościoły partykularne, aby pomóc małżonkom w praktykowaniu nauczania Humanae vitae?
d ) Jakie jest twoje doświadczenia związane z tą dziedziną w praktyce sakramentu pokuty i uczestnictwa w Eucharystii?
e) Jakie różnice są widoczne w tym zakresie między nauczaniem Kościoła i edukacją świecką?
f ) W jaki sposób można wpierać większą otwartość na posiadanie dzieci? Jak można promować wzrost urodzeń?

 
8. Powiązania między rodziną a osobą
a) Jezus Chrystus objawia tajemnicę i powołanie osoby ludzkiej. W jaki sposób  rodzina może być miejscem uprzywilejowanym do urzeczywistniania tej prawdy?
b ) Jakie krytyczne sytuacje w rodzinie mogą w dzisiejszych czasach utrudniać spotkanie osoby ludzkiej z Chrystusem?

 

c ) W jakim stopniu kryzysy wiary doświadczane przez ludzi mogą mieć wpływ na życie rodzinne?

 
9. Inne wyzwania i propozycje
Jakie inne wyzwania lub propozycje dotyczące powyższych tematów uważasz za pilne i przydatne do rozważenia?

 

Źródło: deon.pl

Posted in Kościół | Otagowane: , | 96 Komentarzy »

Ankieta w sprawie nauczania Kościoła powoduje zamieszanie!

Posted by Dzieckonmp w dniu 3 listopada 2013

Watykan konsultuje się z biskupami ws. rozwiedzionych i wolnych związków. Watykan rozesłał do biskupów dokument z 38 pytaniami w sprawie wolnych związków, także homoseksualnych oraz osób rozwiedzionych. „Ankieta ta stanowi etap przygotowań do synodu biskupów na temat rodziny” – donosi włoski portal Vatican Insider.

Przed nadzwyczajnym synodem zwołanym przez papieża Franciszka na październik 2014 roku Watykan postanowił przeanalizować głębokie zmiany, do jakich doszło w rodzinach na świecie, które zwłaszcza na Zachodzie zmieniły ich oblicze, i w ten sposób przygotować temat dyskusji. Synod według części obserwatorów mógłby doprowadzić do otwarcia Kościoła na przykład wobec osób rozwiedzionych, które zawarły nowe związki i z tego powodu właśnie mają zakaz przystępowania do komunii.

Portal dziennika „La Stampa” poinformował, że biskupów zapytano między innymi o to, czy wierzący rozwodnicy są świadomi „nieregularności” swej sytuacji, czy czują się zepchnięci na margines i czy cierpią z powodu niemożliwości otrzymania sakramentów.

Papież postanowił, jak się podkreśla, skonsultować się w tych delikatnych kwestiach z lokalnymi kościołami.

Odpowiedzi, jakie napłyną z różnych zakątków świata, a także propozycje i wnioski poszczególnych episkopatów będą podstawą dyskusji na nadzwyczajnym synodzie za rok, poświęconym wyzwaniom duszpasterstwa rodzin.

Drugim etapem prac będzie, jak się przypomina, synod zwyczajny w 2015 roku, także na temat rodziny.

Według włoskiego portalu w dokumencie, który otrzymali biskupi, mówi się wprost o „nowej problematyce”, jaka pojawiła się w ostatnich latach w odniesieniu do nowych i coraz częstszych form życia rodzinnego. Wśród wyzwań tych wymieniono rozpowszechnienie się wolnych związków, związki osób tej samej płci, legalizację adopcji dzieci przez nie w niektórych krajach, kwestie osób samotnie wychowujących dzieci. Ponadto mowa jest o „formach feminizmu wrogich wobec Kościoła”, o zjawisku kobiet-surogatek, a także o „osłabieniu i porzuceniu wiary” w sakramencie małżeństwa.

Z dokumentu rozesłanego do biskupów wynika przeświadczenie o konieczności zwrócenia uwagi na te delikatne kwestie i znalezienia odpowiedzi na nie. Watykan zauważył na przykład w tym przesłaniu, że wielu młodych ludzi, urodzonych w „nieregularnych” małżeństwach, a więc tych zawartych przez rozwodników, może nigdy nie zobaczyć swoich rodziców przystępujących do sakramentów.

„W ten sposób można zrozumieć, jak pilne są wyzwania stojące przed ewangelizacją w obecnej sytuacji” – podkreślono w watykańskim dokumencie. Przyznano w nim, że oczekiwania związane z duszpasterstwem rodzin w tak trudnych i delikatnych sytuacjach są bardzo szerokie.

Vatican Insider ocenia, że w liście tym widać wyraźną inspirację ze strony papieża Franciszka. Może świadczyć o tym to, że w tekście pojawia się sformułowanie „osoby zranione”, jakiego używa. Poza tym wynika z niego jasno przeświadczenie o konieczności zmian w duszpasterstwie wobec tych ludzi.

 

Skierowane do biskupów pytania wyraźnie wskazują również, że dyskusja na synodzie poświęconym rodzinie obejmie najtrudniejsze kwestie, które uważane są za poważne wyzwania dla doktryny Kościoła.

***

Nauczanie Kościoła jest niezmienne. A papież czy nawet Kościół nie mają władzy nad doktryną i prawem naturalnym. Ale niestety ankiety w sprawie nauczania Kościoła, i to firmowane przez Stolicę Apostolską będą siały zamieszanie wśród wiernych i powodowały odstępstwo.

Ankieta dotycząca doktryny małżeńskiej, nauczania Kościoła w sprawie prawa naturalnego, to jeden z gorszych pomysłów, na jaki mogli wpaść przygotowujący Synod. I to niezależnie od tego, że część z pytań jest jak najbardziej sensowych (na przykład to dotyczące tego, jak skłonić katolików do otwartości na dar życia). A powód jest niezmiernie prosty. Otóż tego typu przekaz, do tego odpowiednio okrojony przez media, buduje w wiernych fałszywe przekonanie, że w sprawie rozwodów czy antykoncepcji cokolwiek w Kościele może się zmienić, że może ten papież albo jego następca uzna, że można żyć w cudzołóstwie, że związki jednopłciowe są OK, i że Kościół wreszcie zaakceptuje pigułki.

Nic takiego stać się oczywiście nie może. „To, co było prawdą wczoraj, pozostaje nią i dzisiaj. Prawda wyrażona w Humanae vitae jest niezmienna. Co więcej właśnie w świetle nowych odkryć naukowych zawarte w niej nauczanie staje się bardziej aktualne i skłania do refleksji nad jej aktualną treścią” – podkreśla Benedykt XVI. A Paweł VI zaznaczał, że Kościół nie ma władzy nad prawem naturalnym i ewangelicznym. „… Kościół nie jest twórcą obydwu tych praw , dlatego nie może być też ich sędzią, lecz jedynie stróżem i tłumaczem. Nie wolno mu więc nigdy ogłaszać za dozwolone tego, co w rzeczywistości jest niedozwolone” – podkreślał papież w encyklice „Humanae vitae”.

Jeszcze mocniej pisał o tym Pius XI w encyklice Casti Connubi”. „„… niema takiej przyczyny, choćby najbardziej ważnej, która by zdołała z naturą uzgodnić i usprawiedliwić to, co samo w sobie jest naturze przeciwne. Otóż akt małżeński z natury swej zmierza, ku płodzeniu potomstwa. Działa zatem przeciw naturze i dopuszcza się niecnego w istocie swej nieuczciwego czynu ten, kto spełniając uczynek, świadomie pozbawia go jego skuteczności. (…) Ponieważ od niedawna niejedni, jawnie odstępując od nauki chrześcijańskiej, przekazanej od początku i niezłomnie zachowanej, sądzili że w obecnych czasach inną w tym przedmiocie należy głosić naukę, dlatego Kościół Katolicki, któremu sam Bóg powierzył zadanie nauczania i bronienia czystości i uczciwości obyczajów, Kościół ten, pragnąc pośród tego rozprężenia obyczajów zachować związek małżeński czystym i od tej zakały wolnym, odzywa się prze usta Nasze głośno i obwieszcza na nowo: Ktokolwiek użyje małżeństwa w ten sposób, by umyślnie udaremnić naturalną siłę rozrodczą, łamie prawo Boże oraz prawo przyrodzone i obciąża sumienie swoim grzechem ciężkim. Upominamy zatem najwyższą swoją powagą i powodowani troską o dusz wszystkich zbawienie spowiedników i duszpasterzy, aby wiernych swoich w sprawie tego niesłychanie ważnego przykazania Bożego nie pozostawiali w błędzie. Tym bardziej upominamy ich, by sami nie zarażali się tymi zgubnymi zapatrywaniami i w sprawach tych żadną miarą nie byli pobłażliwymi. Jeślibyś zaś spowiednik albo duszpasterz jaki – broń Boże – wiernych swoich w takie błędy wprowadził, albo ich, czy to dając zezwolenie, czy też podstępnie milcząc, w nich utwierdził, niech wie, że będzie musiał Bogu Najwyższemu Sędziemu, zdać surowy rachunek z sprzeniewierzenia się powołaniu swemu, i że do niego odnoszą się słowa Chrystusowe: Ślepi są, i wodzowie ślepych: a ślepy jeśliby ślepego prowadził obaj w dół wpadną” – wskazywał Pius XI. A słowa te odnoszą się nie tylko do antykoncepcji, ale także do rozwodów…

I od tej doktryny Kościół odstąpić nie może i nie zrobi tego. Każdy, kto trwa w Kościele ma tego świadomość. Problemem jest tylko to, że takie akcje powodują ogromne zamieszanie wśród wiernych, osłabiają w nich przywiązanie do Prawdy, a także budują wrażenie, że mogą sobie odpuścić, bo przecież Kościół już sam im odpuścił… A to zwielokrotnione przez media może skłaniać ludzi do grzechu. I to niestety grzechu ciężkiego.

Tomasz P. Terlikowski

Źródło: rodzinakatolicka.pl

Posted in Kościół | Otagowane: , | 91 Komentarzy »