Dziecko Królowej Pokoju

Pokój musi zapanować pomiędzy człowiekiem i Bogiem, a także między ludźmi

  • Królowa Pokoju

    Królowa Pokoju
  • Uwaga

    Strona używa plików cookies które zapisują się w pamięci komputera. Zapisywanie plików cookies można zablokować w ustawieniach przeglądarki. Dowiedz się o tych plikach http://wszystkoociasteczkach.pl
  • Logowanie

  • Odwiedzają nas

    Map

  • Maryjo weź mnie za rękę

  • Jezu Maryjo Kocham Was

Archive for the ‘Aborcja’ Category

Czarny protest na żywo

Posted by Dzieckonmp w dniu 3 października 2017


Dziś „obrońcy Trybunału” schodzą się manifestować przeciw orzeczeniu tego bronionego Trybunału Konstytucyjnego z 28 V 1997. Za pieniądze Sorosa walczą z Polską, walczą z nami. Padają okrzyki Solidarność a za chwilę chcemy zabijać, ale również sprzeciwiają się wyrokowi ich Trybunału.

Poniżej wyrok Trybunału który nie jest łatwo znaleźć. Wygląda jakby ktoś chciał go ukryć.

protokolant: Joanna Szymczak,
po rozpoznaniu 27 maja 1997 r. na rozprawie sprawy z wniosku grupy Senatorów Rzeczypospolitej Polskiej z udziałem umocowanych przedstawicieli uczestników postępowania: wnioskodawcy, Sejmu RP i Prokuratora Generalnego o zbadanie:
zgodności art. 1 pkt 2, pkt 4 lit.b i c, pkt 5 w zakresie dotyczącym art. 4a ust. 1 pkt 4, art. 2 pkt 1 i 2 oraz art. 3 pkt 1, 2 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 1996 r. o zmianie ustawy o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży oraz zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 139, poz. 646) z art. 1, art. 67 ust. 1 i 2 oraz art. 79 ust. 1 przepisów konstytucyjnych pozostawionych w mocy na podstawie art. 77 Ustawy Konstytucyjnej z dnia 17 października 1992 r. o wzajemnych stosunkach między władzą ustawodawczą i wykonawczą Rzeczypospolitej Polskiej oraz o samorządzie terytorialnym (Dz.U. Nr 84 poz. 426; zm.: z 1995 r. Nr 38 poz. 148, Nr 150, poz. 729; z 1996 r. Nr 106, poz. 488)

orzeka:
1. Art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 1996 r. o zmianie ustawy o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży oraz zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 139, poz. 646), w zakresie w jakim uzależnia ochronę życia w fazie prenatalnej od decyzji ustawodawcy zwykłego, jest niezgodny z art. 1 oraz art. 79 ust. 1 przepisów konstytucyjnych pozostawionych w mocy na podstawie art. 77 Ustawy Konstytucyjnej z dnia 17 października 1992 r. o wzajemnych stosunkach między władzą ustawodawczą i wykonawczą Rzeczypospolitej Polskiej oraz o samorządzie terytorialnym (Dz.U. Nr 84 poz. 426; zm.: z 1995 r. Nr 38 poz. 148, Nr 150, poz. 729; z 1996 r. Nr 106, poz. 488) przez to, że
narusza konstytucyjne gwarancje ochrony życia ludzkiego w każdej fazie jego rozwoju.
2. Art. 1 pkt 4 lit. b i c ustawy z dnia 30 sierpnia 1996 r. o zmianie ustawy o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży oraz zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 139, poz. 646) nie jest niezgodny z art. 1, art. 67 ust. 1 i 2 oraz art. 79 ust. 1 przepisów konstytucyjnych pozostawionych w mocy na podstawie art. 77 Ustawy Konstytucyjnej z dnia 17 października 1992 r. o wzajemnych stosunkach między władzą ustawodawczą i wykonawczą Rzeczypospolitej Polskiej oraz o samorządzie terytorialnym (Dz.U. Nr 84, poz. 426; zm.: z 1995 r. Nr 38, poz. 148, Nr 150, poz. 729; z 1996 r. Nr 106, poz. 488).
3. Art. 1 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 1996 r. o zmianie ustawy o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży oraz zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 139, poz. 646), w zakresie dotyczącym art. 4a ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 7 stycznia 1993 r. o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży (Dz.U. Nr 17, poz. 78; zm.: z 1995 r. Nr 66, poz.334), jest niezgodny z art. 1 oraz art. 79 ust. 1 przepisów konstytucyjnych pozostawionych w mocy na podstawie art. 77 Ustawy Konstytucyjnej z dnia 17 października 1992 r. o wzajemnych stosunkach między władzą ustawodawczą i wykonawczą Rzeczypospolitej Polskiej oraz o samorządzie terytorialnym (Dz.U. Nr 84, poz. 426; zm.: z 1995 r. Nr 38, poz. 148, Nr 150, poz. 729; z 1996 r. Nr 106, poz. 488) przez to, że
legalizuje przerwanie ciąży bez dostatecznego usprawiedliwienia koniecznością ochrony innej wartości, prawa lub wolności konstytucyjnej oraz posługuje się nieokreślonymi kryteriami tej legalizacji, naruszając w ten sposób gwarancje konstytucyjne dla życia ludzkiego.
4. Art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 1996 r. o zmianie ustawy o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży oraz zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 139, poz. 646) nie jest niezgodny z art. 1, art. 67 ust. 1 i 2 oraz art. 79 ust. 1 przepisów konstytucyjnych pozostawionych w mocy na podstawie art. 77 Ustawy Konstytucyjnej z dnia 17 października 1992 r. o wzajemnych stosunkach między władzą ustawodawczą i wykonawczą Rzeczypospolitej Polskiej oraz o samorządzie terytorialnym (Dz.U. Nr 84, poz. 426; zm.: z 1995 r. Nr 38, poz. 148, Nr 150, poz. 729; z 1996 r. Nr 106, poz. 488).
5. Art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 1996 r. o zmianie ustawy o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży oraz zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 139, poz. 646) jest niezgodny z art. 1 oraz art. 67 ust. 2 przepisów konstytucyjnych pozostawionych w mocy na podstawie art. 77 Ustawy Konstytucyjnej z dnia 17 października 1992 r. o wzajemnych stosunkach między władzą ustawodawczą i wykonawczą Rzeczypospolitej Polskiej oraz o samorządzie terytorialnym (Dz.U. Nr 84 poz. 426; zm.: z 1995 r. Nr 38 poz. 148, Nr 150, poz. 729; z 1996 r. Nr 106, poz. 488), przez to, że
pozbawiając dziecko możliwości dochodzenia swych roszczeń majątkowych wobec matki, ograniczył jego prawa w sposób sprzeczny z zasadą demokratycznego państwa prawnego i z zasadą równości.
6. Art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 1996 r. o zmianie ustawy o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży oraz zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 139, poz. 646) jest niezgodny z art. 1 oraz art. 79 ust. 1 przepisów konstytucyjnych pozostawionych w mocy na podstawie art. 77 Ustawy Konstytucyjnej z dnia 17 października 1992 r. o wzajemnych stosunkach między władzą ustawodawczą i wykonawczą Rzeczypospolitej Polskiej oraz o samorządzie terytorialnym (Dz.U. Nr 84 poz. 426; zm.: z 1995 r. Nr 38 poz. 148, Nr 150, poz. 729; z 1996 r. Nr 106, poz. 488), przez to, że
naruszył gwarancje konstytucyjne odnoszące się do ochrony zdrowia dziecka poczętego i jego niezakłóconego rozwoju.
7. Art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 1996 r. o zmianie ustawy o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży oraz zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 139, poz. 646) nie jest niezgodny z art. 1, art. 67 ust. 1 i 2 oraz art. 79 ust. 1 przepisów konstytucyjnych pozostawionych w mocy na podstawie art. 77 Ustawy Konstytucyjnej z dnia 17 października 1992 r. o wzajemnych stosunkach między władzą ustawodawczą i wykonawczą Rzeczypospolitej Polskiej oraz o samorządzie terytorialnym (Dz.U. Nr 84, poz. 426; zm.: z 1995 r. Nr 38, poz. 148, Nr 150, poz. 729; z 1996 r. Nr 106, poz. 488).
8. Art. 3 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 1996 r. o zmianie ustawy o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży oraz zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 139, poz. 646) jest niezgodny z art. 1 oraz art. 79 ust. 1 przepisów konstytucyjnych pozostawionych w mocy na podstawie art. 77 Ustawy Konstytucyjnej z dnia 17 października 1992 r. o wzajemnych stosunkach między władzą ustawodawczą i wykonawczą Rzeczypospolitej Polskiej oraz o samorządzie terytorialnym (Dz.U. Nr 84 poz. 426; zm.: z 1995 r. Nr 38 poz. 148, Nr 150, poz. 729; z 1996 r. Nr 106, poz. 488) przez to, że
ograniczył prawną ochronę zdrowia dziecka poczętego do tego stopnia, że pozostałe środki prawne nie spełniają wymogów dostatecznej ochrony tej wartości konstytucyjnej.

Uzasadnienie

1
1. 1. Grupa Senatorów Rzeczpospolitej Polskiej we wniosku z 11 grudnia 1996 r. wniosła o zbadanie zgodności art. 1 ust 2, ust. 4 pkt b i c, ust. 5 w zakresie dotyczącym art. 4a ust. 1, art. 2 ust. 1 i 2 oraz art. 3 ust. 1, 2 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 1996 r. o zmianie ustawy o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży oraz zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 139, poz. 646) z art. 1, art. 67 ust. 1 i 2 oraz art. 79 ust. 1 przepisów konstytucyjnych pozostawionych w mocy na podstawie art. 77 Ustawy Konstytucyjnej z dnia 17 października 1992 r. o wzajemnych stosunkach między władzą ustawodawczą i wykonawczą Rzeczypospolitej Polskiej oraz o samorządzie terytorialnym (Dz.U. Nr 84 poz. 426; zm.: z 1995 r. Nr 38 poz. 148, Nr 150, poz. 729; z 1996 r. Nr 106, poz. 488).
2
Złożony wniosek mylnie oznaczał zaskarżone przepisy, traktując punkty jako ustępy, a litery jako punkty. Wnioskodawca w trakcie rozprawy sprostował to błędne oznaczenie.
3
Wnioskodawca zarzucił kwestionowanym przepisom ustawy, iż naruszają wyrażoną w art. 1 przepisów konstytucyjnych zasadę demokratycznego państwa prawnego. Z zasady tej należy wywieść, iż porządek prawny musi respektować nienaruszalne i przyrodzone prawa człowieka, w tym przede wszystkim prawo do życia. Zmiana zawarta w art. 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 1996 r. praktycznie wykreśla prawo do życia, jako przyrodzone prawo każdej istoty ludzkiej od momentu, od którego życie się zaczyna, zaś regulacje ochrony prawa do życia powierza kompetencji ustawodawcy zwykłego. Analiza następnych zaskarżonych przepisów prowadzi zaś do wniosku, iż ustawodawca nie tylko pozbawił dziecko poczęte statusu człowieka ale nadto w pełni uchylił ochronę prawną prawa do życia w fazie przed urodzeniem zarówno, jeśli chodzi o regulacje prawa cywilnego, jak i karnego. Wnioskodawcy zarzucili, iż pozbawienie ochrony prawnej dziecka poczętego ma charakter arbitralny, zaś pozbawienie dziecka poczętego zdolności prawnej narusza prawa nabyte, co musi skutkować naruszenie zasad państwa prawnego.
4
Oceniając regulację prawną wprowadzoną przez art. 1 pkt 5 ustawy nowelizacyjnej wnioskodawca stwierdza, iż przepis ten, zezwalając na przerwanie ciąży w przypadku ciężkich warunków życiowych lub trudnej sytuacji osobistej kobiety ciężarnej, stanowi naruszenie art. 1 przepisów konstytucyjnych poprzez naruszenie zasady sprawiedliwości społecznej. Zdaniem wnioskodawcy ustawodawca w sposób naruszający zasady sprawiedliwości przyznał pierwszeństwo interesom matki związanym z warunkami życiowymi i sytuacją osobistą przed prawem dziecka do życia. Wybór taki stanowi rozstrzygnięcie zabezpieczające potrzeby dobra o mniejszej wartości kosztem dobra o znacznie większej wartości. Wybór taki narusza zasady sprawiedliwości.
5
Nadto, niezgodnie z zasadą sprawiedliwości, ustawodawca w sposób diametralnie różny potraktował prawa podmiotów w zależności od fazy życia. Ustalenie tych faz jest dowolne i nie ma oparcia w żadnych przesłankach empirycznych.
6
Zdaniem wnioskodawcy zaskarżone przepisy naruszają także art. 67 ust. 1 przepisów konstytucyjnych, zgodnie z którym Rzeczpospolita Polska umacnia i rozszerza prawa i wolności obywatelskie. Kwestionowane przepisy ustawy z 30 sierpnia 1996 r. pozbawiają określoną grupę podmiotów ich praw przyrodzonych, co stanowi drastyczne obniżenie standardów chronionych praw człowieka. Odwrotnie więc do dyrektywy wynikającej z art. 67 ust. 1, regulacje ustawy stanowią regres w zakresie ochrony praw i wolności podstawowych.
7
Wnioskodawca zarzucił także, iż zaskarżone przepisy ustawy naruszają określoną w art. 67 ust. 2 zasadę równości, bowiem rażąco różnicują w zakresie ochrony prawnej sytuację dziecka nienarodzonego w stosunku do już urodzonego. Kryterium urodzenia ma charakter arbitralny i nie może uzasadnić w żaden sposób tak daleko idącej dyskryminacji dziecka nienarodzonego. Dotyczy to w szczególności pozbawienia go zdolności prawnej oraz odebrania ochrony prawa do życia w sytuacji, gdy kobieta ciężarna znajduje się w ciężkiej sytuacji życiowej lub trudnej sytuacji osobistej.
8
Zdaniem wnioskodawcy doszło także do naruszenia art. 79 ust. 1 przepisów konstytucyjnych, przewidującego konstytucyjną ochronę macierzyństwa. Macierzyństwo z istoty swojej stanowić musi związek pomiędzy matką a jej dzieckiem. Przepisy ustawowe nie mogą mieć na celu ani rozerwania tego związku, ani też nie powinny stymulować takiego rozerwania. Zaskarżone przepisy ustawy z 30 sierpnia 1996 r. taki wszakże charakter posiadają, co zdaniem wnioskodawcy oznacza naruszenie regulacji konstytucyjnej określonej we wspomnianym art. 79 ust. 1.
9
Przepis ten został pogwałcony także z tego powodu, iż zakwestionowane przez wnioskodawcę regulacje ustawy godzą w rodzinę, która na gruncie art. 79 ust. 1 przepisów konstytucyjnych stanowi wartość konstytucyjną. W kontekście tego przepisu ustawodawca zwykły nie może stanowić regulacji prawnych, które legalizowałyby zamachy na konieczny, osobowy i strukturalny element rodziny, jakim jest dziecko. Pozbawienie dziecka ochrony jest równoznaczne z pozbawieniem ochrony prawnej rodziny. Ponadto sprzeczna jest z konstytucyjnym charakterem gwarancji prawnych dla rodziny dyskryminacja jednych podmiotów tworzących rodzinę kosztem innych. Zaskarżone przepisy ustawy mają wszakże taki właśnie charakter, skoro legalizują powodowanie śmierci dziecka poczętego, a nadto legalizację tę wprowadzają w celu zabezpieczenia interesów matki związanych z jej sytuacją osobistą i warunkami materialnymi.
10
Wnioskodawca zakwestionował także art. 1 pkt 4 lit.b i c ustawy z 30 sierpnia 1996 r. z punktu widzenia art. 79 ust. 1 podnosząc, iż wprowadzenie do nauczania obligatoryjnego przedmiotu “Wiedza o życiu seksualnym człowieka, którego program ustala Minister Edukacji Narodowej w porozumieniu wyłącznie z Ministrem Zdrowia i Opieki Społecznej” stanowi naruszenie praw rodziców do wychowania dzieci zgodnie z ich własnymi przekonaniami moralnymi i religijnymi, godząc tym samym w konstytucyjną ochronę rodziny.
11
1. 2. Prokurator Generalny w swym stanowisku zawartym w piśmie z 12 lutego 1997 r. uznał, że wszystkie zaskarżone przez wnioskodawcę przepisy ustawy z 30 sierpnia 1996 r. nie są niezgodne z art. 1, art. 67 ust. 1 i 2 i art. 79 ust. 1 przepisów konstytucyjnych utrzymanych w mocy.
12
Przedstawiając argumentację przemawiającą za takim stanowiskiem, Prokurator Generalny zwrócił uwagę na to, że przepisy konstytucyjne a także przepisy karnoprawne nie zawierają norm stanowiących wprost, że życie ludzkie jest objęte ochroną karnoprawną od poczęcia do śmierci. Ponadto ten uczestnik postępowania podkreślił, że akty prawa międzynarodowego, w szczególności art. 2 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności oraz art. 6 ust. 1 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych, chociaż nie są jednakowo odczytywane, to według przeważającego poglądu nie wprowadzają zakazu przerywania ciąży w pierwszej fazie rozwoju płodu. Stanowisko to także potwierdzić miały, zdaniem Prokuratora Generalnego, orzeczenia niektórych europejskich sądów konstytucyjnych.
13
Prokurator Generalny podkreślił, że konsekwentna realizacja wyrażonego przez wnioskodawców poglądu o jedności życia ludzkiego, także w wymiarze społecznym, od poczęcia do śmierci, wymagałaby rozwiązań prawnych podobnych do obowiązujących w Irlandii, przewidujących jednorodzajową odpowiedzialność za zabicie człowieka od jego poczęcia do naturalnej śmierci. Zdaniem Prokuratora Generalnego ustawa z 7 stycznia 1993 r. przed ostatnią nowelizacją, mimo że w art. 1 deklarowała całkowitą ochronę prawną życia istoty ludzkiej od poczęcia, to zarazem dopuszczała, wbrew przyjętej zasadzie, możliwość przerwania ciąży w pierwszej fazie życia płodu w przypadku wskazań terapeutycznych, genetycznych i prawnych, co powodowało jej wewnętrzną niespójność. Zalegalizowanie w zaskarżonej nowelizacji tej ustawy przerwania ciąży ze względów społecznych i osobistych jedynie wyszło na przeciw występującej tendencji a dokonana zmiana brzmienia art. 1 ustawy miała, zdaniem tego uczestnika postępowania, przywrócić spójność ustawie.
14
W swym pisemnym stanowisku Prokurator Generalny powołał się także na poglądy wyrażone w orzecznictwie Trybunału Konstytucyjnego, zgodnie z którymi kontrola konstytucyjności ustaw nie obejmuje ich celowości, a uchwalonym ustawom przysługuje domniemanie ich zgodności z konstytucją i racjonalności.
15
W konkluzji swego wywodu Prokurator Generalny stwierdził, że choć na demokratycznym państwie prawnym ciąży obowiązek zapewnienia ochrony życia ludzkiego, to jednak zakres tej ochrony oraz jej metody i formy mogą być różnicowane, w zależności od preferowanych poglądów społeczno–prawnych, występujących w społeczeństwie oraz od oceny stopnia skuteczności obowiązujących unormowań. Uczestnik uznał zarazem, że brak jest przesłanek do przyjęcia, że zaskarżone przepisy naruszają art. 67 ust. 1 i 2 przepisów konstytucyjnych, skoro uznaje się, że dotyczy on osób – “obywateli” narodzonych. Ponadto odnosząc się do zgodności zaskarżonych przepisów z art. 79 ust. 1 przepisów konstytucyjnych Prokurator Generalny zauważył, że macierzyństwo, w rozumieniu obowiązującego porządku prawnego, wykracza poza instytucję małżeństwa i rodziny, i oznacza bycie matką dziecka narodzonego.

16
2. Na rozprawie 27 maja 1997 r. wnioskodawca i Prokurator Generalny potwierdzili zajęte wcześniej stanowiska. Przedstawiciele Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej opowiedzieli się przeciwko uwzględnieniu wniosku, uznając że zaskarżona ustawa nowelizacyjna jest w pełni zgodna z przepisami konstytucyjnymi, które zakazu aborcji nie wprowadzają. Przedstawiciele Sejmu stwierdzili także na pytanie zadane przez Trybunał Konstytucyjny, że z przepisami konstytucyjnymi obowiązującymi obecnie a także z przepisami konstytucji przyjętej w referendum 25 maja 1997 r. byłoby zgodne wprowadzenie aborcji na żądanie kobiety ciężarnej. Ci uczestnicy postępowania podkreślali, że ustawa z 7 stycznia 1993 r., w jej pierwotnym brzmieniu, nie była w stanie zapobiec zjawisku nielegalnego przerywania ciąży i że była przyczyną powstania podziemia aborcyjnego i aborcji turystycznej. Spór o osobowość płodu jest nierozstrzygalny. Jego status jest wątpliwy. Należy przyjąć, że płód dopiero staje się osobą, podczas gdy matka nią już jest. Przedstawiciel tego uczestnika przyznał, że aborcja jest złem. Zaskarżona nowelizacja ustawy ma prowadzić do zmiany taktyki w walce o zmniejszenie ilości aborcji. Podniesiono także, że Senat – odrzucając uchwaloną przez Sejm, zaskarżoną obecnie ustawę – nie podnosił jej niekonstytucyjności a jedynie wskazywał na jej nieracjonalność.
17
Przedstawiciele wnioskodawcy przedłożyli na rozprawie pismo procesowe stanowiące odpowiedź na stanowisko Prokuratora Generalnego. W piśmie tym, a także w ustnych wystąpieniach, wnioskodawca podniósł, że ustawa z 7 stycznia 1993 r. miała charakter zasadniczy, wręcz “ustrojowy”, przyznając wyraźnie dziecku poczętemu prawo do życia i traktując je jako istotę ludzką. Natomiast zaskarżona nowelizacja oparta jest na zupełnie innych założeniach aksjologicznych, pozbawiając dziecko w fazie prenatalnej przymiotu istoty ludzkiej.

18
3. Trybunał zważył co następuje:
19
Wstępna analiza treści zaskarżonych przez wnioskodawcę przepisów ustawy z 30 sierpnia 1996 r. prowadzi do wniosku, iż określają one status prawny płodu oraz granice ochrony prawnej dóbr płodu, w szczególności jego zdrowia i życia.
20
Wydaje się więc, iż na wstępie rozważań odnoszących się do konstytucyjności poszczególnych zakwestionowanych przez wnioskodawcę przepisów, konieczne jest ustalenie, czy i w jakim zakresie życie oraz zdrowie płodu podlegają ochronie w płaszczyźnie regulacji konstytucyjnych. Ustalenia te wyznaczą bowiem konstytucyjne podstawy kontroli dla większości z ocenianych przepisów ustawy z 30 sierpnia 1996 roku.
21
Obowiązujące w Polsce regulacje o charakterze konstytucyjnym nie zawierają przepisu bezpośrednio odnoszącego się do ochrony życia. Nie oznacza to wszakże, iż życie ludzkie nie ma charakteru wartości konstytucyjnej.
22
Podstawowym przepisem, z którego należy wyprowadzać konstytucyjną ochronę życia ludzkiego, jest art. 1 przepisów konstytucyjnych utrzymanych w mocy, w szczególności zaś zasada demokratycznego państwa prawnego. Państwo takie realizuje się bowiem wyłącznie jako wspólnota ludzi, i tylko ludzie mogą być właściwymi podmiotami praw i obowiązków stanowionych w takim państwie. Podstawowym przymiotem człowieka jest jego życie. Pozbawienie życia unicestwia więc równocześnie człowieka, jako podmiot praw i obowiązków. Jeżeli treścią zasady państwa prawa jest zespół podstawowych dyrektyw wyprowadzanych z istoty demokratycznie stanowionego prawa, a gwarantujących minimum jego sprawiedliwości, to pierwszą taką dyrektywą musi być respektowanie w państwie prawa wartości, bez której wykluczona jest wszelka podmiotowość prawna, tj. życia ludzkiego od początków jego powstania. Demokratyczne państwo prawa jako naczelną wartość stawia człowieka i dobra dla niego najcenniejsze. Dobrem takim jest życie, które w demokratycznym państwie prawa musi pozostawać pod ochroną konstytucyjną w każdym stadium jego rozwoju.
23
Wartość konstytucyjnie chronionego dobra prawnego jakim jest życie ludzkie, w tym życie rozwijające się w fazie prenatalnej, nie może być różnicowana. Brak jest bowiem dostatecznie precyzyjnych i uzasadnionych kryteriów pozwalających na dokonanie takiego zróżnicowania w zależności od fazy rozwojowej ludzkiego życia. Od momentu powstania życie ludzkie staje się więc wartością chronioną konstytucyjnie. Dotyczy to także fazy prenatalnej.
24
Objęcie tej fazy życia ludzkiego ochroną konstytucyjną znajduje zresztą potwierdzenie w ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską 30 września 1991 r. Konwencji Praw Dziecka, której preambuła deklaruje w akapicie dziesiątym, nawiązując do Deklaracji Praw Dziecka, iż dziecko z uwagi na swą niedojrzałość fizyczną oraz umysłową, wymaga szczególnej opieki i troski, a zwłaszcza właściwej ochrony prawnej, zarówno przed, jak i po urodzeniu. Ujęcie tej reguły w preambule Konwencji musi prowadzić do wniosku, iż zawarte w Konwencji gwarancje odnoszą się również do prenatalnej fazy ludzkiego życia.
25
Uznanie, iż ochrona życia przysługuje istocie ludzkiej od chwili poczęcia, znalazło wyraz także w ustawodawstwie zwykłym. Ustawa o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży zarówno w brzmieniu sprzed jak i po nowelizacji w art. 1 deklaruje, iż prawo do życia podlega ochronie, w tym również w fazie prenatalnej zaś spowodowanie śmierci dziecka poczętego przez przerwanie ciąży, zasadniczo jest czynem zabronionym i karalnym (nowy art. 152a oraz 152b kodeksu karnego w kontekście okoliczności legalizujących aborcję).
26
Jedyną racją zakazu przerywania ciąży, odnoszącego się generalnie (jak to wynikać będzie z późniejszych rozważań) również do samej kobiety ciężarnej, musi być uznanie wartości życia poczętej istoty ludzkiej.
27
O prawnej ochronie życia płodu przekonują także inne przepisy obowiązującego prawa. W szczególności art. 31 kodeksu karnego z 1969 r. przesądza, iż kary śmierci nie stosuje się do kobiety w ciąży, bez względu na to kiedy ciąża ta powstała. Jest tylko jeden sposób racjonalizacji tego przepisu – ten mianowicie, który wskazuje na wartość życia istoty ludzkiej znajdującej się w łonie skazanej kobiety. Ochrona życia płodu otrzymuje pierwszeństwo przed wszelkimi racjami uzasadnionymi względami polityki kryminalnej, które to racje równocześnie mają w tym przypadku większą wartość, niż prawo do życia matki dziecka. Regulacja art. 31 kodeksu karnego bardzo wyraźnie wskazuje na wartość, jaką ustawodawca przywiązuje do życia płodu.
28
Regulacja, na podstawie której można uznać życie dziecka poczętego za wartość konstytucyjną, jest także art. 79 ust. 1 przepisów konstytucyjnych, wskazujący na obowiązek ochrony macierzyństwa i rodziny. Zasadny jest pogląd, iż ochrona macierzyństwa nie może oznaczać wyłącznie ochrony interesów kobiety ciężarnej i matki. Użycie przez przepisy konstytucyjne określenia rzeczownikowego wskazuje na określoną relację pomiędzy kobietą a dzieckiem, w tym dzieckiem dopiero poczętym. Całość tej relacji na mocy art. 79 ust. 1 przepisów konstytucyjnych ma charakter wartości konstytucyjnej, obejmując tym samym życie płodu, bez którego relacja macierzyństwa zostałaby przerwana. Ochrona więc macierzyństwa nie może być rozumiana jako ochrona realizowana wyłącznie z punktu widzenia interesów matki/kobiety ciężarnej.
29
Do podobnych wniosków należy dojść także w przypadku analizy pojęcia “rodziny”, jako wartości konstytucyjnej. Pojęcie to zakłada ochronę pewnej skomplikowanej rzeczywistości społecznej będącej sumą stosunków łączących przede wszystkim rodziców i dzieci (choć w szerszym ujęciu pojęcie rodziny powinno obejmować także inne relacje powstające na zasadzie więzów krwi czy stosunków przysposobienia). Podstawowa, prokreacyjna funkcja rodziny zakładać musi, iż życie poczętego dziecka musi korzystać z ochrony, którą konstytucja przewiduje dla rodziny, stając się tym samym wartością konstytucyjną. W takim samym stopniu jak ochronie podlega relacja ojcostwa czy macierzyństwa w stosunku do dzieci już narodzonych, relacja ta musi być chroniona również w stosunku do dzieci w prenatalnej fazie ich życia.
30
Stwierdzenie, że życie człowieka w każdej fazie jego rozwoju stanowi wartość konstytucyjną podlegającą ochronie nie oznacza, że intensywność tej ochrony w każdej fazie życia i w każdych okolicznościach ma być taka sama. Intensywność ochrony prawnej i jej rodzaj nie jest prostą konsekwencją wartości chronionego dobra. Na intensywność i rodzaj ochrony prawnej, obok wartości chronionego dobra, wpływa cały szereg czynników różnorodnej natury, które musi brać pod uwagę ustawodawca zwykły decydując się na wybór rodzaju ochrony prawnej i jej intensywności. Ochrona ta jednak powinna być zawsze dostateczna z punktu widzenia chronionego dobra.
31
Konstytucyjne gwarancje ochrony zdrowia dziecka poczętego wywodzić należy przede wszystkim z konstytucyjnej wartości życia ludzkiego, także w fazie prenatalnej. Ochrona życia ludzkiego nie może być rozumiana wyłącznie jako ochrona minimum funkcji biologicznych niezbędnych do egzystencji, ale jako gwarancje prawidłowego rozwoju a także uzyskania i zachowania normalnej kondycji psychofizycznej, właściwej dla danego wieku rozwojowego (etapu życia). Bez względu na to, jak wiele czynników uzna się za istotne z punktu widzenia owej kondycji, nie ulega wątpliwości, iż obejmuje ona pewien optymalny, z punktu widzenia procesów życiowych, stan organizmu danej osoby, zarówno w aspekcie funkcji fizjologicznych, jak i psychicznych. Stan taki można utożsamić z pojęciem zdrowia psychofizycznego. Konstytucyjne gwarancje ochrony ludzkiego życia muszą więc w sposób konieczny obejmować także ochronę zdrowia; przepisy stanowiące podstawę tych gwarancji stanowią więc równocześnie podstawę do wnioskowania konstytucyjnego obowiązku ochrony zdrowia, bez względu na stopień rozwoju fizycznego, emocjonalnego, intelektualnego czy społecznego. Ponieważ życie ludzkie stanowi wartość konstytucyjną także w fazie prenatalnej, wszelka próba podmiotowego ograniczenia ochrony prawnej zdrowia w tej fazie musiałaby wykazać się niearbitralnym kryterium uzasadniającym takie zróżnicowanie. Dotychczasowy stan nauk empirycznych nie daje podstaw do wprowadzenia takiego kryterium.
32
Stanowisko, w myśl którego zdrowie ludzkie powinno podlegać ochronie prawnej także w fazie prenatalnej, znajduje bezpośrednie potwierdzenie w Konwencji o Prawach Dziecka. Art. 24 ust. 1 Konwencji stwierdza, iż Państwa–Strony uznają prawo dziecka do korzystania z możliwie najlepszego stanu zdrowia (…). W ustępie drugim tego artykułu stwierdzono natomiast, iż Państwa–Strony będą starały się zapewnić pełne urzeczywistnienie tego prawa, a w szczególności będą podejmowały właściwe środki w celu: (…) d) zapewnienia matkom właściwej opieki prenatalnej i postnatalnej. Bez względu więc na brzmienie akapitu 10 preambuły do Konwencji, w świetle którego pojęcie dziecka użyte w Konwencji, powinno obejmować także dziecko przed urodzeniem, art. 24 zawiera bezpośrednią wskazówkę, iż prawo do korzystania z możliwie najlepszego stanu zdrowia obejmuje również dziecko poczęte. Tylko w ten sposób można wytłumaczyć wynikające z ust. 2 zobowiązanie do zapewnienia matkom opieki prenatalnej. Zobowiązanie to nie zostało bowiem wprowadzone ze względu na interes samej kobiety ciężarnej ale, jak wyraźnie stanowi to art. 24 ust. 2 in principio, aby zapewnić pełne urzeczywistnienie tego (tj. określonego w ust. 1) prawa. Wyraźnie więc chodzi tutaj o gwarancje dla dziecka poczętego do korzystania z możliwie najlepszego stanu zdrowia.
33
Podstawę do konstytucyjnej ochrony zdrowia dziecka poczętego odnaleźć można również w art. 79 ust. 1, uznającym za wartość konstytucyjną m.in macierzyństwo i rodzinę. Jak już wspomniano pojęcie macierzyństwa wyraża w sobie konieczny związek matki i dziecka, przy czym związek ten zachodzi na wielu płaszczyznach – biologicznej, emocjonalnej, społecznej i prawnej. Funkcją tego związku jest prawidłowy rozwój życia człowieka, w jego początkowym okresie, w którym wymaga ono szczególnej pieczy. W najwcześniejszej fazie piecza ta, realizowana przede wszystkim na płaszczyźnie biologicznej, jest niezastępowalna. Nikt poza matką nie jest w stanie w tej fazie podtrzymać życia dziecka poczętego.
34
Z uwagi na wspomnianą powyżej funkcję macierzyństwa, konstytucyjna ochrona tej wartości nie jest podejmowana wyłącznie w interesie matki. Równorzędnym podmiotem tej ochrony musi być płód i jego prawidłowy rozwój. Obejmuje to w sposób oczywisty ochronę zdrowia dziecka poczętego i zakaz powodowania rozstroju zdrowia czy uszkodzenia ciała płodu.
35
Biorąc pod uwagę wszystkie powyżej przytoczone argumenty nie powinno budzić wątpliwości, iż przepisy konstytucyjne gwarantują ochronę zdrowia dziecka poczętego, w szczególności zaś z przepisów tych można wywnioskować obowiązek ustawodawcy wprowadzenia zakazu naruszania zdrowia dziecka poczętego oraz ustanowienia środków prawnych gwarantujących w sposób dostateczny przestrzeganie tego zakazu.

36
4. 1. Zgodnie z art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 1996 r. o zmianie ustawy o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży oraz zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 139, poz. 646) dotychczasowy art. 1 ustawy z dnia 7 stycznia 1993 r. o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży (Dz.U. Nr 17 poz. 78; zm.: z 1995 r. Nr 66 poz. 334) otrzymał nowe brzmienie o treści:
37
Prawo do życia podlega ochronie, w tym również w fazie prenatalnej w granicach określonych w ustawie
38
W brzmieniu sprzed nowelizacji art. 1 stwierdzał w ust. 1:
39
Każda istota ludzka ma od chwili poczęcia przyrodzone prawo do życia,
40
natomiast w ust. 2 :
41
Życie i zdrowie dziecka od chwili jego poczęcia pozostaje pod ochroną prawa.
42
Art. 1 ustawy z 7 stycznia 1993 r. w brzmieniu sprzed nowelizacji wyraźnie wskazywał na prawo dziecka poczętego do życia, deklarując, iż prawo to ma charakter przyrodzony. stwierdzając nadto, iż życie i zdrowie dziecka pozostają pod ochroną prawną, potwierdzał, że oba te dobra stają się dobrami prawnymi, powtarzając w tym zakresie gwarancję wynikającą z przepisów konstytucyjnych a w szczególności z art. 1 i 79 ust. 1.
43
Po zmianie dokonanej ustawą z 30 sierpnia 1996 r. artykuł 1 ustawy z 7 stycznia 1993 r. stwierdza, iż prawo do życia podlega ochronie, w tym również w fazie prenatalnej w granicach określonych w ustawie. Różnica polega więc na tym, iż:
44
a) skreślono deklarację o przyrodzonym charakterze prawa do życia,
45
b) zmodyfikowano sposób określenia okresu, w którym przysługuje prawo do życia, zastępując zwrot “od chwili poczęcia” zwrotem “w fazie prenatalnej”, a nadto
46
c) skreślono z zakresu ochrony prawnej przewidzianej przez art. 1 zdrowie dziecka, w tym także zdrowie dziecka przed jego narodzeniem. różnica polega też na tym,
47
d) iż art. 1 ustawy z 7 stycznia 1993 sprzed nowelizacji nie charakteryzował bliżej “ochrony prawnej” obejmującej życie i zdrowie dziecka poczętego. Ten sam przepis w brzmieniu po nowelizacji wskazuje, iż prawo do życia w fazie prenatalnej chronione jest w granicach określonych w ustawie.
48
Ocena konstytucyjności treści art. 1 w brzmieniu nadanym mu przez ustawę nowelizującą sprowadza się do dwóch niezależnych od siebie kwestii:
49
a) czy treść wynikających z tego przepisu nakazów lub zakazów pozostaje w sprzeczności z określoną wartością konstytucyjną,
50
b) czy wartość taka nie została naruszona poprzez uchylenie dotychczasowych przepisów.
51
Art. 1 pkt 2 ustawy nowelizacyjnej ma bowiem podwójne znaczenie normatywne: wprowadzając w życie nową regulację prawną stanowi równocześnie akt derogacji dotychczasowych norm. Oba te działania ustawodawcy podlegają kontroli Trybunału Konstytucyjnego z punktu widzenia standardów konstytucyjnych.
52
Jeżeli chodzi o nowe brzmienie art. 1 ustawy z 7 stycznia 1996 r., zgodnie z którym prawo do życia podlega ochronie, w tym również w fazie prenatalnej w granicach określonych w ustawie, wątpliwości, wyrażone zresztą przez wnioskodawcę, budzi użyty w tym przepisie zwrot, iż prawo do życia w fazie prenatalnej podlega ochronie w granicach określonych w ustawie. Zwrot ten oznacza, iż życie nasciturusa korzysta z ochrony prawnej wyłącznie w zakresie, w jakim wyraźnie przewiduje to ustawa zwykła.
53
Pojęcie “granic ochrony” obejmuje zarówno normę bezpośrednio zakazującą naruszania określonych dóbr – w tym przypadku życia nasciturusa, jak i środki przewidziane dla wyegzekwowania przestrzegania tej normy. Zastrzeżenie, iż życie nasciturusa podlega ochronie wyłącznie w granicach ustawowych musi oznaczać, iż dopiero regulacja zawarta w ustawie zwykłej staje się źródłem ewentualnego zakazu naruszania jego życia. Podobnie tylko ustawa zwykła przewidywać może środki egzekwowania tego zakazu.
54
O ile w tej drugiej sytuacji oczywista jest kompetencja ustawodawcy zwykłego do określania środków mających zagwarantować przestrzeganie normy zakazującej naruszania życia dziecka poczętego, o tyle przyznanie takiej wyłącznej kompetencji w zakresie stanowienia samego zakazu nie da się pogodzić z ciążącym na ustawodawcy obowiązkiem ochrony wartości konstytucyjnych.
55
Konsekwencją uzależnienia obowiązywania zakazu naruszenia życia nasciturusa od regulacji zawartych w ustawach zwykłych musi być brak jakiejkolwiek ochrony tego życia w sytuacji, gdyby ustawodawca zaniechał wprowadzenia takiego zakazu lub ograniczył jego zakres.
56
Aktualna redakcja art. 1 ustawy przypisuje więc ustawodawcy zwykłemu prawo do określania czy, i w jakim zakresie życie nasciturusa podlega ochronie prawnej. Oznacza to w konsekwencji, iż dla obowiązywania w systemie prawnym zakazu naruszenia życia nasciturusa, konieczna jest ustawowa podstawa takiego zakazu.
57
Taka wszakże kompetencja stanowi naruszenie przepisów konstytucyjnych odnoszących się do ochrony życia.
58
Jeżeli bowiem życie człowieka, w tym życie dziecka poczętego, stanowi wartość konstytucyjną, to ustawa zwykła nie może prowadzić do swoistej cenzury i zawieszenia obowiązywania norm konstytucyjnych. Zakaz naruszania życia ludzkiego, w tym życia dziecka poczętego wynika z norm o charakterze konstytucyjnym. W takiej sytuacji ustawodawca zwykły nie może więc być uprawniony do decydowania o warunkach obowiązywania takiego zakazu, czyniąc tym samym normy konstytucyjne normami o charakterze warunkowym. Nie może w szczególności uzależniać go od regulacji zawartych w ustawach zwykłych. Stąd też sprzeczne z normami konstytucyjnymi jest stanowienie przez ustawodawcę zwykłego wszelkich takich regulacji, które prowadziłoby do jedynie warunkowego obowiązywania gwarancji konstytucyjnych.
59
Ponieważ życie, w tym życie w fazie prenatalnej stanowi jedną z podstawowych wartości konstytucyjnych, art. 1 ustawy w brzmieniu nadanym mu ustawą z 30 sierpnia 1996 r., uzależniając zakaz naruszenia tej wartości od decyzji ustawodawcy zwykłego, naruszył regulacje konstytucyjne stanowiące podstawę ochrony życia w fazie prenatalnej, w tym w szczególności art. 1 oraz art. 79 ust. 1 przepisów konstytucyjnych utrzymanych w mocy. Ustawodawca zwykły władny jest jedynie do określenia ewentualnych wyjątków, przy zaistnieniu których – ze względu na kolizję dóbr stanowiących wartości konstytucyjne, praw lub wolności konstytucyjnych – konieczne jest poświęcenie jednego z kolidujących ze sobą dóbr. Wynikająca z kolizji dobra konstytucyjnego z innym dobrem, prawem lub wolnością konstytucyjną zgoda ustawodawcy na poświęcenie jednego z kolidujących dóbr nie odbiera mu przymiotu dobra konstytucyjnego podlegającego ochronie.
60
Z przeprowadzonej wcześniej analizy normatywnej zmiany dokonanej w art. 1 wynika, iż jego treść ma obecnie znacznie węższy zakres. Jak już wspomniano, nowy przepis nie wspomina o ochronie prawnej zdrowia dziecka, w tym dziecka poczętego, nie zawiera deklaracji o przyrodzonym charakterze prawa do życia, a nadto inaczej określa okres, w którym prawo do życia podlega ochronie prawnej.
61
Uchylenie deklaracji, iż prawo do życia ma charakter przyrodzony, nie może być uznane za zmianę o charakterze normatywnym. Przyrodzony charakter danego prawa lub wolności nie jest bowiem zależny od woli ustawodawcy, a w związku z tym nie można cechy tej znieść aktem ustawowym (derogować). Nie leży bowiem w kompetencjach ustawodawcy przyznawanie, bądź znoszenie prawa do życia jako wartości konstytucyjnej. Niezależnie więc od tego, czy ustawodawca wyrazi to bezpośrednio w regulacjach ustawowych, czy też nie, w niczym nie może to wpłynąć na przyrodzony charakter prawa do życia.
62
Ponieważ ustawodawca w nowym art. 1 użył innego zwrotu dla określenia okresu, w którym życie ludzkie podlega ochronie prawnej, można by wyciągnąć z tego wniosek, iż w ten sposób pragnął zmodyfikować zakres tej ochrony. Zmiana terminologii wszakże nie ma istotniejszej różnicy znaczeniowej. O ile art. 1 ust. 1 ustawy sprzed nowelizacji, mówił o okresie “od chwili poczęcia”, o tyle po nowelizacji mowa jest o “fazie prenatalnej”. Ten ostatni zwrot wskazuje w szczególności, iż ochrona prawna życia ludzkiego obejmuje także okres przed urodzeniem, nie oznaczając momentu początkowego. Nie można wszakże wyłącznie z tej zmiany terminologii wnioskować, jakoby ustawodawca chciał w ten sposób przesunąć moment, od którego powstaje ta ochrona. Sam fakt zmiany terminologii, w sytuacji, gdy nowo wprowadzony zwrot nie daje podstaw do twierdzenia, iż okres ochrony życia w fazie przed urodzeniem został zawężony w stosunku do tego, który był określony w art. 1 ust. 1 przed nowelizacją, nie daje podstaw do przypisywania takich intencji ustawodawcy. Decydujący w tej mierze pozostaje więc zakres ochrony ludzkiego życia wynikający z reguł konstytucyjnych, a zmiany treści art. 1 ust. 1 ustawy z 7 stycznia 1996 r. nie można interpretować, jako próby określenia nowego momentu, od którego życie ludzkie objęte jest ochroną prawną.
63
Jak już ustalono, zdrowie człowieka, w tym dziecka poczętego, ma bez wątpienia walor wartości konstytucyjnie chronionej. Wszelkie zachowania nakierowane na naruszenie zdrowia człowieka muszą być uznane z tego punktu widzenia za zachowania naruszające dobro prawne. Uchylenie przepisu jedynie potwierdzającego ochronę konstytucyjną zdrowia człowieka, w tym dziecka poczętego, nie może być interpretowane, bądź jako legalizacja samych naruszeń, bądź jako rezygnacja ze stosowania przez ustawodawcę konsekwencji prawnych (np. sankcji karnych) za zachowania naruszające to dobro. Dopiero rezygnacja z dostatecznych środków ochrony dobra stanowiącego wartość konstytucyjną musi być uznana za naruszającą gwarancje konstytucyjne takiego dobra.
64
Jak już wspomniano konstytucyjne gwarancje określonej wartości, prawa czy wolności prowadzą do uznania danej wartości za dobro prawne. Wartość ta domaga się ochrony prawnej, do czego w pierwszym rzędzie powołany jest ustawodawca zwykły. Podstawowym instrumentem gwarantującym tę ochronę jest ustanowienie zakazów lub nakazów mających na celu nienaruszalność danego dobra. Istnienie tych zakazów (lub nakazów) powoduje, iż określone zachowanie naruszające wartość konstytucyjną uznawane jest za zachowanie bezprawne.
65
Ochrona tego typu, jakkolwiek mająca pierwotny i podstawowy charakter, nie jest wystarczająca. Koniecznym elementem systemu ochrony wartości konstytucyjnych w ustawodawstwie zwykłym jest wprowadzenie określonych konsekwencji zapewniających skuteczność norm merytorycznych, a także procedur umożliwiających egzekwowanie zarówno norm merytorycznych, jak i konsekwencji ich nieprzestrzegania.
66
Należy stanąć na stanowisku, iż konstytucja może być i jest bezpośrednim źródłem zakazów i nakazów obowiązujących w systemie prawa, a odnoszących się do określonych wartości konstytucyjnych. Już z samej więc konstytucji wynika zakaz naruszania wolności słowa, wolności zgromadzeń, naruszania nietykalności osobistej, czy tajemnicy korespondencji. Jednocześnie jednak posługując się samą tylko konstytucją, dla ostatecznego ustalenia bezprawności zachowania naruszającego czy ograniczającego określoną wartość konstytucyjną, niezbędne byłoby ustalenie, czy zachowanie to znajduje dostateczne usprawiedliwienie w związku z realizacją innej wartości konstytucyjnej. W szczególności np. naruszenie życia napastnika może być uzasadnione koniecznością ochrony życia ofiary.
67
Mimo więc tej bezpośredniej mocy regulacyjnej konstytucji ustawodawca zwykły nie jest zwolniony z obowiązku stanowienia norm merytorycznych odnoszących się do ochrony wartości konstytucyjnych, w szczególności jednak powinien on rozstrzygać w sposób generalny kolizje, jakie mogą powstawać w związku z praktyczną realizacją wartości konstytucyjnych. ustawodawca powinien nadto określić sposoby egzekwowania norm merytorycznych – konstruując zarówno konsekwencje prawne ich nieprzestrzegania jak i procedury egzekwowania.
68
W tym ostatnim zakresie ustawodawca ma dużą swobodę realizowania określonej polityki zapewniającej skuteczność stanowionych norm merytorycznych. Swoboda ta nie może jednak przekraczać pewnych granic. W szczególności ustawodawca nie może całkowicie zrezygnować z ochrony określonych dóbr prawnych lecz ma obowiązek zapewnienia im “dostatecznej ochrony”.
69
W tym kontekście ocenić należy sens normatywny uchylenia art. 1 ust. 1 ustawy z 7 stycznia 1993 r. w poprzednim brzmieniu w zakresie ochrony zdrowia dziecka, także dziecka poczętego. Uchylenie to oznacza, iż przepis art. 1 ustawy przestał być podstawą do wyprowadzania zakazu naruszania zdrowia dziecka, w tym dziecka poczętego. Samo to ustalenie nie daje podstaw do uznania tej zmiany za sprzeczną ze wskazanymi we wniosku przepisami konstytucyjnymi. O zgodności z konstytucją badanej ustawy decydować będą normy wprowadzające środki prawne służące ochronie zdrowia dziecka poczętego.
70
71
4. 2. Zaskarżony art. 1 pkt 4 lit.b nadaje nowe brzmienie art. 4 ust. 2 ustawy z 7 stycznia 1993 r. stwierdzając w szczególności, iż:
72
Minister Edukacji Narodowej wprowadzi do nauczania szkolnego przedmiot “Wiedza o życiu seksualnym człowieka”.
73
Znowelizowany przepis powtarza w istocie wcześniejszą regulację, z tym że o ile art. 4 ust. 2 w brzmieniu sprzed nowelizacji mówił o wprowadzeniu określonej wiedzy do programów nauczania szkolnego, o tyle po nowelizacji skonkretyzowano to jako obowiązek wprowadzenia nowego przedmiotu nauczania. Obowiązek ten dotyczy wiedzy o życiu seksualnym człowieka. Nie likwiduje to obowiązku wynikającego z art. 4 ust. 1 ustawy z 7 stycznia 1993 r. wprowadzenia do programów nauczania wiedzy o zasadach świadomego i odpowiedzialnego rodzicielstwa, o wartości rodziny, życia poczętego oraz metodach i środkach świadomej prokreacji.
74
Zarówno przed, jak i po nowelizacji, art. 4 ust. 1 stanowi normę kompetencyjną do zgodnej z tym przepisem modyfikacji programów nauczania szkolnego. Po nowelizacji wszakże kompetencja ta została zmodyfikowana przez nałożenie na ministra obowiązku wprowadzenia konkretnego przedmiotu nauczania. Nie wydaje się jednak, by tak sformułowana kompetencja Ministra Edukacji Narodowej naruszała reguły o charakterze konstytucyjnym.
75
Ogólne zasady wprowadzania nowych przedmiotów szkolnych oraz modyfikowania już obowiązujących programów, określone są w ustawie o systemie oświaty. To ona przewiduje dla Ministra Edukacji Narodowej ogólną kompetencję do określania treści programów szkolnych, w tym decydowania o treści i charakterze poszczególnych przedmiotów nauczania szkolnego. Minister Edukacji Narodowej nie ma wszakże pełnej swobody w kształtowaniu tych programów – nie tylko z tej przyczyny, iż działalność instytucji oświatowych w sposób konieczny uwzględniać musi konstytucyjne prawa rodziców do wychowywania dzieci zgodnie z określoną hierarchią wartości i wyznawanym światopoglądem. Oświata w zakresie szkolnictwa podstawowego realizowana jest poprzez instytucję obowiązku szkolnego. Obowiązek taki zaś, jak wszelkie inne zobowiązania nałożone na obywateli przez państwo, podlega szczegółowej kontroli konstytucyjnej.
76
Zobowiązanie Ministra Edukacji Narodowej do wprowadzenia nowego przedmiotu nauczania “wiedza o życiu seksualnym człowieka” nie stanowi samoistnej podstawy kompetencyjnej. Wykonanie tego obowiązku uwzględniać musi przede wszystkim wszelkie zasady płynące bezpośrednio z ustawy o systemie oświaty, która w sposób ogólny określa treść i cel nauczania szkolnego oraz sposób ustalania treści programów szkolnych. Wykorzystanie kompetencji określonej w art. 4 ust. 2 musi być nadto zgodne z zasadami i wartościami konstytucyjnymi.
77
Dopóki Minister Edukacji Narodowej nie wykona kompetencji zawartej w zakwestionowanym przez wnioskodawcę przepisie, brak jest dostatecznych przesłanek do stwierdzenia niekonstytucyjności samego upoważnienia. Jakkolwiek bowiem przekaz wiedzy o życiu seksualnym człowieka dotyka kwestii aksjologicznych, których nie można sprowadzić w żadnym wypadku do wiedzy czysto empirycznej i nie podlegającej wartościowaniu moralnemu, nie oznacza to jeszcze, iż w sposób konieczny nauczanie takiego przedmiotu prowadzić musi do naruszenia określonych zasad konstytucyjnych, w tym przede wszystkim prawa rodziców do zapewnienia takiego wychowania i nauczania dzieci, które pozostaje w zgodzie z ich własnymi przekonaniami religijnymi i filozoficznymi (por. art. 2 zdanie 2 Pierwszego Protokołu do Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności).
78
Należy więc uznać, iż określenie w art. 4 ust. 1 w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 4 lit b ustawy z 30 sierpnia 1996 r., obowiązku Ministra Edukacji Narodowej do wprowadzenia nowego przedmiotu nauczania szkolnego “wiedza o życiu seksualnym człowieka” samodzielnie nie stanowi naruszenia zasad o charakterze konstytucyjnym
79
4. 3. Zaskarżona regulacja ustawy nowelizacyjnej z 30 sierpnia 1996 r. wprowadziła do ustawy z 7 stycznia 1993 r. o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży nowy przepis, w myśl którego, przerwanie ciąży może być dokonane wyłącznie przez lekarza, w przypadku gdy kobieta ciężarna znajduje się w ciężkich warunkach życiowych lub trudnej sytuacji osobistej (art. 4a ust. 1), a ciąża nie trwała dłużej niż 12 tygodni (art. 4a ust. 2). Formalnym warunkiem wykonania przez lekarza zabiegu przerwania ciąży jest złożenie przez kobietę pisemnej zgody (art. 4a ust. 4) oraz oświadczenia odnoszącego się do ciężkich warunków życiowych lub trudnej sytuacji osobistej, a nadto zaświadczenia o odbyciu konsultacji u lekarza podstawowej opieki zdrowotnej innego niż dokonujący przerywania ciąży lub u innej uprawnionej osoby (art. 4a ust. 6). Od odbycia konsultacji do wykonania przerwania ciąży nie może minąć mniej niż 3 dni. Zabieg można wykonać zarówno w publicznym zakładzie opieki zdrowotnej, jak i w prywatnym gabinecie. Ustawodawca zadeklarował równocześnie w art. 4b, iż osobom objętym ubezpieczeniem społecznym lub uprawnionym na podstawie odrębnych przepisów do bezpłatnej opieki leczniczej przysługuje prawo do bezpłatnego przerwania ciąży w publicznym zakładzie opieki zdrowotnej.
80
Oceniając znaczenie normatywne przepisu art. 4a ust. 1 pkt 4, należy dojść do wniosku, iż ma on charakter legalizujący określone zachowania zmierzające do przerwania ciąży. Stanowi więc zezwolenie na podjęcie zachowań z zasady zabronionych. W kontekście bowiem pozostałych przepisów ustawy, w szczególności zaś art. 1 w nowym brzmieniu, ale także nowego art. 152a i 152b kodeksu karnego, należy dojść od wniosku, iż także na gruncie nowych regulacji odnoszących się do dziecka poczętego, jego życie pozostaje pod ochroną prawa od chwili poczęcia, zaś wszelkie czyny zmierzające do pozbawienia go życia, w tym w szczególności przerwanie ciąży, są generalnie zakazane.
81
Art. 4a ust. 1 pkt 4 stanowi wszakże ograniczenie tego zakazu, zezwalając lekarzowi na pozbawienie życia płodu, który nie przekroczył 12 tygodni, o ile kobieta ciężarna przedstawi dokumenty, o których mowa w art. 4a ust. 4 i 6, a nadto pomiędzy konsultacją a podjęciem zabiegu upłyną trzy dni.
82
Legalizacja zachowań podejmowanych przez lekarza, a związanych z przerwaniem ciąży w sposób konieczny dotyczyć musi powiązanych z zabiegiem czynności pomocniczych wykonywanych przez personel medyczny, a także działań matki, zmierzających do spowodowania przez lekarza przerwania ciąży. Art. 4a ust. 1 pkt 4 nie stanowi natomiast podstawy do legalizacji podejmowanych samodzielnie przez matkę zachowań powodujących bezpośrednio śmierć płodu.
83
Wniosek o legalizującym charakterze regulacji zawartej w art. 4a ust. 1 pkt 4 należy wyprowadzić także z faktu, iż ustawodawca przewidział finansowanie zabiegów dokonywanych w publicznych zakładach opieki zdrowotnej ze środków publicznych, a nadto, iż w art. 4b ustanowił po stronie kobiety ciężarnej roszczenie (prawo) o przerwanie ciąży, którego adresatem są publiczne zakłady opieki zdrowotnej. Nie można więc na gruncie obowiązującego stanu prawnego twierdzić, iż wykonanie przez lekarza przerwania ciąży z tzw. warunków społecznych, których przesłanki określa art. 4a ust. 1 pkt 4 wskazując na ciężkie warunki życiowe lub trudną sytuację osobistą kobiety ciężarnej, ma charakter wyłącznie okoliczności wyłączającej możliwość stosowania w takim przypadku sankcji karnej, nie przesądzając o legalności czy bezprawności samego zabiegu.
84
Taką interpretację można byłoby dopuścić wówczas, gdyby regulacja art. 4a ust. 1 pkt 4 stanowiła integralną część kodeksu karnego, uzupełniając w szczególności uchylony art. 149a § 3, zawierający katalog okoliczności, w których sprawca spowodowania śmierci dziecka poczętego nie popełniał przestępstwa. Umieszczenie tej regulacji w odrębnej ustawie, która nie precyzuje typów czynów karalnych, nałożenie na instytucje publiczne obowiązku podjęcia czynności organizacyjnych związanych z przeprowadzaniem przerywania ciąży, a nadto finansowanie tych zabiegów ze środków publicznych nie pozostawia cienia wątpliwości, iż obowiązujące od 4 stycznia 1997 r. przepisy uznają przerwanie ciąży w warunkach określonych w art. 4a ust. 1 pkt 4 za legalne.
85
Przerwanie ciąży, którą to czynność dopuszcza ustawodawca w art. 4a ust. 1 pkt 4, ma na celu usunięcie z organizmu matki rozwijającego się płodu (zarodka). Ponieważ przepis ten dotyczy sytuacji przerywania ciąży do 12 tygodnia życia, na obecnym etapie wiedzy medycznej, usunięcie płodu z organizmu matki równoznaczne jest ze spowodowaniem śmierci tego płodu. Ustawodawca nie precyzuje zresztą, czy do śmierci płodu dochodzi jeszcze w organizmie matki, czy już po wydaleniu poza ten organizm.
86
Przerwanie ciąży w sposób konieczny łączy się więc z pozbawieniem życia rozwijającego się płodu. Istotą zaś ocenianej regulacji zawartej w art. 4a ust. 1 pkt 4 jest zalegalizowanie zachowań zmierzających do pozbawienia życia płodu, a podjętych w określonych w tym przepisie warunkach. Przedmiotem konstytucyjnej oceny takiej legalizacji musi być więc ustalenie:
87
a) czy dobro, którego naruszenie ustawodawca legalizuje, stanowi wartość konstytucyjną,
88
b) czy legalizacja naruszeń tego dobra znajduje usprawiedliwienie na gruncie wartości konstytucyjnych, stanowiąc w szczególności wyraz rozstrzygnięcia kolizji określonych wartości, praw lub wolności gwarantowanych w konstytucji,
89
a także
90
c) czy ustawodawca dochował konstytucyjnych kryteriów rozstrzygania takich kolizji a w szczególności, czy przestrzegał wyprowadzanego wielokrotnie przez Trybunał Konstytucyjny z art. 1 przepisów konstytucyjnych (z zasady demokratycznego państwa prawnego) wymogu zachowania proporcjonalności przy rozstrzyganiu kolizji zachodzących pomiędzy konstytucyjnie chronionymi dobrami, prawami i wolnościami.
91
Przyjęcie, iż życie ludzkie, w tym życie w fazie prenatalnej, stanowi wartość konstytucyjną, nie przesądza jeszcze kwestii, iż w pewnych wyjątkowych sytuacjach ochrona tej wartości może zostać ograniczona lub nawet wyłączona ze względu na konieczność ochrony lub realizacji innych wartości, praw czy wolności konstytucyjnych.
92
Decyzja ustawodawcy zwykłego, rezygnującego z ochrony określonej wartości konstytucyjnej, czy wręcz legalizującego zachowania naruszające taką wartość, musi być usprawiedliwiona wyżej przedstawioną kolizją dóbr, praw lub wolności konstytucyjnych. Ustawodawca nie jest wszakże uprawniony do dowolnego i arbitralnego rozstrzygania takich kolizji. W szczególności zaś powinien się kierować wynikami porównania wartości kolidujących ze sobą dóbr, praw lub wolności. Kryteria określające zakres dopuszczalnego naruszenia powinny być adekwatne do istoty rozstrzyganej kolizji.
93
Z tego punktu widzenia, regulacja ujęta w art. 1 pkt 5 ustawy z 30 sierpnia 1996 r., w zakresie w jakim odnosi się do legalizacji zabiegów przerywania ciąży, gdy kobieta ciężarna znajduje się w ciężkich warunkach życiowych lub trudnej sytuacji osobistej, z kilku powodów nie spełnia wyżej wskazanych warunków.
94
Jak można wnioskować z treści art. 4a ust. 1, powodem legalizowania przerywania ciąży określonego w pkt. 4, były ciężkie warunki życiowe lub trudna sytuacja osobista kobiety ciężarnej. Konfrontacja z pozostałymi podstawami przeprowadzenia zabiegu przerywania ciąży, wymienionymi w art. 4a ust. 1, prowadzi do wniosku, iż owe ciężkie warunki życiowe, a w szczególności trudna sytuacja osobista nie oznacza ani zagrożenia dla życia lub zdrowia kobiety ciężarnej (to bowiem regulowane jest w pkt. 1), ani być wynikiem genetycznych wad płodu (pkt 2), ani też nie jest związane z faktem,. iż ciąża jest następstwem czynu zabronionego (pkt 3). Punkt 4 musiał więc zostać ustanowiony dla sytuacji nie objętych zakresem pozostałych przepisów określonych w art. 4a ust. 1.
95
Jeżeli chodzi o trudne warunki życiowe, to obejmują one w szczególności sytuację materialną, która w związku z dalszymi etapami ciąży, a następnie urodzeniem dziecka, może ulec dalszemu pogorszeniu lub utracić szansę na polepszenie. W przypadku zaś trudnej sytuacji osobistej, najprawdopodobniej chodziło ustawodawcy o określony stan psychiczny związany z faktem zajścia w ciążę. stan, który może wynikać z zakłócenia na tym tle określonych relacji z innymi osobami (zarówno członkami rodziny jak i z otoczeniem), bądź też powstający w związku z koniecznością ograniczenia realizacji określonych potrzeb kobiety, w tym przysługujących jej praw i wolności osobistych.
96
Jakkolwiek więc przesłanki określone w art. 4 a ust. 1 pkt 4 mają nader nieostry charakter (co będzie jeszcze przedmiotem dalszych rozważań), można z nich wywnioskować, iż chronioną przez tę regulację wartością, miałoby być zachowanie przez kobietę ciężarną określonego statusu majątkowego, który mógłby ulec pogorszeniu lub stracić szansę poprawy w związku z kontynuowaniem ciąży i urodzeniem dziecka, ewentualnie zachowanie przez kobietę ciężarną dotychczasowego charakteru relacji z innymi osobami oraz zakresu realizacji określonych potrzeb, praw i wolności.
97
Przesłanki, określone w art. 4a ust. 1 pkt 4 muszą być wszakże interpretowane w świetle ustępu 6 tego samego przepisu. Z regulacji tej wynika, iż jedynie sama kobieta jest uprawniona do stwierdzenia okoliczności wymienionych w pkt. 4 przedstawiając w tej kwestii stosowne oświadczenie. W ten sposób ustawodawca przesądził, iż przesłanki określone w art. 4a ust. 1 pkt 4 należy rozumieć w znaczeniu subiektywnym. Dobrem prawnym w świetle tego przepisu staje się więc subiektywne przekonanie kobiety o ewentualnym zagrożeniu dla jej położenia materialnego lub relacji osobistych czy możliwości realizacji własnych potrzeb, praw i wolności.
98
Określone w art.4a ust. 1 pkt 4 przesłanki nie odnoszą się więc do sytuacji krańcowych, które jednocześnie mogłyby być uznane za sprzeczne z zasadą ochrony godności osoby ludzkiej.
99
Z preambuły ustawy wnioskować nadto można, iż przesłanką stanowionych regulacji było m.in. uznanie prawa każdego do odpowiedzialnego decydowania o posiadaniu dzieci.
100
Porównanie wartości tak określonych dóbr pozostających w konflikcie z punktu widzenia standardów konstytucyjnych dyskwalifikuje regulację zawartą w art. 4a ust. 1 pkt 4.
101
Życie ludzkie, co zresztą podkreśla sama preambuła ustawy, stanowi fundamentalne dobro człowieka. Prawo kobiety ciężarnej do niepogarszania swojego położenia materialnego wynika z konstytucyjnej ochrony wolności kształtowania w sposób swobodny swoich warunków życiowych i związanego z nią prawa kobiety do zaspakajania potrzeb materialnych jej oraz jej rodziny. Ochrona ta jednak nie może prowadzić tak daleko, iż łączy się z naruszeniem fundamentalnego dobra jakim jest życie ludzkie, w stosunku do którego warunki egzystencji mają charakter wtórny i mogą podlegać zmianie.
102
Jak wspomniano, w przypadku przesłanki wskazującej na trudną sytuację osobistą, w kolizji z ochroną życia ludzkiego w fazie prenatalnej pozostawać może kompleks rozmaitych dóbr prawnych związanych z dobrym imieniem, prawidłowymi relacjami z innymi osobami, możliwością korzystania z określonych praw i wolności. Ustawodawca nie sprecyzował wszakże, o jaką wartość konstytucyjną mu chodzi. Użyte przez ustawodawcę pojęcie trudnej sytuacji osobistej nie pozwala bowiem choćby w przybliżeniu przyporządkować mu określonych desygnatów. Komplikacja powiększa się, gdy podejmie się próbę zdefiniowania tego terminu w kontekście wskazań wynikających z wykładni systemowej. Trudna sytuacja osobista nie jest bowiem sytuacją związaną z zagrożeniem dla życia lub zdrowia (o czym mówi art. 4a ust. 1 pkt 1), nie ma charakteru trudnej sytuacji materialnej, bo wyraża to, choć również niezbyt precyzyjnie zwrot ciężkie warunki życiowe. Trudna sytuacja osobista charakteryzuje nadto stan, który nie jest zwykłą konsekwencją ciąży, bo owe zwykłe utrudnienia nie wystarczają dla legalizacji spędzenia płodu. Próby definiowania tego terminu mogą prowadzić wyłącznie do stwierdzenia, iż chodzi w nim o ogólnie określone ograniczenie w zakresie praw i wolności kobiety ciężarnej. Brak wszakże możliwości skonkretyzowania, o jakie prawa i wolności chodzi, jest konsekwencją nieokreśloności użytego przez ustawodawcę terminu.
103
Niedookreśloność sformułowanych przez ustawodawcę przesłanek powoduje, iż nie można ustalić charakteru konstytucyjnie chronionych wartości, ze względu na które ustawodawca decyduje się legalizować naruszenia innej wartości konstytucyjnej. Jest to niedopuszczalne zwłaszcza wówczas, gdy na ich podstawie zezwala się na pozbawienie życia ludzkiego, a więc naruszenie, jak to precyzuje sam ustawodawca w preambule, fundamentalnego dobra człowieka. Niedookreśloność zwrotu trudna sytuacja osobista dyskwalifikuje z punktu widzenia wymogów konstytucyjnych art. 4a ust. 1 pkt 4 ustawy z 7 stycznia 1996 r. w brzmieniu po nowelizacji. Pozwala on bowiem na wyprowadzenie z niego normy zezwalającej na pozbawienie życia bez uwzględnienia innych wartości konstytucyjnych. Niedookreśloność tej przesłanki prowadzi do podważenia samej zasady ochrony życia w fazie prenatalnej.
104
Z istoty uznania życia ludzkiego za wartość konstytucyjną wynika konieczne ograniczenie praw kobiety ciężarnej. Rozwijające się życie nie tylko korzysta z dóbr matki w znaczeniu biologicznym, ale także ze względów czysto faktycznych może ograniczać matkę w możliwościach korzystania z przysługujących jej praw i wolności. Także w sferze prawnej, korelatem rozwijającego się życia dziecka jest zespół obowiązków złożonych zarówno na matkę dziecka jak i jego ojca, gwałtownie wzrastający z momentem narodzin. W sposób konieczny poczęcie dziecka i przyznanie ochrony prawnej życiu w fazie prenatalnej łączy się z powstaniem obowiązków matki i ojca dziecka. Ta zmiana sytuacji prawnej nie stanowi usprawiedliwienia dla pozbawienia życia dziecka poczętego. Przepisy konstytucyjne, przewidując ochronę prawną macierzyństwa oraz rodziny, zakładają, że obowiązki rodzicielskie nie mogą wpływać na zakres ochrony życia dziecka poczętego.
105
Także ustawa z 7 stycznia 1993 r., w brzmieniu po nowelizacji, przyjmuje założenie, iż ograniczenie praw i wolności kobiety ciężarnej, będące następstwem powstałych obowiązków, nie może samodzielnie uzasadnić pozbawienia życia dziecka poczętego.
106
Niezbędnym warunkiem legalizacji przerwania ciąży jest na gruncie ustawy przesłanka określona jako trudna sytuacja osobista. Czy tak sformułowana przesłanka może jednak na gruncie konstytucji usprawiedliwić pozbawienie życia dziecka poczętego?
107
Należy stwierdzić, że nie jest to możliwe. W szczególności warto zwrócić uwagę na fakt, iż wystąpienie trudnej sytuacji osobistej, wynikającej między innymi z konieczności opieki nad dziećmi, może zdarzyć się także w okresie po urodzeniu dziecka. Podobnie rzecz się ma w związku z określonym położeniem osoby, co do której ma się obowiązek opieki (współmałżonek, rodzice). W żadnej z tych sytuacji, nawet znaczny ciężar nowych obowiązków nie stanowi dostatecznej przesłanki do pozbawienia życia dziecka poczętego, którego poczęcie spowodowało powstanie tych obowiązków.
108
Jeżeli więc w stosunku do życia płodu są to okoliczności wystarczające do legalizacji przerwania ciąży, w sposób konieczny musi to oznaczać, iż życie dziecka poczętego wartościuje ustawodawca zwykły inaczej niż życie dziecka po urodzeniu.
109
Pozostaje więc rozważyć, czy regulacja art. 4a ust. 1 pkt 4 może zostać usprawiedliwiona prawem do odpowiedzialnego decydowania o posiadaniu dzieci. Prawo takie w rzeczy samej można wyprowadzić z zakresu podstawowych praw i wolności człowieka, zaś w samych przepisach konstytucyjnych, z gwarancji, jakie przewidują one dla macierzyństwa i rodziny. Prawo do rodzicielstwa musi być interpretowane w znaczeniu pozytywnym i negatywnym. Musi oznaczać ono bowiem zakaz podejmowania działań ograniczających wolność posiadania dzieci, jak również zakaz podejmowania działań przymuszających do posiadania dzieci.
110
Prawo to w sposób szczególny dotyczy decyzji o poczęciu dziecka. W istocie wszelką ingerencję, czy to władzy państwowej, czy to innych osób w tę sferę należałoby uznać za niedopuszczalne naruszenie podstawowego prawa każdego człowieka. Powstaje pytanie, czy prawo decyzji o posiadaniu dziecka można rozumieć szerzej, także jako prawo do decyzji o urodzeniu dziecka. W tym przypadku niedopuszczalne byłoby wprowadzenie prawnego zakazu urodzenia poczętego dziecka, zakazu, który byłby egzekwowany przez państwo. Podobnie niedopuszczalne byłoby ustanowienie jakichkolwiek negatywnych konsekwencji prawnych powiązanych z faktem urodzenia dziecka. Wszelkim interesom publicznym czy prywatnym, które mogłyby uzasadniać wprowadzenie tego typu regulacji należałoby przeciwstawić pierwszorzędną wartość życia dziecka poczętego oraz prawo rodziców do posiadania dzieci.
111
Inną kwestią jest rozważanie prawa do urodzenia dziecka w aspekcie negatywnym, a więc także jako prawo do przerwania ciąży. W tej sytuacji, w związku z powstaniem życia , prawo do decyzji o posiadaniu dziecka musiałoby sprowadzić się w istocie do prawa do nieurodzenia dziecka. Nie można decydować o posiadaniu dziecka w sytuacji, gdy dziecko to już rozwija się w fazie prenatalnej i w tym sensie jest już posiadane przez rodziców. Prawo do posiadania dziecka może być więc interpretowane wyłącznie w aspekcie pozytywnym, a nie jako prawo do unicestwienia rozwijającego się płodu ludzkiego.
112
Prawo do odpowiedzialnego decydowania o posiadaniu dzieci sprowadza się więc w aspekcie negatywnym wyłącznie do prawa odmowy poczęcia dziecka. Wówczas wszakże, gdy dziecko zostało już poczęte, prawo to możliwe jest do realizacji wyłącznie w aspekcie pozytywnym, jako m.in. prawo urodzenia dziecka i jego wychowania.
113
Prawo do decydowania o posiadaniu dziecka jest z natury rzeczy prawem wspólnym matki i ojca dziecka. Tylko dobrowolność decyzji o poczęciu dziecka jest realizacją tego prawa. W tym kontekście prawo to nie może być wskazywane, jako konstytucyjna podstawa do legalizacji przerwania ciąży ze względów “społecznych”, a to z tego powodu, iż ustawa przekazała decyzję o życiu płodu wyłącznie w ręce matki. Prawo to nie przysługuje bowiem samodzielnie matce dziecka. Już choćby z tego powodu wykluczone jest, by regulacja art. 4a ust. 1 pkt 4 uzasadniona była chęcią stworzenia warunków do realizacji tego prawa.
114
Jak już wspomniano, z istoty wartości konstytucyjnych, w powołaniu na które można starać się uzasadniać regulację przyjętą w art. 4a ust. 1 pkt 4, nie wynika ich prymat, a przynajmniej równorzędność w stosunku do wartości jaką posiada życie ludzkie, także w fazie prenatalnej. Jedyną racjonalną próbą konstytucyjnego usprawiedliwienia przyjętego rozwiązania byłoby udowodnienie, iż życie ludzkie przed urodzeniem ma inną wartość niż po urodzeniu. W takiej sytuacji porównanie wchodzących w konflikt wartości mogłoby prowadzić do rozstrzygnięcia na niekorzyść życia nasciturusa.
115
Jak już wielokrotnie podkreślano, próba zróżnicowania wartości życia ludzkiego w oparciu o racjonalne przesłanki musi określić kryterium, z którego owo zróżnicowanie miałoby wynikać. Nie wystarczy w tym celu odwołanie się wyłącznie do określonych regulacji ustawowych, różnicujących w szczególności prawa majątkowe dziecka przed i po urodzeniu. Niezależnie od tego, że w tym przypadku dotyczy to innej kategorii praw, ustawodawstwo zwykłe nie może rzutować w sposób bezpośredni na ustalanie zakresu ochrony wyznaczanego przepisami konstytucyjnymi, choćby z tego powodu, iż mylnie może rozpoznawać hierarchię wartości ustaloną w konstytucji.
116
Niezależnie od ustaleń poczynionych wcześniej, a więc niezależnie od stwierdzenia naruszenia zasady proporcjonalności wartości konstytucyjnych w podjętym przez ustawodawcę rozstrzygnięciu kolizji tych wartości, a polegającym na legalizacji przerywania ciąży w okolicznościach określonych w art. 4a ust. 1 pkt 4, należy stwierdzić, iż ustawodawca nie dochował także innych zasad konstytucyjnych obowiązujących przy rozstrzyganiu tego typu kolizji w szczególności zaś, zasady adekwatnego określenia kryteriów dopuszczalności naruszenia wartości konstytucyjnej
117
Ustawodawca decydujący się na legalizację działań zmierzających do naruszenia określonej wartości konstytucyjnej zobowiązany jest bowiem do adekwatnego wyznaczenia zakresu okoliczności, w których naruszenie to jest dopuszczalne. Adekwatność ta nawiązywać musi w szczególności do istoty kolizji wartości konstytucyjnych, których rozstrzygnięciem ma być przyjęta regulacja prawna. Warunek ten nie został spełniony w regulacji wynikającej z art. 4a ust. 1 pkt 4 ustawy z 7 stycznia 1993 roku.
118
Ustawodawca określając podstawowe merytoryczne przesłanki legalizacji spowodowania śmierci dziecka poczętego, ujął je jako określenie sytuacji, w jakiej znajduje się kobieta ciężarna decydująca się na zabieg. Okoliczności określone w art. 4a ust. 1 pkt 4 nie zostały jednak w żaden sposób powiązane z zaistnieniem ciąży. Na gruncie tego przepisu, nawet wówczas, gdyby ciężkie warunki życiowe, a w szczególności trudna sytuacja osobista, nie pozostawały w żadnym związku z rozwijającym się życiem płodu i ewentualnym późniejszym urodzeniem dziecka, to i tak stanowią przesłanki usprawiedliwiające przerwanie ciąży. W tym zakresie przesłanki ujęte w zakwestionowanym przepisie zostały ukształtowane w sposób zupełnie nieadekwatny do kolizji wartości konstytucyjnych, jakie miały być ich podstawą.
119
Nie został również bliżej określony czas występowania okoliczności uzasadniających przerwanie ciąży – w szczególności zaś, nawet krótkotrwałe i przemijające występowanie okoliczności, o których mowa w art. 4a ust. 1 pkt 4 są przesłanką do spowodowania śmierci dziecka poczętego. Nie przystaje to do istoty zakładanej kolizji wartości konstytucyjnych.
120
Ustawodawca zalegalizował czyny polegające na spowodowaniu śmierci płodu jedynie w stosunku do tych z nich, które dotyczą pozbawienia życia płodu przed przekroczeniem 12 tygodnia życia. Kryterium to, w kontekście całej ustawy, jest w pełni dowolne. Jeżeli bowiem chodzi o istotę kolizji, do jakiej może dojść pomiędzy konstytucyjnie chronionymi interesami kobiety ciężarnej a konstytucyjną ochroną życia w fazie prenatalnej, to istota tej kolizji w niczym nie zmienia się, czy to przed czy też po 12 tygodniu ciąży. Co najwyżej można wykazać, iż zakres faktycznych ograniczeń i uciążliwości, jakie mogą powstać dla kobiety ciężarnej po 12 tygodniu może być znacznie większy, niż we wcześniejszej fazie ciąży.
121
Ustawodawca nie legalizuje przerwania ciąży ze względu na przyszłe ewentualne ciężkie warunki życiowe lub trudną sytuację osobistą, która może się zdarzyć w związku z kontynuowaniem ciąży czy urodzeniem dziecka, lecz łączy te okoliczności z momentem podejmowania przez kobietę ciężarną decyzji o przerwaniu ciąży, przy czym jak wspomniano, okoliczności te mogą mieć charakter krótkotrwały, zaś ciąża i urodzenia dziecka nie musi mieć znaczenia dla przyszłej sytuacji matki. Innymi słowy na gruncie art. 4a przerwanie ciąży nie jest środkiem służącym do uniknięcia dopiero przyszłego zagrożenia interesów kobiety ciężarnej ale zmierza do uchylenia już istniejącego naruszenia tych interesów.
122
4. 4. Art. 2 ustawy z 30 sierpnia 1996 r. wprowadził do systemu prawa dwie zmiany. Z jednej strony skreślił dotychczasowy art. 8 § 2 kodeksu cywilnego, z drugiej uzupełnił treść art. 4461. Konstytucyjność tych zmiany rozważyć należy z osobna.
123
Uchylony przez art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 1996 r. przepis kodeksu cywilnego brzmiał:
124
Zdolność prawną ma również dziecko poczęte; jednakże prawa i zobowiązania majątkowe uzyskuje ono pod warunkiem, że urodzi się żywe.
125
Ponieważ przepis art. 8 § 1 stanowił, iż zdolność prawną ma każdy człowiek od chwili urodzenia, skreślenie § 2 przyznającego taką zdolność również dziecku poczętemu należy traktować jako uchylenie przyznanej wcześniej zdolności prawnej wobec dziecka poczętego.
126
Zdolność prawna, o której mowa w art. 8 jest warunkiem nabywania praw w zakresie prawa cywilnego zarówno o charakterze majątkowym jak i niemajątkowym.
127
Oczywiście skreślenie art. 8 § 2 nie oznacza, iż w ogóle, w całym zakresie prawa cywilnego dziecko poczęte utraciło zdolność bycia podmiotem przewidzianych w tej dyscyplinie praw. Art. 927 § 2 kc przesądza o tym, iż dziecko poczęte może być podmiotem praw wynikających ze spadku. Zgodnie z art. 182 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego dla dziecka poczętego, lecz jeszcze nie urodzonego, można ustanowić kuratora. Wynika stąd jednoznacznie, iż przepis szczególny może, w zakresie regulowanych w nim stosunków prawnych, kreować zdolność prawną dziecka poczętego.
128
Samo skreślenie generalnej klauzuli zawartej w art. 8 § 2 kc nie musi prowadzić automatycznie do braku jakiejkolwiek zdolności prawnej dzieci poczętych. Brak, przed 1993 r., tej klauzuli nie przeszkadzał sądom w konstruowaniu takiej zdolności w zakresie niektórych praw przewidzianych w kodeksie cywilnym, na zasadzie interpertacji poszczególnych przepisów prawa cywilnego. W doktrynie wyrażany jest pogląd, że wprowadzenie do kodeksu cywilnego art. 8 § 2 nie stanowiło “istotnej nowości w stosunku do tego, co judykatura i doktryna przyjmowały na tle dotychczasowych przepisów kodeksu cywilnego” (zob. A. Mączyński, K. Zawada, Kwartalnik Prawa Prywatnego, z. 3/1995, s. 418). Nie ma podstaw do negowania dalszej aktualności tego dorobku po uchyleniu art. 8 § 2 kc. Niektóre roszczenia (np. w tzw. sprawach kombatanckich, na które powołuje się wnioskodawca) mogą być oparte, jak słusznie zwrócił na to uwagę w czasie rozprawy przedstawiciel Prokuratora Generalnego, o art. 4461 kc.
129
Decyzja ustawodawcy o skreśleniu generalnej klauzuli przyznającej zdolność prawną jest więc w istocie uzasadniona tym, iż ze względu na status psychofizyczny płodu jego zdolności do “bycia” podmiotem praw określonych w prawie cywilnym jest dość ograniczona. Zdolność prawna, o której mówią przepisy kodeksu cywilnego, ma charakter czysto funkcjonalny i odnosi się wyłącznie do instytucji prawa cywilnego. W szczególności nie można utożsamiać zdolności prawnej określonej w art. 8 kc z podmiotowością prawną w całym systemie prawa. Podmiotowość prawna przynależna jest każdemu człowiekowi. Zdolność prawna w zakresie prawa cywilnego może być natomiast uzależniona od etapu rozwoju życia ludzkiego. W żaden więc sposób, nie można odczytywać tej decyzji w kontekście całkowitego pozbawienia nasciturusa zdolności prawnej w całym zakresie prawa cywilnego, czy systemu prawa. Rezygnacja z generalnej klauzuli przyznającej zdolność prawną w zakresie prawa cywilnego w żaden sposób nie rzutuje także na objęcie ochroną prawną tak istotnych dóbr prawnych, jak życie czy zdrowie nasciturusa a w szczególności jego godność (por. pkt 10 rekomendacji 1046 Rady Europy nakazujący traktowanie embrionu lub płodu ludzkiego we wszelkich okolicznościach z szacunkiem należnym godności ludzkiej). Jak już wcześniej wspomniano podstawy tej ochrony zakorzenione są w przepisach o charakterze konstytucyjnym.
130
Wbrew obawom wyrażanym przez wnioskodawcę skreślenie art. 8 § 2 nie prowadzi do naruszenia praw przysługujących już dzieciom poczętym, które urodziły się jeszcze przed wejściem w życie ustawy z 30 sierpnia 1996 r. a więc przed 4 stycznia 1997 roku.
131
skreślenie przede wszystkim, jak już stwierdzono, generalnej klauzuli przyznającej zdolność prawną nasciturusowi, nie oznacza, iż nie przysługuje mu ona w zakresie określonych praw zarówno majątkowych jak i niemajątkowych na podstawie konkretnych przepisów do praw tych się odnoszących.
132
Należy także zważyć, iż ustawa z 30 sierpnia 1996 r. nie zawiera żadnych przepisów przejściowych. Tym niemniej odwołując się do przepisów intertemporalnych ujętych w rozdziale III ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Przepisy wprowadzające Kodeks cywilny (Dz.U. Nr 16, poz. 94 ze zmianami), należałoby dojść do wniosku, iż ze względu na treść art. XXVII § 1, zgodnie z którym od dnia wejścia w życie kodeksu cywilnego zdolność prawną i zdolność do czynności prawnych ocenia się według tego kodeksu, wszystkie dzieci poczęte, także te, które posiadały zdolność prawną przed 4 stycznia, z datą tą zostały zdolności prawnej pozbawione.
133
W związku z tą regulacją istnieje jednak możliwość dwóch interpretacji:
134
a) ponieważ art. XXVII kategorycznie nakazuje stosować do oceny zdolności prawnej nowe przepisy, także względem osób, które zdolność tę nabyły pod rządami poprzedniej ustawy, wobec tego utrata zdolności prawnej w sposób konieczny musi pociągać za sobą utratę powiązanych z tą zdolnością praw i obowiązków. W takim jednak przypadku pozbawienie owych praw stanowiłoby pogwałcenie wyrażonej w art. 1 przepisów konstytucyjnych zasady demokratycznego państwa prawnego przez naruszenie wynikającej z tej zasady ochrony praw słusznie nabytych.
135
b) możliwa jest wszakże i inna interpretacja. Art. XXVI przepisów wprowadzających kc wyraża generalną regułę, w myśl której, do stosunków prawnych powstałych przed wejściem w życie kodeksu cywilnego stosuje się prawo dotychczasowe, chyba że przepisy poniższe stanowią inaczej. Klauzulę tę można w kontekście omówionego wcześniej art. XXVII interpretować w ten sposób, iż osoby pozbawione zdolności prawnej na podstawie nowych przepisów, rzeczywiście nie mogą z niej korzystać od daty wejścia w życie tych przepisów, innymi słowy nie mogą stać się podmiotem “nowych” praw i zobowiązań. zachowują natomiast na podstawie właśnie art. XXVI zdolność prawną w zakresie stosunków prawnych powstałych przed wejściem w życie nowych przepisów.
136
Interpretacja taka zasadna jest w świetle reguł intetemporalnych zapisanych w ustawie – Przepisy wprowadzające kodeks cywilny a nadto respektuje konstytucyjną ochronę praw słusznie nabytych.
137
Z tych powodów należy uznać, iż uchylenie przez przepis art. 2 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 1996 r., art. 8 § 2 kodeksu cywilnego nie spowodowało naruszenia przepisów konstytucyjnych wskazanych we wniosku. Trybunał Konstytucyjny nie jest powołany do badania racjonalności tej decyzji ustawodawcy z punktu widzenia spoistości systemu ustawowego.
138
4. 5. Przepis art. 2 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 1996 r. wprowadził zmianę w dotychczasowym brzmieniu art. 4461 kodeksu cywilnego poprzez dodanie nowego zdania o następującej treści:
139
Dziecko nie może dochodzić tych roszczeń (tj. roszczeń o naprawienie szkód doznanych przed urodzeniem) w stosunku do matki.
140
Znaczenie normatywne tego przepisu jest jasne. Ogranicza ono możliwość dochodzenia przez dziecko roszczeń w stosunku do matki z tytułu szkód wyrządzonych mu w fazie prenatalnej. Szkody owe w zasadzie sprowadzić się mogą wyłącznie do naruszenia zdrowia i integralności cielesnej. Mogą one mieć wszakże również wymiar majątkowy, w szczególności w zakresie, w jakim na skutek działań podmiotu zobowiązanego do pieczy nad dzieckiem poczętym doznały uszczuplenia nabyte w okresie prenatalnym prawa (np. godzące w interesy dziecka odrzucenie spadku bądź jego roztrwonienie).
141
Zarzut, jaki można postawić regulacji przyjętej w art. 2 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 1996 r. sprowadzić można do dwóch podstawowych kwestii.
142
Konstytucyjny obowiązek “dostatecznej ochrony” określonych wartości konstytucyjnych obliguje ustawodawcę zwykłego do wprowadzenia określonych środków służących ochronie tych wartości, a obowiązku tego na pewno nie można sprowadzać wyłącznie do ustanowienia zakazów ich naruszania. Ustawodawca powinien bowiem nadto wprowadzić w życie takie środki, które stworzą dostateczne gwarancje przestrzegania i egzekwowania owych zakazów. Gwarancje te mogą mieć różny charakter – zarówno cywilny, jak i administracyjny, czy w ostateczności karny. Konstytucja nie określa, poza generalnymi zasadami, sposobu kształtowania tych gwarancji – konieczne jest wszakże, by zapewniały one “dostateczną” ochronę w określonych warunkach kulturowych i społeczno – ekonomicznych.
143
Oceniając z tego punktu widzenia nową regulację wprowadzoną do treści art. 4461 kc należy dojść do wniosku, iż stanowi ona obniżenie standardu ochrony dóbr dziecka poczętego, w szczególności jego zdrowia, i to w sferze newralgicznej, bo względem działań kobiety ciężarnej, a więc osoby będącej gwarantem ochrony tych dóbr. Kobieta ciężarna nie tylko jest podmiotem, który ze względów faktycznych ma największe możliwości naruszenia dóbr dziecka poczętego, ale równocześnie występuje w roli ustawowego przedstawiciela tego dziecka, decydując np. o zastosowaniu odpowiednich instrumentów ochronnych przewidzianych przez prawo w przypadku naruszenia lub zagrożenia dóbr płodu.
144
W sytuacji, gdy matka dziecka poczętego podejmie zawinione działania naruszające dobra dziecka, możliwość dochodzenia po urodzeniu odszkodowania, stanowiła praktycznie jedyny realny instrument zapewniający cywilnoprawną ochronę dóbr płodu w stosunku do matki.
145
Pozbawienie możliwości dochodzenia od matki roszczeń związanych z doznaniem szkód powstałych przed urodzeniem stanowi ograniczenie praw majątkowych dziecka, dla którego to ograniczenia brak jest dostatecznego uzasadnienia opartego na wartościach konstytucyjnych. Z tego względu Trybunał uznał, że ograniczenie praw majątkowych dziecka przez zawężenie zakresu art. 4461 kc stanowi naruszenie zasady demokratycznego państwa prawnego.
146
Pozbawienie dziecka możliwości dochodzenia od matki roszczeń związanych z doznaną szkodą powstałą przed urodzeniem w wyniku zawinionego działania matki stanowi także naruszenie wyrażonej w art. 67 ust. 2 przepisów konstytucyjnych zasady równości. Nie można bowiem, w oparciu o istotne w tym względzie wartości konstytucyjne, wyjaśnić dlaczego matka – sprawczyni zawinionej szkody ma być zwolniona od odpowiedzialności cywilnoprawnej, podczas gdy inne osoby (np. ojciec dziecka, lekarze) za spowodowanie takiej samej szkody ponosić mają odpowiedzialność. Za tym, że nastąpiło naruszenie zasady równości przemawia także to, że za szkody spowodowane dziecku po jego urodzeniu matka odpowiada cywilnoprawnie na równi z innymi osobami. Moment spowodowania szkody w omawianym wypadku (przed, czy po urodzeniu) nie może być uznany za istotne kryterium rozróżniające przy powstaniu obowiązku odszkodowawczego.
147
4. 6. Przepis art. 3 ust. 1 ustawy z 30 sierpnia 1996 r. derogował art. 23b kodeksu karnego. Ta ostatnia regulacja stanowiła, iż dziecko poczęte nie może być przedmiotem działań innych niż te, które służą ochronie życia i zdrowia jego lub jego matki, z wyjątkiem działań określonych w § 2. Zastrzeżenie to odnosiło się do badań przedurodzeniowych, nie zwiększających wyraźnie ryzyka poronienia, a podejmowanych w przypadku, gdy dziecko poczęte należało do rodziny obciążonej genetycznie, istniało podejrzenie występowania choroby genetycznej możliwej do wyleczenia, zaleczenia lub ograniczenia jej skutków w okresie płodowym lub też istniało podejrzenie ciężkiego uszkodzenia płodu.
148
Przepis art. 23b kodeksu karnego wyraźnie więc ustanawiał zakaz naruszania integralności cielesnej płodu lub zakłócania procesów rozwojowych, poza przypadkami badań prenatalnych związanych z ustaleniem względów eugenicznych, przy czym i te badania nie mogły mieć charakteru wyraźnie niebezpiecznego dla życia płodu.
149
Skreślenie art. 23b pozostawia otwartą kwestię, czy obecnie zachowania naruszające integralność cielesną płodu lub zakłócające proces jego rozwoju, a mające w szczególności charakter naruszenia zdrowia płodu, są w dalszym ciągu zakazane, czy też dozwolone jest ich podejmowanie, bez względu na cel tych działań i motywacje podejmujących je osób.
150
Ze względu na:
151
a) uchylenie art. 1 ust. 2 ustawy z 7 stycznia 1993 r. w brzmieniu sprzed nowelizacji, a w szczególności skreślenie zwrotu mówiącego, iż zdrowie dziecka od chwili jego poczęcia pozostaje pod ochroną prawa,
152
b) uchylenie art. 156a kodeksu karnego, przewidującego odpowiedzialność karną za spowodowanie uszkodzenia ciała dziecka poczętego lub rozstroju zdrowia zagrażającego jego życiu bez utrzymania w porządku prawnym innych środków ochrony,
153
a nadto
154
c) ograniczenie odpowiedzialności za szkody wyrządzone dziecku przed urodzeniem
155
można dojść do wniosku, iż obowiązujący system prawa nie przewiduje środków ochrony zdrowia oraz niezakłóconego rozwoju płodu. Jednocześnie jednak wspomniane powyżej dobra pozostają pod ochroną konstytucyjną, w szczególności zaś zdrowie dziecka poczętego.
156
Uchylenie art. 23b kk powoduje, że brak jest w naszym porządku prawnym, do czasu wejścia w życie ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodzie lekarza (Dz.U. z 1997 r. Nr 28, poz.152), jakiejkolwiek ochrony prawnej nasciturusa przed eksperymentami w łonie matki i to też takimi, które nie służą dobru dziecka poczętego. Skreślenie tego przepisu powoduje także zrezygnowanie z ochrony prawnej żywego płodu ludzkiego znajdującego się poza organizmem matki. Taki stan ochrony prawnej nie odpowiada standardom europejskim. Należy powołać się w tym miejscu na nie podpisaną wprawdzie jeszcze przez Rzeczypospolitą Polską, ale mającą znaczenie wzorca dla poziomu ochrony prawnej, Konwencję o Ochronie Praw Człowieka i Godności Istoty Ludzkiej wobec Zastosowań Biologii i Medycyny przyjętą przez Komitet Ministrów 19 listopada 1996 r. Art. 18 Konwencji zakazuje tworzenia embrionów ludzkich dla celów badań naukowych a także nakazuje zapewnienie odpowiedniej ochrony tym embrionom. W podobnym kierunku zmierzają ustawy w państwach europejskich. Z ostatnio przyjętych zasługują na uwagę: francuska z 29 lipca 1994 r. wprowadzająca m.in. zakaz tworzenia embrionów ludzkich dla celów badawczych lub eksperymentalnych oraz dla celów handlowych i przemysłowych a także niemiecka z 13 grudnia 1990 r. zakazująca klonowania, tworzenia chimer i hybryd oraz tworzenia embrionów dla celów innych niż wywołanie ciąży. W Polsce brak jest ustawowych regulacji w sferze bioetycznej.
157
W tym kontekście skreślenie przepisu, który ustanawiał zakaz podejmowania działań naruszających dobro płodu ludzkiego uznać należy za drastyczne obniżenie minimalnych standardów ochrony wymaganych przez regulacje konstytucyjne ze względu na gwarantowane przez te regulacje prawo dziecka poczętego do ochrony zdrowia i nietykalności osobistej określone w art. 1 oraz 79 ust. 1 przepisów konstytucyjnych pozostawionych w mocy.
158
Przywrócenie porządkowi prawnemu art. 23b kk rodzić może problem jego zgodności z art. 4a ust. 1 pkt 2 znowelizowanej ustawy. Ponieważ art. 23b kk ma znaczenie wychodzące poza problem przerywania ciąży, art. 4a ust. 1 pkt 2 należy potraktować, w stosunku do tego artykułu, jako przepis szczególny.
159
4. 7. Na mocy przepisu art. 3 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 1996 r. uchylono art. 149a oraz art. 149b kodeksu karnego.
160
W związku z uchyleniem art. 149b nie doszło do zmiany normatywnej w zakresie odpowiedzialności karnej – ponieważ wprowadzony do kodeksu karnego nowy art. 152a praktycznie powtarza treść uchylonego przepisu, wprowadzając jedynie zmianę nazewnictwa dla określenia pozbawienia życia płodu, która wszakże nie wpływa na zakres penalizacji.
161
Art. 149a § 1 przewidywał natomiast odpowiedzialność karną za spowodowanie śmierci dziecka poczętego, określając w § 2–3 sytuacje, w których czyn ten nie podlegał karze (jeżeli sprawcą była matka dziecka poczętego) lub też w których wyłączona była jego przestępność.
162
Uchylenie art. 149a nie spowodowało automatycznie tego, iż czyny objęte tym przepisem po wejściu w życie ustawy nowelizacyjnej z 30 sierpnia 1996 r. przestały być czynami karalnymi. W szczególności szereg takich zachowań nadal podlega odpowiedzialności karnej na podstawie nowo wprowadzonego art. 152b § 1 – 3 kodeksu karnego. Zarówno w jednym, jak i w drugim przypadku przepis wykluczał odpowiedzialność karną samej kobiety ciężarnej, penalizuje się natomiast czynności polegające na pomocnictwie do przerwania ciąży podjętej przez samą kobietę ciężarną.
163
Różnica w zakresie odpowiedzialności karnej związanej z pozbawienim życia płodu sprowadza się w istocie do rezygnacji z karalności podżegania kobiety ciężarnej do samodzielnego spędzenia płodu, a nadto do uchylenia karalności tam, gdzie rozszerzono zakres legalnych aborcji – chodzi w szczególności o aborcje przeprowadzane w okolicznościach określonych w art. 4a ust. 1 pkt 4 ustawy, jakkolwiek dotyczy to również np. legalizacji przerwania ciąży, będącej następstwem czynu zabronionego, w prywatnych gabinetach (co dotychczas było zabronione, a tym samym karalne). Rozszerzenie jednak tych przesłanek legalizujących nie było przedmiotem skargi wnioskodawcy. W istocie zasadnicza różnica jaka powstaje pomiędzy zakresem penalizacji przewidzianym w uchylonym art. 149a kodeksu karnego a nowym art. 152b tego kodeksu polega na tym, iż ów pierwszy przepis penalizował również pozbawienie życia dziecka poczętego zapłodnionego pozaustrojowo i nieimplantowanego do organizmu matki. Obecnie brzmienie (“przerwanie ciąży”) przepisu art. 152b § 1 wyklucza możliwość objęcia nim także takiego zachowania.
164
Zagadnienie ochrony prawnej płodu rozwijającego się poza organizmem matki jest wszakże zagadnieniem osobnym – nie dotyczy to bowiem wyłącznie kwestii uchylenia art. 149a, ale rzutuje na konstytucyjność także innych zaskarżonych przepisów (zob. pkt 4.6 tego uzasadnienia).
165
W zmianie zakresu penalizacji, wynikającej z modyfikacji samych tylko przepisów karnych, trudno jest dopatrzyć się naruszenia przez tę modyfikację (zastąpienia art. 149a przez art. 152b) reguł o charakterze konstytucyjnym. Problem kształtowania prawnokarnej ochrony określonych praw i wolności gwarantowanych konstytucyjnie pozostawia dużo swobody ustawodawcy, w szczególności z tego powodu, iż stosowanie instrumentów ochrony karnej reglamentowane jest szeregiem zasad nie związanych bezpośrednio z faktem naruszenia określonych praw i wolności. Zasady te dotyczą w szczególności celów kary, a z tego powodu mają wyraźny charakter kryminalnopolityczny. Rozważania zaś na płaszczyźnie kryminalnopolitycznej stanowią domenę właściwą działalności ustawodawcy zwykłego.
166
Nie oznacza to wszakże, iż ustawodawca ma pełną dowolność w sposobie kształtowania ochrony określonych praw i wolności podstawowych, w tym w sposobie ochrony prawnokarnej. Z punktu widzenia kryteriów konstytucyjnych ma to być ochrona dostateczna, proporcjonalna do wagi zagrożonych interesów. Wydanie takiej oceny wymaga jednak kompleksowej analizy całości środków prawnych, przewidzianych przez system prawa dla ochrony określonych praw podmiotowych. Sam więc brak, czy ograniczenie środków ochrony prawnokarnej, nie musi koniecznie oznaczać, iż ochrona ta, z punktu widzenia kryteriów konstytucyjnych jest niedostateczna.
167
Z uwagi na powyższe wnioski należy uznać, iż art. 3 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 1996 r. nie naruszył przepisów konstytucyjnych wskazanych we wniosku.
168
4. 8. Na podstawie art. 3 pkt 4 doszło do derogowania art. 156a kodeksu karnego. Ten ostatni przepis przewidywał odpowiedzialność karną za spowodowanie uszkodzenia ciała dziecka poczętego lub rozstroju zdrowia zagrażającego jego życiu. Przepis ten stanowił jedyną wyraźną podstawę karalności zachowań polegających na naruszeniu zdrowia dziecka poczętego. Jego uchylenie oznacza więc depenalizację znacznego zakresu tych zachowań. Nie można bowiem pominąć faktu, iż część działań polegających na spowodowaniu rozstroju zdrowia lub uszkodzeniu ciała, w szczególności zaś tych, które groziły bezpośrednim niebezpieczeństwem poronienia, objętych może być karalnością jako usiłowanie przerwania ciąży, określonego w art. 152a lub 152b, o ile sprawca działa co najmniej z zamiarem ewentualnym obejmującym śmierć płodu.
169
Należy przypomnieć, iż niezakłócony rozwój oraz zdrowie dziecka poczętego, jako dobra bezpośrednio wyprowadzane z konstytucyjnej wartości życia ludzkiego, w tym życia w fazie prenatalnej, również korzystają z ochrony konstytucyjnej.
170
Powstaje w związku z tym pytanie, czy uchylenie karalności zachowań powodujących taki właśnie skutek stanowi naruszenie konstytucyjnych gwarancji ochrony zdrowia dziecka poczętego?
171
Derogację art. 156a należy oceniać w perspektywie całości środków przewidzianych przez ustawodawcę dla ochrony zdrowia płodu i w związku z tym należy dojść do wniosku, że ustawodawca uchylając gwarancje prawnokarne nie dochował warunków dostatecznej ochrony wartości konstytucyjnych.
172
Wywołanie rozstroju zdrowia lub też spowodowanie uszkodzenia ciała jest naruszeniem szczególnie istotnych dóbr prawnych. Czyny takie mogą powodować trwałe kalectwo dziecka także po urodzeniu. Brak jest równocześnie jakichkolwiek okoliczności, mających w szczególności zakorzenienie konstytucyjne, które mogłyby usprawiedliwiać takie naruszenie. Wywołanie rozstroju zdrowia lub uszkodzenia ciała dziecka poczętego dotyka istoty całkowicie bezbronnej, równocześnie jednak zdolnej do odczuwania bólu. Zachowanie takie niejednokrotnie może nosić znamiona “okrutnego i nieludzkiego” traktowania, czego w sposób bezwzględny zakazują normy prawa międzynarodowego. Jednocześnie zachowania powodujące rozstrój zdrowia dziecka lub uszkodzenie jego ciała traktowane są jako brutalna ingerencja także w prawa kobiety nie wyrażającej zgody na takie zachowanie.
173
Ewentualne przepisy prawa cywilnego, przewidujące możliwość żądania zaniechania działań naruszających dobra osobiste oraz umożliwiające dziecku dochodzenie roszczeń odszkodowawczych z tytułu doznanych przed urodzeniem szkód (art.4461), nie mogą być uznane w tym przypadku za wystarczający instrument ochrony interesów dziecka. Przede wszystkim możliwość obrony praw dziecka przewidziana w prawie cywilnym zostaje ograniczona z istoty rzeczy koniecznością reprezentacji dziecka przez jego matkę (lub pewnych sytuacjach przez ojca). Konstrukcja taka praktycznie wyklucza możliwość obrony dziecka przed działaniami samej matki (tym bardziej, iż art. 4461 w znowelizowanym brzmieniu wyklucza możliwość dochodzenia przez dziecko roszczeń za doznane szkody w stosunku do matki). Tymczasem nie ma żadnych powodów, dla których dziecko nie powinno być chronione przed umyślnymi działaniami jego matki (lub ojca za zgodą matki) powodującymi rozstrój zdrowia dziecka lub uszkodzenie ciała.
174
Uchylenie karalności umyślnych zachowań powodujących naruszenie zdrowia dziecka poczętego, do których dochodzi zarówno bez zgody, jak i za zgodą kobiety ciężarnej, stanowi drastyczne ograniczenie ochrony zdrowia dziecka przysługującej mu w szczególności w stosunku do działań samej matki. Ograniczenie zakresu tej ochrony nie znajduje żadnego uzasadnienia w konstytucyjnie rozpoznawalnych przesłankach polityki karnej ani też w żaden inny sposób nie zostało usprawiedliwione.
175
Uchylenie art. 156a spowodowało takie ograniczenie intensywności ochrony zdrowia dziecka poczętego, iż pozostałe po derogacji tego przepisu środki prawne służące tej ochronie nie spełniają wymogów “dostatecznej ochrony”. Z tego powodu należy uznać uchylenie art. 156a za naruszenie konstytucyjnych gwarancji przewidzianych dla ochrony zdrowia dziecka poczętego, mających swoją podstawę w art. 1 oraz 79 ust. 1 przepisów konstytucyjnych utrzymanych w mocy.
176
4.9. Wnioskodawca podniósł także sprzeczność wszystkich zaskarżonych przepisów z art. 67 ust. 1 i 2 przepisów konstytucyjnych. Trybunał Konstytucyjny uznał, że problem konstytucyjności zaskarżonych przepisów, z wyjątkiem art. 2 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 1996 r., należało zbadać z punktu widzenia poziomu dostatecznej ochrony dla życia i zdrowia dziecka poczętego jako dóbr mających wartość konstytucyjną. Zakres zaskarżenia a także wysoce niekompletny stan obowiązujących jeszcze dzisiaj przepisów konstytucyjnych nie dawał natomiast podstawy do badania objętych wnioskiem przepisów ustawy z 30 sierpnia 1996 r. z punktu widzenia praw podmiotowych dziecka poczętego. Oba wskazane przepisy konstytucyjne, dotycząc praw podmiotowych, nie mogą stanowić więc wzorca do badania konstytucyjności zaskarżonych przepisów. Natomiast brak zgodności art. 2 pkt 2 zaskarżonej ustawy z art. 67 ust. 2 przepisów konstytucyjnych został już omówiony wyżej.
177
Trybunał Konstytucyjny oparł swoje rozstrzygnięcie na obowiązujących przepisach konstytucyjnych. Uchwalona 2 kwietnia 1997 r. Konstytucja RP potwierdza w art. 38 prawną ochronę życia każdego człowieka. Podstawa konstytucyjna, na której oparł swoje orzeczenie Trybunał Konstytucyjny znalazła więc swoje potwierdzenie i wyraźne wyartykułowanie w Konstytucji RP.

http://ipo.trybunal.gov.pl/ipo/Sprawa?sprawa=3100&dokument=398&cid=2

Reklamy

Posted in Aborcja | Otagowane: , , , | 114 Komentarzy »

Napiszmy list do Kanady

Posted by Dzieckonmp w dniu 26 sierpnia 2017


Szczęść Boże!
Polscy obrońcy życia gorąco proszą o pilne przesyłanie listów (e-maili) do sędziego w Toronto, który 12 września br. ma ogłosić wyrok w sprawie Mary Wagner.
Matka Mary prosi o świadectwa dotyczące jej córki, które zostaną przekazane sędziemu przed rozprawą w dniu 12 września br. Wysyłając je możemy pokazać kanadyjskiemu sędziemu, że ludzi podobnie myślących jak Mary Wagner są na całym świecie tysiące.
„Na rozprawie w dniu 15 sierpnia Sędzia poprosił Mary, aby przedłożyła listy od jej przyjaciół wyrażające opinie o jej osobie oraz przekonaniu o niesprawiedliwości wobec nienarodzonych, które inspirują ją do działania” – napisała w swoim apelu do Polaków Jane Wagner, matka Mary – „Jest to wyjątkowa okoliczność, aby przedstawić Sądowi rzeczywistość zbrodni aborcji. Proszę każdego, kto zna i kocha Mary, aby napisał krótki list do Sędziego, jak najszybciej, aby dotarł przed 12 września. Proszę też o podzielenie się tą wiadomością z każdym, kto według Was mógłby swoimi przemyśleniami wpłynąć na postawę sędziego (spróbować przekonać go)”.
15 sierpnia br. sąd w Toronto uznał Mary Wagner winną m.in. naruszenia działalności legalnego w Kanadzie biznesu aborcyjnego. Jednocześnie sędzia oznajmił, że zasądzoną Mary Wagner karę ogłosi 12 września br. Jednak zaznaczył również, że chciałby zapoznać się z opiniami jej znajomych. Stąd wielki apel abyśmy wszyscy, którym na sercu leży wolność Mary wsparli ją naszymi świadectwami. Wielu z nas spotkało ją osobiście i ma niezatarte wspomnienie tej niezwykłej osoby, która pragnie ratować każde poczęte dziecko. Nie zawiedźmy jej!
Pisane do sądu świadectwa o tym, kim jest dla nas Mary Wagner nie powinny przekraczać jednej strony. List (e-mail) należy kierować  do sędziego: Honorable Justice Eric (Rick) N. Libman. Aby korespondencja dotarła na czas, czyli przed najbliższą rozprawą, prosimy o przesyłania listów e-mailem. Należy wysłać je do sędziego i do wiadomości prokuratorowi oraz organizacji pro-life na adresy:
Do sędziego: ericrick.libman@ocj-cjo.ca
Do wiadomości prokuratora: craig.power@ontario.ca
Do wiadomości ruchu pro-life: clc@campaignlifecoalition.com
Uwaga! Można wysyłać listy (e-maile) w języku polskim.
W liście (e-mailu) warto podkreślać m.in. takie cechy Mary jak: gruntowna wiedza (naukowa) o początku życia ludzkiego, szacunek dla życia, umiłowanie prawdy i wierność prawdzie, wierność wyznawanym zasadom, wierność prawom Bożym, wielka pokora i skromność, miłość do ludzi bez jakichkolwiek uprzedzeń czy ograniczeń (nawet wobec swoich prześladowców), bezgraniczna miłość i oddanie sprawie ratowania życia dzieci poczętych.
Mary jest sądzona za to, że wchodzi do ośrodków aborcyjnych i wręcza kobietom róże, prosząc aby nie zabijały swoich dzieci. W świetle kanadyjskiego prawa jest to przestępstwo (naruszanie swobody prowadzenia działalności gospodarczej!). Ostatnie aresztowanie Jej miało miejsce 12 grudnia zeszłego roku.  W areszcie spędziła 6 miesięcy. 9 czerwca br. wyszła na wolność, po tym jak sędzia zgodził się, aby odpowiadała z tzw. wolnej stopy. Prokurator żąda dla niej 18 miesięcy więzienia.
Mary broni ludzkiego życia, bo poczęte dziecko jest człowiekiem. Kanadyjskie prawo stanowione nie uznaje tej prawdy wobec nienarodzonych przez cały okres życia prenatalnego!
Brońmy Mary Wagner, aby nie musiała spędzać kolejnych 12 miesięcy w więzieniu!
Proszę o jak najszersze rozpropagowanie tej informacji.
dr inż. Antoni Zięba
prezes Polskiego Stowarzyszenia Obrońców Życia Człowieka
– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –
Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka
organizacja pożytku publicznego KRS 0000140437
ul. Krowoderska 24/1, 31-142 Kraków
– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –
biuro: ul. Krowoderska 24/6, 31-142 Kraków
tel./fax (12) 421-08-43
– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –
www.pro-life.pl
e-mail: biuro@pro-life.pl

Posted in Aborcja, Apel | Otagowane: , | 152 Komentarze »

Aborcjoniści papieża Franciszka

Posted by Dzieckonmp w dniu 22 czerwca 2017


Pod postacią baranka….kim on jest..?

Wysłuchajcie w miarę szybko gdyż z You tube już usunięto a Vimeo też już się do tego przymierza.

Wezwanie do zaprzestania mordu — aborcji

Orędzie nr 27 z serii Ostrzeżenie

czwartek, 16 grudnia 2010, godz. 13.10

Napisz tak, Moja córko. Śmierć zadawana niewinnym ofiarom jest jednym z najcięższych grzechów, które człowiek jest w stanie wyrządzić swemu bratu. Jest to najbardziej dotkliwy grzech ciała i sprawia mi ogromny ból. Brak poszanowania, który ludzkość dziś okazuje w stosunku do ludzkiego życia, staje się coraz bardziej widoczny.

Życie jest cennym darem Boga. Nikt, żaden człowiek nie ma prawa odbierać życia innemu człowiekowi. Nikt nie ma prawa odbierać życia dziecku, które ciągle ma przed sobą swój pierwszy oddech, który nastąpi w momencie narodzin. Ten grzech jest ohydny i niewybaczalny. Wszystkie dusze pochodzą od Mojego Przedwiecznego Ojca i tworzone są w momencie poczęcia. Małe dzieci, niewinne dusze, są mordowane właśnie przez te, które zostały posłane, by je karmić i wychowywać — przez ich własne matki, które są odpowiedzialne za to, że ich dzieciom odmówiono prawa do tego, by się narodziły.

Dlaczego Moje dzieci stoją z boku i nie reagują? W imię wolności te małe aniołki z Królestwa Mojego Ojca są zabierane z tej ziemi przed wyznaczonym im czasem, mimo że otrzymały swoje miejsce na ziemi jako Boże dzieci. Czy te kobiety nie rozumieją, że życie, które tak nisko cenią, należy do Boga? Te dzieci cierpią. Gdy są mordowane, doświadczają rozdzierającego bólu. I to jest usprawiedliwiane przez rządy, całe środowisko lekarskie i rodziny tych kobiet. Czy nie mają oni wyrzutów sumienia w swoich duszach?

Czy nie zdają sobie sprawy z tego, że ich potworny czyn nie różni się niczym od tego, gdy człowiek zabija drugiego człowieka?

W zasadzie jest to grzech nawet cięższy, gdyż te dzieci są bezbronne. Te kobiety muszą prosić o litość, jeżeli są winne. Lub prosić o Moje prowadzenie, jeżeli rozważają dokonanie aborcji. Jakkolwiek by nie było, będą sądzone z tego grzechu. Grzechy ciała są najbardziej obraźliwe w oczach Mojego Ojca. Żadne usprawiedliwienie dla morderstwa nie będzie przyjęte ani przeze Mnie, ani przez Mojego Przedwiecznego Ojca.

Zbudźcie się teraz, Moje dzieci, i zrozumcie, że odbieranie życia zaprowadzi sprawcę do wiecznego ognia piekielnego. Nie będzie powrotu z tej otchłani pełnej demonów. Tych samych demonów, które za sprawą zwodziciela — szatana — przekonują, że morderstwo, które ona lub on popełniają, jest czymś właściwym! Będzie on podstępnie przekonywał matki, że na przykład podejmują ‘właściwą decyzję’. Używając wszystkich podstępów związanych z ludzkim rozumowaniem sprawi, że taka osoba będzie usprawiedliwiać ten czyn, mimo że jest to niewłaściwe. Będzie używał kłamstwa, które mówi, że mordujący ma swoje prawa. Że musi przede wszystkim zadbać o własny interes. W imię praw człowieka promuje się kłamstwo, tak aby taka postawa, gdzie gloryfikuje się prawa matki i jej wolność do prowadzenia takiego życia, jakie ona wybierze, była podziwiana. Następnie przy pomocy tego kłamstwa przekonuje się ją, że zamordowanie swojego własnego dziecka jest rzeczą właściwą i odpowiednią.

Proszę, zrozumcie, że eskalacja ludobójstwa na świecie została zapowiedziana. Jest to jeden z wielu znaków, które mówią o Końcu Czasów.

Zatrzymajcie się teraz wszyscy. Słuchajcie. Morderstwo to bardzo poważne przestępstwo. Kto tego dokona, nie będzie zbawiony. Nie ma powrotu. Ci, którzy popełniliście ten okropny grzech, żałujcie. Proście teraz o wybaczenie. Ja poprzez Moje Miłosierdzie wysłucham waszej modlitwy. Możecie i będziecie zbawieni, jeżeli tylko szczerze żałujecie swojego ciężkiego grzechu. Wysłucham was. Przebaczę wam. Ale czas nie działa na waszą korzyść.

Wierzący, módlcie się wytrwale za te Moje zagubione i oddalone dzieci, które zostały zwiedzione przez zwodziciela i jego sługi, wśród których panuje hierarchia mocy. One, Moje dzieci, potrzebują teraz waszych modlitw. Wszyscy musicie bronić prawa człowieka do życia, które to prawo nie może być zmieniane ludzką ręką w żadnych okolicznościach.

Módlcie się do Mnie codziennie. Ofiarujcie za te niewinne ofiary jakiekolwiek cierpienie, które was dotyka.

Wasz kochający Zbawiciel

Jezus Chrystus

Posted in Aborcja, Franciszek | Otagowane: , , | Możliwość komentowania Aborcjoniści papieża Franciszka została wyłączona

Dziś strajk kobiet – domagają się więcej zabijania dzieci

Posted by Dzieckonmp w dniu 8 marca 2017


Hasła: Chcemy na ziemi piekła

.

Kobiety strajkują w ponad 80 miastach Polski. Zdjęcie z Wrocławia

.

Czarny protest

.

Poznanianki też domagają się więcej zabijania dzieci

 

Poniżej filmik pokazujący jak wygląda zabicie dziecka. Film można kopiować bo pewnie długo na moim kanale nie utrzyma się bo policjant czuwa i konto pewnie mi zamkną.

 

Posted in Aborcja | Otagowane: | 50 Komentarzy »

Zapalmy świece

Posted by Dzieckonmp w dniu 30 listopada 2016


Świeca zapalana co wieczór w oknie papieskiego apartamentu na Watykanie była dla nas przed trzydziestu pięciu laty ważnym gestem solidarności św. Jana Pawła II z Polakami doświadczającymi represji stanu wojennego. W ślad za papieżem Polakiem solidarność z brutalnie stłamszonym w swojej większości narodem zaczął podobnie wyrażać także prezydent USA Ronald Regan i wielu innych mieszkańców wolnego świata. Ten piękny symbol przypomniał nam Benedykt XVI w roku 2011, ustawiając zapaloną świecę w tym samym papieskim oknie w noc poprzedzającą beatyfikację Jana Pawła II. Znaczenie tej świecy chwycili w mig ludzie zgromadzeni przed świtem na placu św. Piotra. Szczególnie zaś Polacy. Przypominała o wielkim rodaku na Stolicy Piotrowej, który w trudnych dla nas czasach wołał do świata w naszym imieniu o nasze prawa, o które sami nie mogliśmy się otwarcie upominać.

Pomysł, aby w tym roku w oknach polskich domów zapalić świece solidarności zrodził się przy grobie św. Jana Pawła II podczas Narodowej Pielgrzymki Polaków do Rzymu. Nie chodzi jednak o wolność i prawa tych, którzy już się narodzili i żyją na polskiej ziemi, ale o prawo do życia dla nienarodzonych, którzy we własnej obronie występować jeszcze nie mogą. Bo wolności obywatelskie mają się dzisiaj w Polsce lepiej niż w wielu krajach Zachodu. Mówili o tym wprost zagraniczni goście, którzy przybyli do nas na tegoroczne Światowe Dni Młodzieży. Trzeba przyznać, że także ochrona praw nienarodzonych, szczególnie zaś ich prawa do życia, stoi u nas lepiej niż w zdecydowanej większości krajów Zachodu. W uchodzącej za wzór wszelkich wolności Francji tamtejszy odpowiednik naszej Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji zakazał niedawno emisji spotu reklamowego, który pokazywał wartość życia ludzi z zespołem Downa i przekonywał matki noszące pod sercem dzieci dotknięte tą chorobą, aby dały im szansę przyjścia na świat. Stanowisko podtrzymała francuska Rada Stanu (odpowiednik Naczelnego Sądu Administracyjnego), stając po stronie spokoju sumienia kobiet, które bądź dopuściły się aborcji dzieci z zespołem Downa, bądź stoją przed taką decyzją.

W Polsce nie ma jeszcze problemów z pokazywaniem wartości każdego życia. Jeśli coś budzi społeczny, a czasem i administracyjny opór, to epatowanie w przestrzeni publicznej widokiem poszarpanych ciał bezbronnych ofiar aborcji. Taką właśnie akcję billboardową na ulicach Krakowa, a może i innych miast, rozpoczęła Fundacja Pro-Prawo do Życia. Ta sama, która wbrew stanowisku Prezydium Episkopatu i wbrew radom większości parlamentarnej zgłosiła – odrzucony już – projekt zaostrzenia ustawy chroniącej życie z najbardziej kontrowersyjnym zapisem o możliwości karania więzieniem matek dokonujących aborcji. Od akcji billboardowej, jako przeciwskutecznej, odcięło się nawet Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka, podobnie zresztą jak od kontrowersyjnego projektu ustawy. – Ja też czasami wychodzę ze swoimi małymi wnukami na spacer i nie chcę, aby były narażone na zbyt drastyczne dla ich dziecięcej psychiki obrazy – mówił mi niedawno dr Antoni Zięba, jeden z najbardziej zasłużonych obrońców życia.

Nieodpowiedzialne działania niektórych środowisk przyczyniły się niewątpliwie do tego, że w listopadzie 2016 r. poparcie dla całkowitej ochrony życia spadło według badań CBOS do zaledwie 7 proc.! Jeszcze na początku października było to według IPSOS 43 proc, w marcu 66 proc, a w roku 2011 aż 86 proc. Obecną sytuację roztrwonienia społecznego poparcia dla ochrony życia można więc spuentować cytatem z Wyspiańskiego: „Miałeś, chamie, złoty róg”. Nie łudźmy się: politycy – także obecnie rządzący – w kwestii ochrony życia nie zrobią nic, co nie będzie miało poparcia większości społeczeństwa. Ten pozytywny klimat dla ochrony życia trzeba odbudowywać.

Zacznijmy więc od zapalenia w oknach świecy solidarności z nienarodzonymi. Niech to będzie na początek jeden wieczór 8 grudnia, w Uroczystość Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny. Wielu z nas od lat składa wtedy przyrzeczenia adopcji duchowej dziecka poczętego. Przy zapalonej świecy rozważmy jedną tajemnicę Różańca: Zwiastowanie, i o godz. 21 włączmy się duchowo w Apel Jasnogórski. Prośmy też św. Jana Pawła II o pomoc. Może Bóg się nad nami zlituje i jeszcze raz nam pobłogosławi w upominaniu się już nie o nasze prawa, ale o prawa naprawdę najsłabszych.

Ks.Henryk Zielinski

Posted in Aborcja | Otagowane: | 192 Komentarze »

Poddani w Królestwie Jezusa Chrystusa

Posted by Dzieckonmp w dniu 29 października 2016


Zdecydowana większość Polaków na tę chwilę uważa, że można zabijać .
Aż 62 proc. Polaków pytanych w październiku przez CBOS uważa, że nie należy zmieniać obecnie obowiązujących przepisów dotyczących aborcji. Z kolei 23 proc. uważa, że prawo powinno poszerzyć dopuszczalność aborcji, a tylko 7 proc. wolałoby, aby wprowadzić szerszą ochronę dzieci nienarodzonych. Największymi zwolennikami obowiązującej ustawy z 1993 r. są najmłodsi respondenci, natomiast osoby w średnim wieku i starsze częściej opowiadają się za zmianą – w jedną bądź drugą stronę.
Prawie powszechnie uznawana jest dopuszczalność aborcji w przypadku zagrożenia życia (86 proc.) lub zdrowia matki (77 proc.), a także jeśli ciąża jest wynikiem czynu zabronionego (79 proc.).
Nieco mniej badanych, chociaż także zdecydowana większość (60 proc.), uważa, że zabicie dziecka powinno być dozwolone, jeśli wiadomo, że urodzi się ono upośledzone.
W komunikacie z badania analitycy CBOS zauważają, że od początku lat 90. można zaobserwować trend zmniejszania się społecznego przyzwolenia dla aborcji. Szczególnie widoczna zmiana nastąpiła w 2012 r., gdy odnotowano znaczący spadek poparcia dla dopuszczalności przerywania ciąży niemal w każdym przypadku.
W tym kontekście wyniki październikowego sondażu wydają się szczególnie interesujące. W porównaniu z poprzednim badaniem (z marca br.)Długoletni choć powolny trend w dobrą stronę się odwrócił przyzwolenie na aborcję wzrosło niemal w każdej kategorii. Wprawdzie wzrost wskazań nie jest gwałtowny (maksymalnie 7-punktowy), jednak zdaniem CBOS trzeba zwrócić uwagę na fakt, że stanowi to odwrócenie dotychczasowego trendu.
Szczegółowe porównanie odpowiedzi z marca i października 2016 r. pozwala ustalić, w jakich kategoriach nastąpiły zmiany w stosunku do badania sprzed 7 miesięcy.
Największą zmianą jest znacznie wyższy odsetek osób zdecydowanie popierających prawo do przerywania ciąży w okolicznościach przewidzianych w ustawie. Jednocześnie w tych samych przypadkach zmalała liczba respondentów odpowiadających „raczej tak” i „trudno powiedzieć”, co wskazuje na umocnienie się w poglądach tych osób, które już wcześniej skłonne były dopuszczać aborcję w sytuacjach zagrożenia życia lub zdrowia matki, gwałtu, kazirodztwa oraz upośledzenia płodu. Można też zauważyć niewielkie zmniejszenie się liczby przeciwników przerywania ciąży w tych przypadkach.
Przesunięcie opinii w kierunku zdecydowanego poparcia dopuszczalności aborcji jest jednakowo duże w przypadku każdej z okoliczności przewidzianych w ustawie (wzrost od 10 do 12 punktów procentowych), niezależnie od ogólnego poparcia ich słuszności.
Można też zaobserwować wzrost poparcia dla przerwania ciąży w przypadku ciężkiej sytuacji materialnej lub osobistej kobiety. Nie jest on jednak tak zdecydowany (dotyczy głównie odpowiedzi „raczej tak” i wynosi 4-5 pkt proc.) jak w przypadkach przewidzianych w obowiązującej ustawie. Jedyną kategorią, w której w stosunku do marca nie nastąpiła żadna istotna zmiana, jest dopuszczalność aborcji w sytuacji, gdy kobieta po prostu nie chce mieć dziecka.
W ciągu czterech lat znacząco wzrosło poparcie dla utrzymania status quo (z 49 proc. do 62 proc.). W 2012 r. ponad jedna trzecia badanych opowiadała się za poszerzeniem dopuszczalności przerywaniu ciąży (34 proc.), natomiast obecnie jest to mniej niż jedna czwarta respondentów (23 proc.). Udział zwolenników szerszej ochrony dzieci nienarodzonych ustawy, grupy zdecydowanie najmniej licznej, pozostał na niemal niezmienionym poziomie (spadek z 9 proc. do 7 proc.).
Tak więc drogi czytelniku bloga, Radosławie , anzelmiku i wielu innych: w was tkwi fałsz. To wy oświadczaliście tu na blogu zdecydowanie iż nigdy już nie zagłosujecie na PIS.Walczycie razem z frontem genderowym , z frontem liberalno masońskim z Polakami , walczycie przeciw Polsce odbieracie nadzieję tej małej gromadce tęskniącej za normalnością. Uderzacie z niby prawej strony żeby bardziej bolało. Otóż zafascynowaliście się zebranymi podpisami pod ustawą zakazującą aborcji przez Ordo Iuris. Tak zebrali podpisy w tym ja pewnie też się podpisałem. Ale w jakim celu działali dla kogo pracowali? PIS miał dobre zamiary względem osób związanych z tą Instytucją. Już przy tworzeniu Rządu powołał Prezesa tego instytutu pana Aleksandra Stępkowskiego na stanowisko wiceministra Spraw Zagranicznych. A co wniósł ten Prezes Ordo Iuris do Rządu? Ano miał pomysł na załatwienie sporu o Trybunał Konstytucyjny poprzez wniesienie wniosku do Komisji Weneckiej aby ta zbadała nasze prawo o TK. Sprawił tym wiele kłopotów naszym rządzącym o czym mogliśmy się dowiedzieć słuchając wiadomości już od roku. Według Prezesa Aleksandra Stępkowskiego  to za mało kłopotów i postanowił wnieść do Sejmu projekt dotyczący aborcji mimo próśb osób z kierownictwa PIS aby nie składał tego wniosku teraz gdy jest wielki konflikt jeszcze nie rozwiązany. Prezes Aleksander Stępkowski nie posłuchał wniosek złożył. Przecież paliwo związane z TK co wskazywało mogło by się wypalić i trzeba podłożyć do pieca by dym cały czas szedł. Dobrze że Beata Szydło się poznała i zdymisjonowała tego szkodnika. Tak lewactwo ma wtyczki i atakuje, kopie przeciwnika z każdej strony. Dzięki niezwykle wielkim wyczuciu Prezesa Jarosława Kaczyńskiego udało się wywalić projekt Ordo Iuris do kosza a tym samym nadal mamy jeszcze Rząd nasz. Gdyby nie dojrzałość polityczna, wielka przenikliwość Jarosława Kaczyńskiego pewnie już dziś albo najdłużej za miesiąc mielibyśmy już Rząd tymczasowy z premierem Rzeplinskim na czele, a już w przyszłym roku uchwalona przez PIS ustawa zakazująca aborcji zostałaby zmieniona na dopuszczenie aborcji na żądanie. Jarosław  Kaczyński wziął ten ciężar na siebie i uratował dzieci  przed śmiercią. Za to moi czytelnicy w tym Radosław Anzelmik, Thomas, Bonitas, Pola, bit czy o nicku dziwnym „…” i inni  nienawidzą Kaczyńskiego i cały PIS. Wydali dekret że nigdy już nie zagłosują za Polską czyli za PIS. Odmroźcie sobie uszy a może nawet i nos lub coś bardziej intymnego to może dojrzeją wam komórki w głowie. Królestwo Jezusa skłócone, nienawidzące najlepszych Polaków, w zdecydowanej większości popierające zabijanie dzieci.  Jest jednak mała iskierka w tym Królestwie. Tą iskierka jest nasz Rząd który jako pierwszy od 1989 roku poważnie podchodzi do swojej roli by dbać o najsłabszych, o rodziny o swoich poddanych. Już po roku rządów zrobił więcej niż PO przez 8 lat.
Mimo wrzawy targowicy, mimo ataków zagranicy

212

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Wielkie podziękowania dla Rządu, dla PISu i Prezydenta za Dobrą Zmianę, za to że postanowiliście zatroszczyć o najsłabszych o zwykłych szarych ludzi. Wielkie podziękowanie za roztropność, za to że postanowiliście zrobić coś większego niż ustawa zakazująca aborcji, czyli pracę na rzecz ustaw które (wiążą się z wysiłkiem finansowym ) maja sprawić by dana matka nie uciekała się do zabójstwa swego dziecka. Ten pomysł jest bardzo piękny i dużo bardziej podoba się Jezusowi niż zakaz aborcji. W społeczeństwie które w tak znacznej większości jest za zabijaniem dzieci nic nie pomoże ustawa, potrzeba zaś

Posted in Aborcja, Dziwny jest ten świat | Otagowane: | 197 Komentarzy »

Jasna Góra: Akt Przyjęcia Jezusa za Króla i Pana

Posted by Dzieckonmp w dniu 15 października 2016


Na zakończenie Mszy św. sprawowanej na Jasnej Górze w ramach Wielkiej Pokuty abp Stanisław Gądecki, przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski odczytał Akt Przyjęcia Jezusa za Króla i Pana.

Czestochowa 15.10.2016 Jasna Gora. Wielka Pokuta-spotkanie modlitewne pod klasztorem jasnogorskim.N/z . Fot.Tomasz Hamrat/Gazeta Polska

Częstochowa 15.10.2016 Jasna Góra. Wielka Pokuta-spotkanie modlitewne pod klasztorem jasnogórskim.

Metropolita poznański zachęcił wiernych, by potraktowali ten akt jako wstęp i przygotowanie do uroczystości, która będzie miała miejsce w Krakowie-Łagiewnikach 19 listopada. Wówczas to Akt Przyjęcia Jezusa za Króla i Pana zostanie uroczyście proklamowany w wigilię zakończenia Nadzwyczajnego Jubileuszu Miłosierdzia.

Natomiast w uroczystość Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata, obchodzoną 20 listopada, we wszystkich świątyniach Kościoła katolickiego w Polsce każdy będzie mógł osobiście dokonać aktu przyjęcia Jezusa za Króla i Pana.

W całodniowej modlitwie przebłagalnej za grzechy z prośbą o miłosierdzie dla naszego narodu uczestniczyło dziś ponad 100 tys. osób z Polski i zagranicy. Modlitwa zakończyła się o 21.00.

Na program całodniowej modlitwy składało się: dziękczynienie za to co dokonało się w historii Polski, część pokutna ze świadectwami i adoracją Najświętszego Sakramentu oraz Msza św. celebrowana przez abp Stanisława Gądeckiego, przewodniczącego Episkopatu Polski.

Metropolita poznański podkreślił w homilii potrzebę publicznej pokuty za publicznie popełnione grzechy, „za które odpowiada społeczeństwo, bo je pochwala, nie protestuje przeciwko nim, nic nie czyni w tym kierunku, aby nie działa się niesprawiedliwość, różne zbrodnie, zupełne lekceważenie Pana Boga. Nikt się na to nie oburza. Na tym polega społeczny grzech” – apelował abp Gądecki.

Konferencje i modlitwy prowadzili ks. Piotr Glas, egzorcysta i ojcowie Antonello Cadeddu i Henrique Porcu), misjonarze z Brazylii, przełożeni wspólnoty Przymierze Miłosierdzia.

.

 

Posted in Aborcja, Jezus Król Polski, Modlitwa | Otagowane: , | 93 Komentarze »

Czy byłeś wnikliwym obserwatorem ostatnich dni??

Posted by Dzieckonmp w dniu 7 października 2016


Posted in Aborcja | Otagowane: | Możliwość komentowania Czy byłeś wnikliwym obserwatorem ostatnich dni?? została wyłączona

Jak osiągnąć upragniony pokój na świecie

Posted by Dzieckonmp w dniu 5 października 2016


pio

na portalach anglojęzycznych krąży informacja iż zalecono rodzinom wojskowych z USA, którzy są wewnątrz jak i wokół Syrii by:

„Powiedziano nam, aby przygotować się do taktycznej wymiany jądrowej z Rosją w Syrii. Ma się dokonać wymiana uderzeniowa jeden za jeden międzykontynentalnymi pociskami nuklearnymi, rakietami balistycznymi, gdy walka z podwojoną siłą wybuchnie w Syrii ! „

Wysłano ostrzeżenia do rodzin, aby natychmiast przenieść się z dala od baz wojskowych USA, które według przewidywań będą celem międzykontynentalnego ataku. Informacje ta potwierdziły 3 rodziny wojskowych przebywających w pobliżu Syrii.

http://www.ascensionwithearth.com/2016/10/breaking-news-of-possible-nuclear.html

http://coyoteprime-runningcauseicantfly.blogspot.com/

https://www.superstation95.com/index.php/world/2176

Posted in Aborcja | Otagowane: , , | 82 Komentarze »

Przez 15 lat mężczyzna chował dzieci z kliniki aborcyjnej. Wtedy podeszła do niego jedna z mam z prośbą

Posted by Dzieckonmp w dniu 7 lipca 2016


Tong Phuoc Phuc z Wietnamu pokazał światu, co naprawdę oznacza pomoc charytatywna. Uratował ponad 100 istnień ludzkich. Impulsem do tego było to doświadczenie sprzed 15 lat. W 2001 roku był przy swojej ciężarnej żonie w szpitalu. Zaobserwował wówczas, że niektóre kobiety wchodzą do gabinetów, będąc w ciąży, a wychodzę bez dziecka…
Dopiero po chwili zorientował się, że kobiety poddawały się aborcji.

1
To złamało jego serce. Nie wyobrażał sobie nawet, że ktoś w pełni świadomy dopuszcza się takich czynów. Dlatego chciał, aby te maleństwa były chociaż pochowane w godny sposób.
1-1
Wszystkie swoje oszczędności przeznaczył na wykupienie ziemi na górze Hon Thom w Nha Trang City.
Do tej pory pochował ponad 10 tysięcy maluszków. Jego cmentarz nie jest miejscem żałoby, ale stał się ogrodem nadziei dla zdesperowanych kobiet.

1-2
Wkrótce zaczęły odzywać się do niego matki, które nie miały serca dokonać aborcji, ale nie chciały także wychowywać dzieci.
Wówczas Tong zdecydował się na przyjęcie dopiero co narodzonych maluszków pod swój dach. W jego domu od tego czasu mieszkało ponad 100 dzieci.
1-3
Aby odróżnić dzieci od siebie Tong nadaje im złożone imię: jeśli to jest chłopiec to pierwsze imię to Vinh, jeśli dziewczynka to Tam.
Drugie imię to zawsze imię matki, a trzecie to nazwisko Tonga. Mężczyzna traktuje dzieci z wielką miłością.

1-4
Opieka nad dziećmi jest oczywiście sporym wysiłkiem, ale Tong nie narzeka i jest bardzo zadowolony z tego, że mógł uratować tyle istnień.
Będę to robić do mojego ostatniego tchnienia i zachęcam moje dzieci do tego, aby kontynuowały moje dzieło i pomagały ludziom w niekorzystnych sytuacjach.

1-5
Źródło: popularne.pl

Posted in Aborcja | Otagowane: | 201 Komentarzy »

KOD na Marszu Życia i Rodziny

Posted by Dzieckonmp w dniu 14 Maj 2016


Jutro we wszystkich miastach w Polsce odbędą się marsze dla życia i przeciw zabijaniu dzieci nienarodzonych.

Pod tym linkiem dowiesz się czy jest w twoim mieście marsz oraz o której się zaczyna i z jakiej ulicy wyrusza

http://marsz.org/

Tysiące osób z Komitetu Obrony Demokracji powinno wyjść na ulicę 140. polskich miast w marszach pro-life, aby zamanifestować poparcie dla Trybunału Konstytucyjnego i Konstytucji.

To nie jest żart, ale sprawdzian zarówno dla prodemokratycznych polityków, jak i samych sympatyków KOD. Podczas Marszu dla Życia i Rodziny poznamy odpowiedź: Czy są prawdziwymi obrońcami Konstytucji, czy tylko zgromadzeniem ludzi, którzy nie lubią partii rządzącej?

Trybunał Konstytucyjny jasno wskazał, że obecna ustawa aborcyjna jest niezgodna z Konstytucją RP. Takie wnioski płyną z uzasadnienia wyroku TK z 1997 roku, gdy sędziowie badali lewicową ustawę z 1996 r. wprowadzającą praktycznie aborcję na życzenie. „Zasada demokratycznego państwa prawnego realizuje się wyłącznie jako wspólnota ludzi, i tylko ludzie mogą być właściwymi podmiotami praw i obowiązków stanowionych w takim państwie. Podstawowym przymiotem człowieka jest jego życie. Pozbawienie życia unicestwia więc równocześnie człowieka, jako podmiot praw i obowiązków” – czytamy w orzeczeniu z 28 maja 1997 roku.

Trybunał badał wówczas ustawę, która zezwalała na aborcję ze względów społecznych. I choć odnosił się jeszcze do Konstytucji z 1952 roku, to na aborcjonistach nie pozostawił suchej nitki stwierdzając, że Sejm nie może zezwolić na zabijanie dzieci, bo „narusza konstytucyjne gwarancje ochrony życia ludzkiego w każdej fazie jego rozwoju”.

„Od momentu powstania życie ludzkie staje się wartością chronioną konstytucyjnie. Dotyczy to także fazy prenatalnej” – czytamy w uzasadnieniu wyroku Trybunału Konstytucyjnego. Co więcej, sędziwie wskazali wówczas, że zabijanie nienarodzonych dzieci jest naruszeniem relacji macierzyńskich i ojcowskich, które jako podstawowe przymioty rodziny są również chronione przez Konstytucję. „W takim samym stopniu jak ochronie podlega relacja ojcostwa czy macierzyństwa w stosunku do dzieci już narodzonych, relacja ta musi być chroniona również w stosunku do dzieci w prenatalnej fazie ich życia” – uzasadniają sędziowie TK.

Choć sędziowie nie badali wówczas przesłanki eugenicznej, ciąży wynikającej z czynu zabronionego, lub ciąży zagrażającej życiu i zdrowiu matki, to dali jasne przesłanki, że również te zapisy ustawy są niezgodne z Konstytucją. Co więcej, dziś obowiązuje Konstytucja z 1997 roku, w której życie i godność człowieka, jest bardziej chronione, niż w ustawie zasadniczej z 1952 roku. Mimo tego Trybunał stwierdził, że nie można różnicować wartości życia w żadnej fazie jego istnienia, a więc sprzeczne z Konstytucją są też inne wyjątki aborcyjne z ustawy o planowaniu rodziny.

Dziś prawie nikt ze środowiska prawnego nie ma wątpliwości, że obecnie obowiązujące prawo aborcyjne w Polsce jest niezgodne z Konstytucją. Obowiązuje ono nadal, bo nikt jeszcze nie zaskarżył pozostałych trzech wyjątków aborcyjnych. W świetle uzasadnienia z 1997 roku jedyny wyjątek aborcyjny, który można uznać za zgodny z Konstytucją, jest zagrożenie dla życia matki. Tylko wówczas mamy bowiem jednocześnie dwie równoważne wartości konstytucyjne – życie dziecka i życie matki. W pozostałych przypadkach bezspornie życie dziecka powinno być prawnie chronione, a jego zabicie karane.

W ostatnich miesiącach Trybunał Konstytucyjny zyskał na popularności i ma wielu obrońców i zwolenników. Należy mieć nadzieję, że nie zawiodą oni, gdy na ulicę Warszawy wyjdzie Marsz dla Życia i Rodziny, czyli demonstracja obrońców konstytucyjnych praw każdego człowieka. Jeśli KODowiczów zabraknie, to oznaczać będzie, że traktują oni wybiórczo Konstytucję i nie szanują wszystkich orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego. Wówczas padłoby podejrzenie, że nie chodzi im o obronę TK i Konstytucji, ale o działanie stricte polityczne.

Zakładając dobrą wolę Komitetu Obrony Demokracji, dam im jeszcze jedną podpowiedź. Można zorganizować międzynarodowe oddziały KOD, które zaczną bronić Konstytucji także u naszych sąsiadów. Można zorganizować demonstrację pod klinikami aborcyjnymi albo pod parlamentem np. na Węgrzech i Słowacji. Ochrona prawa do „życia od poczęcia” zarówno na Słowacji, jak i na Węgrzech jest tam zapisana w Konstytucji. Jest więc doskonała okazja, aby Komitet Obrony Demokracji zaczął bronić podstawowego prawa człowieka nie tylko w Polsce, ale także poza jej granicami.

Kolejnym krajem, który nie przestrzega Konstytucji, są nasi zachodni sąsiedzi. Niemiecki Trybunał Konstytucyjny w 1975 roku oraz w 1992 uznał aborcję za niezgodną z ustawą zasadniczą, a u naszych sąsiadów nadal mordowane są dzieci. Komitet Obrony Demokracji mógłby wesprzeć Niemców w przestrzeganiu ich konstytucyjnych praw.

Na zakończenie powrócę jeszcze na polskie podwórko, gdzie kilka tygodni temu lewicowe środowiska rozpoczęły zbieranie podpisów pod ustawą, która miałaby wprowadzić aborcję na życzenie. Jest to projekt niekonstytucyjny i z góry skazany na przegraną. Dlatego też Komitet Obrony Demokracji powinien mocno sprzeciwić się tego typu niekonstytucyjnym pomysłom. Przecież Trybunał Konstytucyjny orzekł, że Sejm (zwykły ustawodawca) nie ma prawa do uchwalania prawa zezwalającego na zabijanie dzieci.

„Zakaz naruszania życia ludzkiego, w tym życia dziecka poczętego wynika z norm o charakterze konstytucyjnym. Stąd też sprzeczne z normami konstytucyjnymi jest stanowienie przez ustawodawcę zwykłego wszelkich takich regulacji, które prowadziłoby do jedynie warunkowego obowiązywania gwarancji konstytucyjnych” – czytamy w uzasadnieniu z 1997 roku.

W Polsce mamy więc ustawę o „planowaniu rodziny i ochronie płodu ludzkiego”, która jest niezgodna z Konstytucją i demokratycznym państwem prawa. Dlatego też na Marszach dla Życia i Rodziny nie może zabraknąć członków i sympatyków Komitetu Obrony Demokracji. Środowisko zagorzałych zwolenników Trybunału powinno tłumnie wyruszyć na Marsz Życia i Rodziny, aby w ten sposób udowodni, że są prawdziwymi obrońcami Konstytucji, praw człowieka i oczywiście demokratycznego państwa prawa… Już 15 maja w Warszawie przekonamy się ilu w KODzie jest prawdziwych obrońców demokracji.

Źródło:niedziela.pl

Posted in Aborcja, Dziwny jest ten świat, Warto wiedzieć | Otagowane: , | 223 Komentarze »

Aborcja w Europie

Posted by Dzieckonmp w dniu 4 kwietnia 2016


Polska jak widać na zdjęciu jest krajem z najniższym zjawiskiem aborcji.
W sierpniu 2013 roku (czyli za rządów PO) CBOS opublikował wyniki sondażu, zgodnie z którymi 75 proc. Polaków uważa, że aborcja jest zawsze zła i nigdy nie może być usprawiedliwiona, a 7% uważa, że nie ma w tym nic złego i aborcja zawsze może być usprawiedliwiona.
Aborcja poza tym może zostać dokonana gdy istnieje zagrożenie dla życia matki. Widocznie ludzie którzy wyszli na ulice pragną dokonywać aborcji na każdym dziecku i to jest ich fetysz.

aborcja

.

Posted in Aborcja | Otagowane: | 120 Komentarzy »

Czuję się dyskryminowany

Posted by Dzieckonmp w dniu 3 kwietnia 2016


W dniu 3. marca 2016r. w kościele Św. Anny Warszawie doszło do przykrego incydentu. Część kobiet ( zwolenniczki prawa do aborcji) opuściło mszę w trakcie jej trwania. Przyczyną tego były słowa wygłoszone przez kapłana, który odczytywał list biskupi. Dotyczył on zaostrzenia praw do aborcji. Ciekawym jest, że w kościele byli obecni operatorzy kamer, którzy rejestrowali całe zajście.

Czemu jak ja wychodzę z kościoła to żaden pan z Wyborczej nie czeka na mnie z kamerą? czuję się dyskryminowany.

Kto złośliwie przeszkadza publicznemu wykonywaniu aktu religijnego kościoła lub innego związku wyznaniowego o uregulowanej sytuacji prawnej, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.

Aktywistka LGBTQ łamie Konstytucję

Lewica, choć wynik ubiegłorocznych wyborów skazał ją na byt pozaparlamentarny, nadal atakuje. Tym razem wchodząc do wnętrza kościołów.

zawadzka

Prywatnie partnerka Ygi Kostrzewy, ongiś prezesującej kilka lat Stowarzyszenia Lambda.

zawadzka1

Podobna do warszawskiej miała miejsce ustawka w kościele Mariackim w Gdańsku

 

Posted in Aborcja | Otagowane: | 148 Komentarzy »

+ 18. Tak wygląda aborcja

Posted by Dzieckonmp w dniu 5 grudnia 2015


ab

– Że dosięgnąłeś w macicy główki dziecka przekonasz się, gdy mocno ściśniesz kleszcze, a przez szyjkę wycieknie biaława galaretka. To mózg. Teraz możesz wyjąć resztki czaszki. Często wychodzi malutka twarzyczka, która patrzy na ciebie szklanymi oczkami – tak wstrząsająco opisuje amerykański lekarz zabieg usunięcia ciąży. Jeśli przebrnąłeś – przeczytaj. Dowiesz się, o co przez 2 dni kłócili się polscy posłowie

W polskim Sejmie po burzliwych 2-dniowych kłótniach odpadł właśnie projekt proponujący zakaz aborcji dzieci z ciężkimi wadami. Można więc – jak dotychczas – usuwać dzieci pochodzące z gwałtu, z wadami i gdy ciąża zagraża życiu lub zdrowiu matki.

Ale co to znaczy aborcja i jak wygląda? Opowiadał o tym przed Kongresem USA dr Anthony Levatino, który w latach 1981-85 dokonał 1200 aborcji, w tym ponad 100 w drugim trymestrze ciąży, nawet gdy płody miały już pół roczku. Ale uwaga! Przy tym tekście można zemdleć! A sam lekarz ze zwolennika aborcji stał się jej zaciekłym przeciwnikiem.

– Pacjentka już co najmniej od 2 miesięcy czuje ruchy dziecka, które ma już wtedy ok. 20 cm i waży do pół kg– zeznaje lekarz. I mówi dalej:

– Po znacznym rozszerzeniu ścian szyjki macicy i ściągnięciu płynu owodniowego, w którym pływa płód, bierzesz do rąk stalowe kleszcze. Mają ok. 30 cm długości, a kończą je 5-centymetrowe szczęki wykończone rzędami ostrych zębów. Służą do chwytania i miażdżenia tkanek. Aborcję w drugim trymestrze robi się na ślepo. Dziecko może być w każdym położeniu w każdym miejscu macicy.

Sięgasz więc w głąb i łapiesz wszystko, co się da. (…) Gdy coś złapiesz, zgniatasz to szczypcami i z całej siły ciągniesz. Naprawdę mocno. Czujesz, że coś w środku puszcza – a na zewnątrz pojawia się całkowicie już ukształtowana nóżka o długości ok. 15 cm. Wtedy znów sięgasz kleszczami do środka. Znów ciągniesz ze wszystkich sił. Wyciągasz podobnej długości rączkę. Sięgasz kolejny raz i kolejny… Wyciągasz kręgosłup, jelita, serce i płuca.

Ale najtrudniejszą częścią aborcji w drugim trymestrze jest wydobycie główki dziecka, która w tym wieku jest wielkości dużej śliwki i na tym etapie pływa już swobodnie po macicy. Sięgniesz jej, gdy włożysz do środka całe kleszcze. A pewność, że złapałeś już główkę masz, gdy kleszcze coś skruszą, a na zewnątrz wypłynie biaława galaretka. To mózg dziecka. Teraz możesz już sięgać po resztki czaszki. Często wychodzi malutka twarzyczka, która patrzy na ciebie szklanymi oczkami.

Gratulacje! Właśnie dokonałeś aborcji w drugim trymestrze. Potwierdziłeś prawo kobiety do dokonania wyboru.A jeśli wierzysz, że ta procedura nie powoduje u dziecka bólu – przemyśl to jeszcze raz. (…)

Lekarz w ten wstrząsający sposób namawiał amerykański kongres do zakazu aborcji w USA. I nic dziwnego, że mając takie doświadczenia, stał się zaciekłym przeciwnikiem tej procedury. A wy oceńcie sami.

Źródło: http://www.fakt.pl/tak-wyglada-aborcja-w-drugim-trymestrze-ciazy-opisuje-lekarz-z-usa,artykuly,420636,1.html

Płacz nienarodzonego dziecka Uwaga MOCNE ! 

Posted in Aborcja | Otagowane: | 84 Komentarze »

CUD w Salento

Posted by Dzieckonmp w dniu 19 lipca 2015


Wybaczcie ale nie mam aż tyle czasu by przetłumaczyć poprawnie. Historia jest tak piękna, tak cudowna że musiałem ją tutaj umieścić choćby przetłumaczoną translatorem. Wspaniały mąż, pokłada zaufanie w Bogu. Jeśli się ktoś znajdzie i przetłumaczy to podmienimy tekst.

Źródło: http://araldidellaregina.altervista.org/miracolo-questa-e-la-storia-a-lieto-fine-di-nostra-figlia-federica/

Drodzy Przyjaciele i Znajomi, dla większej chwały Boga, proszę czytać i dzielić się naszym świadectwem  w którym jest zawarte przesłanie wiary i nadziei, świadectwem dotyczącym  obrony życia od momentu poczęcia. Niech ono dotrze do jak największej liczby osób !

3a

Mój mąż i ja pobraliśmy się w 2001 roku,  Pan nam dał pierwszego syna Simona, który urodził się w roku 2004. W lutym 2006 roku, po okresie czasu, zrobiłam test ciążowy i wynik był pozytywny: byłam w ciąży po raz drugi.

Chcieliśmy mieć jeszcze jedno dziecko, wiec byliśmy zadowoleni z tej kolejnej ciąży i mieliśmy nadzieję, że teraz Pan da nam dziewczynę.

?

?

Grom z jasnego nieba

Jednak, 5 miesiąca ciąży przychodzi grom z jasnego nieba. 30 czerwca 2006 roku pojechaliśmy z moim ginekologiem zrobić morfologię USG. Nie mogliśmy się doczekać tej chwili, aby móc poznać płeć dziecka.

Tak, lekarz zaczął robić USG i opisać to, co widział. Nawet my, ręka w rękę, widział to, co widział przez innego monitora podłączonego do ‚ultradźwięków. Do tego czasu wszystko w porządku. Teraz pozostał tylko kontrolować głowę, poznać płeć dziecka, a potem możemy iść do domu.

Ale gdy lekarz zaczął kontrolować głowę, cierpiała jej wyraz spokojny i uśmiechając się niepokoić. Zdaliśmy sobie sprawę od razu, że coś było nie tak. Gdy zapytaliśmy, lekarz powiedział, że „głowa płodu był większy niż norma, a ja musiałem zrobić USG Level II”.

Ale dla nas, że odpowiedź „wymijające” nie wystarczy; chcieliśmy wiedzieć od razu, a szczegółowo problemem naszego syna. Mamy prosił lekarza, aby powiedzieć nam całą prawdę od razu, a po pewnym naciskiem, że tak. Rozpoznanie było to: nasz syn cierpi na dwie poważne wady wrodzone do mózgu. Cierpiał Ventriculomegaly (lepiej znany jako wodogłowie – co oznacza „głowa”) i wody agenezją z ciała modzelowatego (co oznacza „bez urodzenia – lub braku” ciała modzelowatego).

Zapytaliśmy lekarzowi płeć dziecka: to był mięczakiem!.

Dla Ventriculomegaly oznacza rozszerzenie komór mózgowych i jest spowodowane powiększeniem mózgowo płynu obecnego w nich (płynie mózgowo-rdzeniowym stosowanego do przesączu, odżywiają, smarowania i zabezpieczania struktur mózgu).

Komór mózgu są umieszczone wewnątrz jamy 4 w mózgu i komunikują się ze sobą (patrz zdjęcie). Różnią się one: pierwszy i drugi (tzw boczne komory – LV), zawartość wewnątrz półkul mózgowych; Trzecia komora w śródmózgowia treści (3V); Czwarta komora zawarte w tyłomózgowia (4V).

Płyn mózgowo-rdzeniowy jest produkowany głównie w komorach bocznych 2, a stamtąd, przez „otworu w Monro” przechodzi w 3 komory, z której przechodzi przez ” wodociągu Silvio „w 4 komory, skąd przechodzi on, przez otwory boczne i medium „z Luschka i Magende”, w podpajęczynówkowym czaszki i kręgosłupa, a następnie wchłaniane przez kosmki pajęczynówki.

Jeśli płyn mózgowo-rdzeniowy nie płynie (to może się zdarzyć, albo z powodu przeszkody do „foramen z Monro”, lub z powodu przeszkody do ” wodociągu z Silvio „, lub z powodu wad resorpcji) komór w fali mózgowej jako „balony”, aby ciśnienie na mózg, w mniej lub bardziej poważne, w zależności od przypadku, w wyniku awarii funkcji poznawczych i psychomotorycznych.

Dla „opróżnić” z komory można interweniować w neurochirurgii: interweniuje albo bezpośrednio „przeszkoda zapobiega się prawidłowy przepływ w układach ciekłych lub realizowanych w wyprowadzenie, że za pomocą zaworu i rury normalizacji ciśnienia komór rozdzielający Przepływ płynu mózgowo-rdzeniowego z wnęki komory do innej części ciała (prawego przedsionka serca, a zwłaszcza otrzewnej).

CO TO JEST agenezja ciała modzelowatego

Dla agenezji ciała modzelowatego (ACC) oznacza brak (agenezja ciała modzelowatego) wrodzone. Interkonekty ciała modzelowatego dwustronne półkule mózgu do komunikowania się ze sobą. Podręczniki z embriologii człowieka mówią nam, że włókna modzelowatego przyszłości ciałka zaczynają się rozwijać (neuroblastów) w zarodku, gdy płód jest około 3 miesiąca i pół. Na 5 miesięcy, fetus ma zwykle zrogowaciały korpus z kształtu i cech anatomicznych, które zwykle znajdują się w dorosłych.

Do objawów klinicznych ciała modzelowatego dell’Agenesia są mniej lub bardziej poważne, w zależności od okoliczności: istnieją przypadki, w których jest bezobjawowa, ACC inne, w których powoduje upośledzenie umysłowe (czasami ciężkie) i / lub padaczki.

FEDERICA DLA Nie było nadziei!

Lekarz powiedział nam, że nasza córka była bardzo poważna Ventriculomegaly (komora miała bardziej nadęty ekspansję 2,2 do 2,3 cm – i lepiej zrozumieć powagę przypadku naszej córki po prostu uważam, że większość miejsca zarezerwowane dla półkul mózgowych, a nie był okupowany przez płynie mózgowo-rdzeniowym); i pogorszyć obraz kliniczny był również „agenezja ciała modzelowatego z.

Tak, lekarz poradził nam „PRZERWIJ, ponieważ w celu wykonania operacji trzeba było czekać, aż dziecko się urodziło, ale było już za późno, bo” „operacja mózgu po urodzeniu, będzie służyć nie tylko do pogorszenia sytuacji, że teraz już beznadziejnie zagrożona. dziecko na pewno będzie uszkodzony mózg i na pewno będzie miał poważne problemy psychomotorycznych (problemy dotyczące wzajemnych relacji między funkcji motorycznych, poznawczych i sensorycznych), mógłby rosną, może ona umrze wkrótce po urodzeniu.

Moja wielka rozpacz

Słowa ginekolog przebił mi serce jak miecz; I wyszedł z jego studio z rzeki spływały łzy.

Mój mąż, dzięki jego wielkiej wiary w Jezusa i Maryi, był bardzo spokojny i droga do domu próbuje zmusić mnie mówi mi, nie martw się, ponieważ Bóg jest Ojcem i kocha nas z ogromną miłością …, że Bóg nie pozwala mieć Krzyż większy niż można po ludzku ponosi … że chcemy zająć się krzyż Krzywej do modlitwy …, że cierpienie jest ogromną wartość, która duchowej korzyści dla siebie i dla innych … że Jezus i Madonna z pewnością nie byłoby sąsiadów i … przede wszystkim, że Chrystus da mi ducha i siłę, aby poradzić sobie ze wszystkim …

Ale jako Pana?! Które Madonnę?! Ale jako Ojca! Dlaczego mnie to cierpienie przeciwieństwie do mojego męża, nigdy nie popełnił poważny drogę wiary?!; Nie wiedziałem, że wartość cierpienia; Jezus i Madonna uważa je i poczuł daleko i myślałem: „Nie jest prawdą, że mi pomoże, bo dla mnie teraz postanowił tak!”, Więc byłem zdesperowany i odrzucił gniewnie wszystko, co mój mąż powiedział mi, pocieszać ich temat.

Natychmiast uwzględniona możliwość aborcji i natychmiast rozpoczął walkę z mojego męża, który był zdecydowanie przeciwny.

STANOWISKO mojej rodziny

Poszedłem prosto do mojej obecnej rodziny o wadą mojej córki, a oni, obawiam się, że będę musiał nosić krzyż, mocno wziął tę samą pozycję lekarzy, „dla dobra mojej rodziny i dla dobra mojej córki absolutnie niezbędne przerwania ciąży. „

Nawet mój ojciec zgodził się z mojej rodziny, moja matka-in-law, jednak nie wyklucza i powiedział, że była to decyzja, że ​​to tylko my.

POTWIERDZENIE LEKARZY

Nadzieję, że lekarz błędnej diagnozy Within „ARC w tym samym tygodniu mój mąż towarzyszy mi do robienia USG (poziom II), dwóch ekspertów Ginekolodzy.

Niestety, sama diagnoza i sama rada: „Ventriculomegaly ciężkie” (poszerzenie komór gorsze od 2,2 do 2,3 cm) oraz „agenezja ciała modzelowatego”; „interweniować chirurgicznie było czekać aż dziecko się urodziło, ale to byłoby za późno, by interwencja po urodzeniu służyć nie tylko do pogorszenia sytuacji, która była już poważnie naruszona. Dziecko będzie miało z pewnością poważne problemy psychomotorycznych, może on roślinnością, być może, że umrze wkrótce po urodzeniu „Jedynym rozwiązaniem zalecane:. Aborcji.

Dyskusja między mężem i mój lekarz

Gdy specjalista, który dał mi poradził nam trzecie USG aborcji, mój mąż powiedział mu, że za wierność Chrystusowi i poszanowania życia ludzkiego sprzeczne i że jego decyzja była utrzymanie dziecka po wszystkim.

W tym momencie między lekarzem a mój mąż urodził krótką dyskusję. Lekarz, czując reakcję mojego męża, odpowiedział ze złością: „Jesteś egoistą, czy po prostu poczuć się w pokoju ze swoim sumieniem jesteś gotów wydać na świat dziecka niepełnosprawnego, który będzie cierpieć z powodu wyboru na całe życie! Jeśli kiedyś twoja córka będzie mieć minimum inteligencji będziesz nienawidzę cię za to przyszedłem, jak dobrze! Anch „Jestem chrześcijaninem, ale zapewniam cię, że Bóg, w tych przypadkach, dopuszczające przerywanie ciąży.”

Mój mąż odpowiedział: „Nic nie wymyka się kontroli Boga Bóg nigdy nie jest źle.. Jeśli moja córka jest źle sformułowane to dlatego, że Bóg pozwolił, że tak! Wszystko, co Bóg czyni albo dopuszcza się dziać w naszym życiu zawsze jest dla naszego dobra, nawet wtedy, gdy mamy do czynienia z trudnymi sytuacjami, że nie jesteśmy w stanie zrozumieć. A jeśli Bóg, który kocha zarówno mężczyzn, aby poświęcili swoje życie za nas na krzyżu, a on kocha moją córkę na pewno więcej niż ja, uzna za właściwe dla jego i naszego dobrego dostosowania go do życia osób niepełnosprawnych, kim jestem, by przeciwstawić Jego plan miłości? „

Słuchałem w łzy dyskusję i specjalisty, widząc mój mąż tak zdeterminowany, by utrzymać dziecko i mnie bardzo niezdecydowany i przerażony, zignorował go i powiedział mi, że miał tylko kilka dni na podjęcie decyzji, czy „aborcja terapeutyczna po które, zgodnie z prawem, nie byłoby to możliwe.

Silnej presji Wszystkie walki z mężem

Te kilka dni, które musiałem zdecydować się dni, długie i bardzo mocne starcia z moim mężem; cała moja rozpacz, gniew mój, moje obawy, ja na niego, że wentylowane był zdecydowany, aby utrzymać dziecko.

Nawet moje serce powiedział mi, w celu dostosowania go do życia, ale krótki czas dostępne do mnie do refleksji na temat tego, co zrobiłby życia z powodu tego wyboru, strach przed krzyżem i ogromną presją ze strony mojej rodziny do aborcji, pchnął mój nie przyniesie go do bycia bardziej na … było tak wiele wymówek Szukałem czegoś do milczenia głos mojego sumienia … ale gdy pomyślałem o aborcji w moim sercu było płonące piekło i płacząc rozpaczliwie, bo byli już pięć miesięcy, które niosła była moja córka, a ja chciałem mieć wiele dobrego.

POMOC mojego męża

Aby pomóc mi podjąć świadomą jedyną słuszną decyzję, mój mąż zapytał mnie, aby przejść do zasięgnąć porady od ludzi, że tylko w tych przypadkach może dać prawo porady:. Ministrowie Jezusa przyjąłem. Więc wziął mnie 3 kapłanów (świętych) naszej wiedzy i egzorcysty Ojca Zakonu Braci Mniejszych odnowionej.

Don Fernando Vitali (Racale)

Don Antonio Mergola (Kaplica „Szpitala Gallipoli)

Don Giovanni Chirivì (Torre Suda)

Ojcem Benedetto (S. Maria del Casale – Ugento).

Ten ostatni, w 2003 roku, doprowadziła mojego męża w pierwszych etapach jego nawrócenia i od tego czasu pozostaje w kontakcie; Mój mąż jest naprawdę bardzo blisko.

Pamiętam, jakby to było wczoraj, że Ojciec święty Benedykt położył mi ręce na brzuchu i na modlitwę i MADE Specjalnej dla mnie błogosławieństwem DZIEWCZYNY! Natychmiast w moim sercu w dół tak bardzo pokojowego.

3c

Co mam nauczał Ministrów Boga (… i mój mąż)

– Wyjaśnili mi, że cokolwiek Bóg czyni w naszym życiu, a wszystko, co „może się nam przytrafić” (nie interweniować, aby zmienić przebieg samoistnego charakteru) zawsze na celu nasze dobro, nasze zbawienie, nasze uświęcenie, nawet wtedy, gdy mamy do czynienia z trudnymi sytuacjami, których nie możemy zrozumieć.

– Wyjaśnili, że przez niepełnosprawności mojego dziecka, miałem przywilej bycia w stanie kochać Jezusa Ukrzyżowanego w moim domu na co dzień, i że jest zbyt „I ukrzyżowany z Nim Wyjaśnili mi, że nasze cierpienie przyniosłoby duchowe owoce wspaniały dla nas. i dla innych, gdyby żył w komunii z Bogiem.

– Wyjaśnili mi, że Bóg wlewa duszę w „człowieka od chwili poczęcia i że w związku z tym, od momentu poczęcia, embrion ma taką samą godność i takie same prawa, nasi przede wszystkim nasze prawo do życia.

– Wyjaśnili mi się, że w oczach Boga życia osoby niepełnosprawnej ma taką samą wartość, niż nasze.

– Wyjaśnili mi, że tylko Bóg jest Panem życia, tylko On może decydować o życiu lub śmierci człowieka.

– Wyjaśnił mi, że jest przeklęty przez Boga, człowieka, który zabija niewinne, bezbronne, zdrowe lub niepoprawny, że jest … że jest przeklęty przez Boga, człowieka, który ucieka od odpowiedzialności (w rzeczywistości, w imię wolności są zobowiązane miliony aborcji i to nie tylko z powodu chorób lub wad rozwojowych płodu, ale także, aby ukryć swoje grzechy – cudzołóstwo, kazirodztwo, seks przed ślubem, przypadkowy seks – lub po prostu nędzne względów ekonomicznych).

– Wyjaśnili, że krzyż będzie go nosić samodzielnie, ale, że Jezus i Matka Boża na pewno zawsze przy mnie, aby dać mi siłę i pomógł mi go wspierać.

– Wyjaśnili mi, że człowiek od chwili poczęcia, niezależnie od jego stanu zdrowia, ma taką samą godność dzieci Bożych, i jako takie, jest godny specjalne podziękowania także jeśli rodzice mają zaufanie do Chrystusa i prosić Go z ufnością; i co w końcu stało się z moją córką!

„Myślałam o tobie Zanim ukształtowałem cię w łonie matki. Zanim się urodziłeś, jesteś już wybrany … „(Jeremiasza 1: 5)

DECYZJA

Dzięki tych świętych ludzi, że mój mąż jest umieszczone na mojej stronie w końcu zdobył się na odwagę, aby podjąć decyzję, że moje serce od samego początku, że wskazana, ale w końcu znalazł odwagę, aby podjąć właściwą decyzję: Postanowiłem stworzyć mój córka i umieścić moje zaufanie i moje nadzieje w Jezusa i Maryi.

Ponadto, mój mąż i ja zdecydowaliśmy się oddać narządy dziecka, kiedy zmarła wkrótce po urodzeniu, więc pomogliśmy inne potrzebującym dzieciom i dokonać ich rodziny szczęśliwy.

GRUBY mojej rodziny CIŚNIENIA

Moja rodzina była niemal pewna, że będę się na aborcję, a kiedy powiedziałem im, że moja decyzja nie była do aborcji, ale do urodzenia dziecka, przestraszony przez krzyż, że należy wspierać, bardzo zły, robił wszystko, aby przekonać mnie do zmiany zdania, i rzucił ustnie, przy różnych okazjach, zwłaszcza wobec mojego męża, winny, według nich, decyzja brałem; winny, według nich, o co mi „pranie mózgu”.

Ale moja decyzja była jasna i świadome, a teraz nic i nikt nie może mnie przekonać do aborcji.

Mój mąż powiedział mi, że muszę im przebaczyć i poinstruować ich, jako korzystne dla „aborcja i jak On pchnął dla mnie zrobić, nawet jeśli uważa się, że robią to dla mojego dobra, że ​​popełnił poważny grzech śmiertelny w oczach Boga; Następnie, razem, próbowałem kilka razy, aby je zrozumieć, dlaczego moralne i religijne tej naszej decyzji, i zaprosił ich do przyznania się, ale oni nie chcieli słuchać jego serce zwrócił się do Boga, ponieważ są zbyt zaniepokojeni krzyżu, abyśmy musieli znosić.

MODLITWA

3d

Ministrowie Jezusa wezwał mnie do modlitwy każdego dnia tylko dla Pana i Matki Bożej nie mógł dać mi siłę, by zmierzyć czas ciężko przechodzi mnie i tych, którzy czekali na mnie w przyszłości. Mimo, że wszystkie z nich zobowiązała się do modlitwy za nas i dla naszej córki.

Zaczęłam się modlić każdego dnia; zwłaszcza Różaniec; . Czasem sam, inne razem z mężem Ministrowie Jezusa rację: przez modlitwę, Pan i Dziewica Maryja wkrótce być odczuwalne w moim sercu, chciałbym powiedzieć, że nie mogę się doczekać!

W rzeczywistości, więcej modliłam, tym bardziej czułem, że byliśmy naprawdę blisko … więcej modliłam, tym bardziej zrozumiałe i czułem ich miłość ku nam … więcej modliłem, bardziej wzrosła moja pewność siebie w nich … więcej modliłem, więcej Czułem rośnie we mnie siłę i spokój wewnętrzny, że nie mogę mieć, jeśli „Ktoś” Ja nie podarowała; To dzięki tej sile i tym Inner Peace, że reszta ciąży żyłem tak niesamowicie spokojna.

Teraz, gdy zrozumiał, co było źródłem siły i spokoju mojego męża! Oczywiście, były jeszcze czasy, kiedy płakałam, ale łzy nie były rozpaczy, lecz ten, kto wie, że robi tylko to, co trzeba … kto wie, kto robi ofiarę miłości i jest z niego dumny ,

Mamy nadzieję otrzymać cud

Następnie modlił się, zapalił we mnie pragnienie i nadzieję na cud. Ale ja ich nie oczekują.

Ta spontaniczna modlitwa jest, że byłem z serca: „Panie Jezu, jeśli masz ochotę się ode mnie ten krzyż, ulecz moje dziecko … ale czy to nie jest to, co chcesz, jest twoja wola zrobienia. Panie, że krzyż nie jest ponad moje siły … pomóż mi go wspierać … a jeśli dziecko musi wiele cierpieć od razu zabrać ze sobą w niebie. „

Moim każdym oddechem, 24 godziny 24, został zamknięty w tej modlitwie.

REAKCJA Jezusa i Maryi na moje modlitwy: DWA wspaniałe doświadczenie

Pod koniec sierpnia zrobiłam USG i innego nie było poprawy.

W tym czasie jednak, były dwa wspaniałe oznaki, że nigdy nie zapomnę:

3e

1) Jednym z siostrą ciotki, zdał sobie sprawę z poważnych wad rozwojowych mózgu mojej córki, poszedł się modlić z wiarą przy grobie papieża Jana Pawła II w Grotach Watykańskich; Później nabył i dał mi chusteczkę z Medjugorje (jak wielu z Was już wie, Medjugorje to niewielkie miasteczko w Bośni, gdzie Madonna, od 21/05/1981 do tej pory, wydaje się 6 jasnowidzów i zostawić wiadomości do ‚ Ludzkość 25 każdego miesiąca). Chusteczka była biała z nadrukowanym nad portretem Dziewicy. Ta chusteczka była przetarł Wiary na kolana przez posąg Chrystusa zmartwychwstałego znajduje się za sanktuarium w Medjugorje, a był nasycony cieczy, która emanuje z niego.

Moja ciotka powiedziała mi szerzyć chusteczkę na brzuchu i modlić się z ufnością Maryi. Więc zrobiłem. W nocy, przed snem, otworzyłem go, chciałbym położyć się na brzuchu, a wzruszony i pełen nadziei, zacząłem modlić się na różańcu.  

O dziwo, prawie co noc, pierwszy Ave Maria, dziewczyna, którą wskazał w łonie matki z życie, (w ciągu dnia dziecko nie było w ruchu prawie zawsze, i, gdyby to zrobił, zrobił to prawie niezauważalnie).

Mój mąż wyjaśnił mi dlaczego. Gdy zadzwoniłem na Madonna natychmiast wskazał, z Jezusem, i moja córka, która w tajemniczy sposób czuł obecność „, cieszył się z radości”!

To samo stało się, gdy Mary poszedł odwiedzić jej krewnej Elżbiety: „Weszła do domu Zachariasza, (Maria) pozdrowiła Elżbietę. Gdy Elżbieta usłyszała pozdrowienie Maryi, dziecko w jej łonie. Elżbieta została napełniona Duchem Świętym, i zawołał donośnym krzykiem, „Błogosławiona jesteś między niewiastami i błogosławiony jest owoc Twojego łona (Jezusa)! Kim ja jestem, że Matka mojego Pana przychodzi do mnie? Oto gdy głos Twego pozdrowienia zabrzmiał w moich uszach, dziecko w moim łonie z radości „(Łk 1, 40-44).

2) Pewnej nocy we śnie ukazał się mężczyzna i dziecko, ręka w rękę, zarówno ubrana na biało; Podeszli do mnie i zapewnił mnie: „. Nie martw się, nic się nie stało z dziewczyną” Powiedziałem mu, kim są, ale uważamy, że były Dzieciątka Jezus i św Józefa.

DO KOŃCA, bez poprawy

Ostatni USG zrobiłem w dniu 2 października. Brak poprawy!

Benedykt poinformowała nas do urodzenia dziecka w S. Giovanni Rotondo, w Domu Ulgi w Cierpieniu założona przez Ojca Pio, ponieważ nie jest doskonały oddział neurochirurgii.

Dom Ulgi w Cierpieniu Ojca Pio wydawało się idealne miejsce, aby wykonać na naszej córki „, że” operacja mózgu, które służą nie tylko do pogorszenia sytuacji, że jest już poważnie naruszona „; w związku z tym, że przyjęła jego rady, a my nazwaliśmy wcześniej uzgodnionego terminu przyjęcia. Przewidywany termin porodu był w dniu 1 listopada 2006 roku, ale ricoverai 11 października, bo czas był potrzebny do zbadania sprawy dobrze i zaplanować operację …

WIELKA NIESPODZIANKA:

„NAUKA NIE wyjaśnić co się stało!”

Sama 11 października 2006 roku został za „USG i tutaj niespodzianka natychmiast ogromna. Ginekolog powiedział mi, że nie było poszerzenie komór już wystarczająco duży, aby go martwić; co go martwi, jednak był ACC, i wyjaśnił nam, jakie konsekwencje może przynieść to deformacje. Ale my już wiedzieliśmy.

Co nas zaskoczyło to fakt, że od 30 czerwca do 2 października sytuacja naszej córki było to samo i 11 października nie było więcej. Byliśmy zdezorientowani. Pan i Matka Boża interweniowała w naszej córki? Myśleliśmy o tym, ale baliśmy się rozczarowany i nie poproszono o wyjaśnienie lekarzy. Aby mieć pewność, że pozostało czekać na narodziny dziecka.

Dziecko „postanowił” nie robić nam czekać zbyt długo i po raz pierwszy się urodzić. Urodziłem się cesarskie cięcie w dniu 13 października, po zaledwie dwóch rund przyjęcia (zauważ, że 13 października jest dniem Mariano, jest dzień ostatniego objawienia Matki Bożej w Fatimie, słynny dzień, który miał miejsce przed Solar Prodigy dziesiątki tysięcy świadków. Jestem pewien, że moja córka urodziła się w tym dniu nie był przypadek, ale wolę Madonny) i Federica podjęte natychmiast do Departamentu Patologii Noworodka celu zastosowania wszelkich niezbędnych badań.

3f

Lekarz miał rację: poszerzenie komór zostało znacznie zmniejszone (teraz, nagle, to górna granica normy), na naszej córki nie było żadnych oznak, że będą objawy nadciśnienia śródczaszkowego i nie jest już konieczne, ponieważ operarla: jest dobrze!

Mój mąż zapytał kilka razy, aby wyjaśnić, patologii noworodków wodza, i to, biorąc pod czas, a oglądane razem z neurochirurgiem wszystkie ultradźwięki przed narodzinami dziecka, powiedział:

„Nauka może” wyjaśnić, co „sukces!”

Dokładniej:

  1. Przeszkody, które spowodowały Ventriculomegaly zniknął; eguenza minusy w płynie mózgowo-rdzeniowym odprowadzanie poprawnie tej pory nie było komór ciśnienie na mózg i nie trzeba było interweniować chirurgicznie.
  2. Pomimo Ventriculomegaly się „dusił” mózg Federica podczas najbardziej krytycznych etapach jego rozwoju (do tego stopnia, że 5 miesiąca ciąży więcej niż 4/5 z dwóch półkul mózgowych były zalana wodą), i pomimo ” agenezja ciała modzelowatego z tym, z przeprowadzonej kontroli po porodzie wykazało, że nie było żadnych oznak to oznaki uszkodzenia i że mózg pracował idealnie.

Nie potrafię opisać słowami, jak byliśmy szczęśliwi, zdumiony i mylić! Pan i Matka Boża nie słyszał naszych modlitw! Nasza córka była w porządku!

FEDERICA ROŚNIE zdrowe i szczęśliwe

Aby kontrolować rozszerzenie komór i zobaczyć wszelkie opóźnienia psychomotorycznych (lub spowodowane przez „ACC lub konsekwencje Ventriculomegaly), na wniosek lekarzy S. Giovanni Rotondo w ciągu pierwszych 12 miesięcy Federica okresowo poddawane różne i bardzo dokładne badania kontrolne: poszerzenie komór był stabilny, nie nigdy nie były tam znaki, że objawy zwiększonego ciśnienia wewnątrzczaszkowego, „nigdy nie dał żadnego ACC objawy i psychomotoryczny rozwój Federica było zupełnie normalne, nawet wcześnie, tak aby neuropsychiatria powiedział nam, że nie było potrzeby, aby go odwiedzić.

W wieku 10 miesięcy zaczęła raczkować i samodzielne; słodki, czuły, inteligentny, bardzo towarzyski, z wielką chęcią do gry, komunikowania się, i być w centrum uwagi; wszystkie uśmiechnęła się i kochał ją bardzo dawania i otrzymywania umywalki.

Lubiła dać baseny zwłaszcza w Jezusa, w rzeczywistości, między tobą a figurą Najświętszego Serca, które trzymamy w nim życia to miłość od pierwszego wejrzenia.

Dorastając, trzymał te cechy, do tej pory; cechy, które znajdują swój najwyższy wyraz w swojej prostocie, słodyczy, radości zakaźnej sympatii i ironii … co urocza dziewczynka!

Cierpienie ZNALEŹĆ Wiary

Dzięki mojej córki, zdałem sobie sprawę, jak wielka miłość Jezusa do ludzi i znalazłem wiary. Źle się dramatycznie, gdy myślimy, że Bóg jest daleki i obojętny … albo kiedy myślimy, że Bóg nas nie kocha!

Dzięki temu doświadczeniu zdałem sobie sprawę, że w rzeczywistości Jezus jest „zawsze pod ręką; Zrozumiałem, że dla Jezusa każdy z nas jest wyjątkowy, ważny, bardzo cenne; Zdałem sobie sprawę, że jego oczy i uszy są stale szkoleni na nas w każdej chwili naszego życia, i że jest zawsze gotowy, aby nas wspierać i pomóc nam, jak długo możemy mu zaufać.

Sama dla niej i naszej Matki, Maryi, słodki. Moje uczucia do niej były zawsze ciepłe, rzadko kiedy modliłem się, ale gdy w rozpaczy, że wywoływany i modlił się z ufnością przyszedł i od razu zabrał ze sobą Jezus w moim sercu, że byłem pocieszony i dał mi tyle siły i odwagi.

Dzięki temu doświadczeniu, że nie wyobrażam sobie życia bez nich, i mogę powiedzieć głośno:

sacrum-serce-of-jesus

„Nie wyklucza go ze swojego życia! Kocham go z całego serca! „

Odrzuć Jezus jest skazany na siebie żyją w ciemności, by żyć bez poczucia, żyć bez mądrości, by żyć bez nadziei, bez pokoju mieszkać w sercu, aby żyć w smutku, aby żyć w ciągłym niezadowoleniem …

Odrzucają Jezusa jest skazany na życie egoizmu u mężczyzn, w rzeczach materialnych i przyjemności zmysłów, w spokoju i szczęścia, które tylko On może dać w zamian.

Wielka Jezusowi jesteśmy bogaci, z dala od Niego jesteśmy z największych nieszczęśliwy, bo go i „wszystko!

Jezus jest Synem Boga i samego Boga!

Jezus jest najmądrzejszym człowiekiem, więcej dobra, bardziej uroczy, bardziej istotne, bardziej sympatyczny, bardziej wrażliwe, bardziej łagodny, piękniejsze, bardziej uważni w „pomocy, bardziej współczujący i bardziej sprawiedliwego świata, istniał na ziemi.

Jezus jest celem, dla którego zostały stworzone, a są niebiosa i ziemia, rośliny i zwierzęta, ludzie i narody.

Jezus jest zmartwychwstanie jest życie!

Odrzuć Jezus jest żyć tak zdesperowani, jak skazany na śmierć Jezusa, a nie inne, to tylko wielka nadzieja człowieka i ludzkości: spotkać go i otworzyć drzwi serca oznacza znalezienie sensu życia, wyjaśnienie wszystkim prawdziwej mądrości, pokoju, nadziei i prawdziwej radości.

Jezus może odrzucić tylko ci, którzy świadomie nie chce się z nim spotkać! Każdy, kto decyduje się być uczciwy i kochać prawdę, dobro, piękno, sprawiedliwość, braterstwo, wolność, mężczyzn, nie może go znaleźć, a nie miłość: Jezus jest Miłością! Jezus jest, że „nieskończona miłość i doskonałe, przepełnione dobrocią i opiekuńczy uwagę, że każdy z nas chce i gdzie każdy musi koniecznie.

Jezus kontynuuje zrobić wiele cudów, nawet dzisiaj, a to sprawia, że „nie tylko dlatego, że nas kocha, ale również dlatego, że chce przyciągnę wszystkich do prawdy Ewangelii, do codziennej modlitwy, do nawrócenia serca, do naśladowania nauk świętych i … przede wszystkim, aby zaprosić nas słuchać, o co prosi nas Jego Kościół, Kościół katolicki, z papieżem, a jego matka, że w każdym miejscu na świecie, gdzie się pojawia, mówi, ze łzami w oczach, zawsze zawsze to samo: „Drogie dzieci Bóg kocha cię NIESKOŃCZENIE! „DEAD dla każdego z was na krzyżu! Odwzajemniona wielkiej miłości to …. Go kocham … módlcie na co dzień z serca, spowiedzi, USTAW Komunii Świętej! Który odmawia wyznanie i sprawiają, że Komunia Święta odmawia święci! „Wielu, rażąco źle, mam wrażenie, że jest w stanie uratować bez modlitwy, bez przechodzenia na mszę w każdą niedzielę, a bez pokuty za swoje grzechy, a potem bez spowiedzi i ksiądz nie iść do Komunii … inne, gorsze, oni łudzą się, że wraz ze śmiercią wszystko się kończy … albo, że Bóg nie istnieje … i zawsze są ci sami ludzie, którzy zaprzeczają cuda!

Rzeczywiście, jest to modne dziś zaprzeczyć cud: to jest zrobione, aby zaprzeczyć lub marginalizacji Boga z ich życia. Jeszcze nigdy dotąd cuda były „porządku obrad. Kiedy człowiek nie zwraca uwagi na znaki i nie chcą zbadać, czy są one prawdziwe, są głosem Boga, działa źle, jako sługa, który nie chce, aby usłyszeć głos mistrza i nie przyjść, kiedy nazywa się … i dlaczego ludzie nie chcą słuchać głosu Pana, bo nie chcą opuścić swoich grzechów i nie chcą ponosić odpowiedzialności, ale właśnie poprzez odmowę usłyszeć utworzenie wielka odpowiedzialność!

Po śmierci ciała, życie toczy się dalej … i tak naprawdę raj , czyściec i ” Inferno … tak, do diabła, teraz ignorowane przez wielu, ale to jest rzeczywistość, która istnieje i to jest straszne , a kto idzie tam pozostaje Rzeczywiście przez całą wieczność … mówi o ewangelii wiele razy, a Matka Boża powiedziała w Fatimie, która również wykazała się do pasterzy, którzy byli strasznie zdenerwowany, mówiąc im, „że wiele tam” … i to było 1917, a co dopiero teraz, biorąc pod uwagę moralny rozpad naszych dni … Bóg jest nie tylko nieskończone miłosierdzie, ale jest również nieskończone sprawiedliwości … nie zapominajmy nigdy … w Nim, miłosierdzie i sprawiedliwość to samoto znaczy, że Bóg nie chce bonaccione wybaczyć, nawet tych, którzy nie nawrócąBóg przebacza tylko tych, którzy szczerze żałować za swoje grzechy i zło, które przyniosła następnei tych, którzy nie chcą pokutować i odwołanie się do nieskończonego Miłosierdzia, z pewnością może być poddany jego Sprawiedliwości …

Jeśli jesteś wśród tych, którzy wierzą, że piekło nie istnieje, albo wśród tych, którzy wierzą, że szatan nie istnieje , ze względu na stawki, które jest wieczne zbawienie swojej duszy, błagam cię zbadać ten aspekt, może z prośbą o informacje bezpośrednio ksiądz egzorcysta … Ja, przed narodzinami mojej córki to zrobiłem, i miałem również okazję uczestniczyć osobiście w egzorcyzmów. .. tak, że nie piszę o rzeczach, które po prostu czytać, ale „zobaczyć „…

Po cudzie, poszliśmy wszyscy do Medziugorja podziękować Jezusa i Maryi

3g

Pod koniec maja 2007 roku, aby podziękować Jezusowi i Maryi, mój mąż i ja, wraz z Simone i Federica, udaliśmy się na pielgrzymkę do Medjugorje. Idź do Medjugorje było wspaniałe doświadczenie wiary.

Moje świadectwo

Zdecydowałem się na to moje świadectwo wspierania wszystkie kobiety i wszystkich tych rodzin, którzy znaleźli się w tym samym stanie (lub tuż przed niechcianą ciążą), nie taki, który może doradzić, aby dokonać właściwego wyboru, a mianowicie do nie aborcja w żadnych okolicznościach i bez powodu, ponieważ Bóg jest Panem życia i naszym obowiązkiem, gdy jesteśmy powierzył, jest strzec zazdrośnie , niezależnie od stanu zdrowia płodu, niezależnie od sytuacji gospodarczej, bez względu na to! NIE przerwana W ŻADNYM WYPADKU I W ŻADNYM WYPADKU! Spróbuj przekonać ile więcej „LUDZIE I ‚Nie można przerwać!

A jeśli ktoś z czytelników już praktykowane dobrowolnego przerwania ciąży, aborcji, pieszczotliwie dedykujemy te słowa Jana Pawła II:

„Do ciebie, kobiety, które mają aborcji”

że szczególną myśl wam, kobiety, które miały aborcję. Kościół zna wiele czynników, które mogą mieć wpływ na decyzję, i nie wątpi, że w wielu przypadkach była to trudna decyzja, nawet wstrząsające. Rana w sercu, może jeszcze nie zagoiły. W rzeczywistości to, co się stało, było i jest głęboko niegodziwe. Nie poddawaj się jednak zniechęceniu i nie traćcie nadziei. Starajcie się raczej zrozumieć, co się wydarzyło i to szczerze. Jeśli jeszcze tego nie zrobiłeś, oddać się nad z pokorą i ufnością do pokuty, Ojciec miłosierdzia jest gotowy, aby dać swoje przebaczenie i pokój w Sakramencie Pojednanie. Przekonasz się, że nic nie jest stracone i można również prosić o przebaczenie ze swojego dziecka, które teraz żyje w Panu. Pomoc i porady od innych ludzi, przyjazny i kompetentny, można mieć własne bolesne doświadczenie z najbardziej wymownych argumentów w obronie prawa wszystkich do życia. Poprzez wasze oddanie sprawie życia, czy przyjmując narodziny innych dzieci lub poprzez przyjazny i opiekuńczy dla osób najbardziej potrzebujących bliskości, to stanie się propagatorami nowego sposobu patrzenia na ludzkie życie » . (Jan Paweł II -. Evangelium vitae, n 99)

I na koniec, zapraszamy do zapoznania się, co mówili Jezus i Maryja, w odniesieniu do aborcji, w niektórych swoich ostatnich występów:

390570_10150353574322424_1192069030_n

Poniżej jest to, co Jezus mówi o „aborcji: „Aborcja jest morderstwem. Kiedy zabrać życie najbardziej niewinna, twierdząc życie własnej duszy! (Przykazania) Pamiętaj: nie zabijaj. Będzie czerpać to, co zasiali ” Nawracajcie się! (13 lipca 1995, orędzie Jezusa do Nancy Fowler, Conyers ).

Maria-hres31

Oto co mówi na temat Matki Bożej „aborcji: „Aborcja jest grzechem ciężkim. Musisz pomóc wielu kobiet, które miały aborcję. Pomóż im zrozumieć, że to jest grzech. Zaproś ich prosić Boga o przebaczenie i iść do spowiedzi. Bóg jest gotów wybaczyć wszystko, bo Jego miłosierdzie jest nieskończone. Drogie dzieci, otwarcia się na życie i chronić go. „ (1 SET jedna tysięcy dziewięćset dziewięćdziesięciu dwa) „Dzieci zabite w łonie matki są teraz jak aniołki wokół tronu Boga.” (3 SET jeden tysiącdziewięćset dziewięćdziesięciu dwóch) „Miliony dzieci umierają w wyniku „aborcja. Rzeź niewiniątek nie wystąpić dopiero po narodzinach mojego syna. Jest on powtarzany nawet dziś, każdego dnia. ( 2 FEB 1999) (Matka Boża z Medziugorje – komunikaty podczas objawień do widzących)


Niektóre „spośród Zdjęcia FEDERICA, dla Ciebie:

0 lat stara Się

0 Roku b

1 rok b 1 rok

2 lata b DWA LATA c

2 LATA

3 LATA

3 annib

4 LATA

Sześć lat

Komentarze Użytkowników

Komentarze Użytkowników

Komentarze Użytkowników

Komentarze Użytkowników

Komentarze Użytkowników

8 lat c

Dzisiaj

Podziel się! Mamy przytulić i dziękuję z całego serca!

 

 

Posted in Aborcja, Cuda, Medziugorje, Świadectwa | Otagowane: , , , | 132 Komentarze »

Mapa aborcji w Europie

Posted by Dzieckonmp w dniu 4 kwietnia 2015


mapaaborcji

Szczegółowe informacje dotyczące danego kraju

 

country year range of reported data total reported abortions estimated total for missing data, underreporting estimated additional abortions to Dec 2014 most recent annual abortion figure estimated total abortions through Dec 2014
Albania 1975-2012 489,596 54,668 3,532 1,766 547,796
Andorra 1995 99 0 1,881 99 1,980
Anguilla 2002-2005 98 0 189 21 287
Armenia 1992-2013 370,620 0 12,871 12,871 383,491
Australia 1970-2013 2,136,453 0 60,532 60,532 2,196,985
Austria 1989-2001 36,364 0 29,978 2,306 66,342
Azerbaijan 1992-2013 548,122 0 27,892 27,892 576,014
Bahrain 1997-2013 34,319 0 2,305 2,305 36,624
Bangladesh 2000 119,600 0 1,674,400 119,600 1,794,000
Barbados 1984-2006 11,526 4,000 4,320 540 19,846
Belarus 1992-2013 2,309,896 0 31,206 31,206 2,341,102
Belgium 1979-2011 413,818 81,253 58,734 19,578 553,805
Belize 1985-1996 8,609 7,186 46,854 2,603 62,649
Bermuda 1983-2013 2,705 1,395 275 275 4,375
Bosnia and Herzegovina 2001 1,201 278,452 15,613 1,201 295,266
Botswana 1980-1984 66 18 510 17 594
Bulgaria 1953-2012 5,795,712 0 59,984 29,992 5,855,696
Canada 1970-2012 3,618,235 23,292 214,000 107,000 3,855,527
Chile 1986-2005 9,707 4,014 16,569 1,841 30,290
PR China 1963-2011 343,356,391 14,545,046 19,893,930 6,631,310 377,795,367
ROC Taiwan 1967-1999 45,884 667,395 634,230 42,282 1,347,509
Cocos Islands 1978 2 0 72 2 74
Comoros 2007-2011 1,545 0 120 40 1,665
Costa Rica 1995-2010 137,568 0 30,788 7,697 168,356
Croatia 1992-2013 298,615 0 3,816 3,816 302,431
Cuba 1968-2012 4,963,733 105,482 167,364 83,682 5,236,579
Czech Republic 1993-2013 833,292 0 23,032 23,032 856,324
Czechoslovakia 1953-1992 3,676,501 0 0 0 3,676,501
Denmark 1939-2013 935,080 0 15,073 15,073 950,153
Dominican Republic 1995-2005 221,990 51,255 262,503 29,167 535,748
East Germany 1948-1989 1,744,200 0 0 0 1,744,200
Estonia 1992-2013 308,784 0 5,811 5,811 314,595
Faeroe Islands 1966-2013 1,117 747 23 23 1,887
Finland 1951-2013 684,119 0 10,120 10,120 694,239
FR Germany 1944-2013 4,105,929 48,831 102,802 102,802 4,257,562
France 1936-2012 7,030,345 402,197 414,240 207,120 7,846,782
French Guiana 1984-2012 36,034 1,916 3,288 1,644 41,238
Georgia 1992-2013 600,095 0 38,018 38,018 638,113
Greece 1970-2008 433,248 0 98,112 16,352 531,360
Greenland 1967-2012 30,086 200 1,566 783 31,852
Guadeloupe 1976-2012 108,456 4,100 7,426 3,713 119,982
Guam 2000-2013 2,072 43 213 213 2,328
Guernsey 1997-2012 1,446 360 220 110 2,026
Guyana 1970-2007 45,746 137,740 14,924 2,132 198,410
Hong Kong 1973-2011 568,304 19,557 35,589 11,863 623,450
Hungary 1949-2013 6,223,622 0 34,891 34,891 6,258,513
Iceland 1960-2013 31,781 0 963 963 32,744
India 1972-2012 22,263,303 0 1,322,706 661,353 23,586,009
Isle of Man 2007 5 0 35 5 40
Israel 1979-2012 617,909 0 40,126 20,063 658,035
Italy 1978-2013 5,589,918 0 102,644 102,644 5,692,562
Japan 1949-2013 38,602,345 10,000,000 186,253 186,253 48,788,598
Jersey 1990-2012 5,118 912 418 209 6,448
Kazakhstan 1992-2013 3,443,199 0 106,000 106,000 3,549,199
ROK South Korea 1961-2010 8,680,733 9,107,415 676,000 169,000 18,464,148
Kosovo 2005-2006 4,054 12,015 13,208 1,651 29,277
Kyrgyzstan 1992-2012 584,600 0 28,960 14,480 613,560
Latvia 1992-2013 360,214 0 5,557 5,557 365,771
Lithuania 1992-2013 377,763 0 5,353 5,353 383,116
Macedonia 1992-2012 205,868 0 10,774 5,387 216,642
Martinique 1976-2012 72,441 5,554 4,798 2,399 82,793
Mayotte 1992-2012 22,235 0 3,160 1,580 25,395
Mexico 1995-2014 150,130 11,867 0 20,687 161,997
Moldova 1992-2013 628,904 0 14,511 14,511 643,415
Mongolia 1984-2013 440,941 0 15,628 15,628 456,569
Montenegro 2006-2012 7,949 0 1,524 762 9,473
Nagorno-Karabakh 1996-2012 22,064 0 1,806 903 23,870
Netherlands 1970-2013 1,601,564 0 30,601 30,601 1,632,165
New Caledonia 1997-2013 21,846 0 1,641 1,641 23,487
New Zealand 1964-2013 471,326 3,375 14,073 14,073 488,774
Norway 1954-2013 663,446 23,448 14,773 14,773 701,667
Palestine 2009 44 0 55 11 99
Panama 1972-2000 159 218 154 11 531
Panama Canal Zone 1970-1978 398 105 0 0 503
Poland 1955-2012 6,387,295 0 1,504 752 6,388,799
Portugal 1984-2013 129,298 4,290 17,414 17,414 151,002
Puerto Rico 1991-2010 112,482 139,200 20,264 5,066 271,946
Qatar 1993-2012 2,006 0 196 98 2,202
Reunion 1976-2012 159,034 0 8,560 4,280 167,594
Romania 1958-2012 21,740,176 826,149 176,270 88,135 22,742,595
Russia 1992-2013 43,722,499 0 880,000 880,000 44,602,499
Saint Helena 1985-1990 61 0 120 5 181
Serbia 2006-2012 160,411 0 40,670 20,335 201,081
Serbia and Montenegro 1992-2005 941,652 0 0 0 941,652
Seychelles 1986-2013 7,439 2,399 515 515 10,353
Singapore 1970-2013 630,596 0 9,282 9,282 639,878
Slovakia 1993-2013 393,788 0 11,105 11,105 404,893
Slovenia 1992-2012 161,253 0 8,212 4,106 169,465
South Africa 1975-2013 1,179,508 60,302 85,302 85,302 1,325,112
Spain 1941-2012 1,887,649 692,358 224,780 112,390 2,804,787
Suriname 1994 262 0 5,240 262 5,502
Sweden 1939-2012 1,543,793 0 74,732 37,366 1,618,525
Switzerland 1966-2012 467,869 184,451 21,706 10,853 674,026
Tajikistan 1992-2013 523,208 0 16,000 16,000 539,208
Transnistria 2000-2012 34,635 34,257 8,014 4,007 76,906
Trinidad and Tobago 1991-2004 55 0 50 5 105
Trust Territory of the Pacific Islands 1970 2 0 48 0 50
Tunisia 1965-2009 656,702 33,618 73,495 14,699 763,815
Turkey 1993-2012 1,470,238 1,699,210 157,922 78,961 3,327,370
Turkmenistan 1992-2012 459,883 0 36,540 18,270 496,423
Turks and Caicos Islands 1996-2005 188 202 288 32 678
Ukraine 1992-2013 9,138,328 0 148,000 148,000 9,286,328
United Kingdom 1958-2013 8,260,472 0 202,577 202,577 8,463,049
United States 1926-2014 54,881,884 2,104,496 0 1,000,000 56,986,380
USSR 1921-1991 282,813,855 7,373,163 0 0 290,187,018
Uzbekistan 1992-2012 1,541,582 0 71,060 35,530 1,612,642
Venezuela 1968 3,085 0 141,910 3,085 144,995
Vietnam 1976-2012 26,734,408 0 600,000 300,000 27,334,408
Yugoslavia 1955-1991 7,155,535 1,805,570 0 0 8,961,105
Zambia 1983 1,200 0 37,200 1,200 38,400
WORLD TOTAL 1921-2014 950,414,304 50,563,721 29,740,513 12,199,471 1,030,718,538

 

.

Narastająco

country Zakres lat przekazywanych danych Wszystkie zgłoszone aborcjie szacowana liczba brakujących danych zaniżania danych szacowane dodatkowe aborcjiedo grudnia 2014 Aborcje w 2014 Szacowane łączne aborcji do grudnia 2014
WORLD TOTAL 1921-2014 950414304 50563721 29740513 12199471 1030718538
PR China 1963-2011 343356391 14545046 19893930 6631310 377795367
USSR 1921-1991 282813855 7373163 0 0 290187018
United States 1926-2014 54881884 2104496 0 1000000 56986380
Japan 1949-2013 38602345 10000000 186253 186253 48788598
Russia 1992-2013 43722499 0 880 880 44602499
Vietnam 1976-2012 26734408 0 600 300 27334408
India 1972-2012 22263303 0 1322706 661353 23586009
Romania 1958-2012 21740176 826149 17627 88135 22742595
ROK South Korea 1961-2010 8680733 9107415 676 169 18464148
Ukraine 1992-2013 9138328 0 148 148 9286328
Yugoslavia 1955-1991 7155535 1805570 0 0 8961105
United Kingdom 1958-2013 8260472 0 202577 202577 8463049
France 1936-2012 7030345 402197 41424 20712 7846782
Poland 1955-2012 6387295 0 1504 752 6388799
Hungary 1949-2013 6223622 0 34891 34891 6258513
Bulgaria 1953-2012 5795712 0 59984 29992 5855696
Italy 1978-2013 5589918 0 102644 102644 5692562
Cuba 1968-2012 4963733 105482 167364 83682 5236579
FR Germany 1944-2013 4105929 48831 102802 102802 4257562
Canada 1970-2012 3618235 23292 214 107 3855527
Czechoslovakia 1953-1992 3676501 0 0 0 3676501
Kazakhstan 1992-2013 3443199 0 106 106 3549199
Turkey 1993-2012 1470238 1699210 157922 78961 3327370
Spain 1941-2012 1887649 692358 22478 11239 2804787
Belarus 1992-2013 2309896 0 31206 31206 2341102
Australia 1970-2013 2136453 0 60532 60532 2196985
Bangladesh 2000 1196 0 1674400 1196 1794000
East Germany 1948-1989 1744200 0 0 0 1744200
Netherlands 1970-2013 1601564 0 30601 30601 1632165
Sweden 1939-2012 1543793 0 74732 37366 1618525
Uzbekistan 1992-2012 1541582 0 7106 3553 1612642
ROC Taiwan 1967-1999 45884 667395 63423 42282 1347509
South Africa 1975-2013 1179508 60302 85302 85302 1325112
Denmark 1939-2013 93508 0 15073 15073 950153
Serbia and Montenegro 1992-2005 941652 0 0 0 941652
Czech Republic 1993-2013 833292 0 23032 23032 856324
Tunisia 1965-2009 656702 33618 73495 14699 763815
Norway 1954-2013 663446 23448 14773 14773 701667
Finland 1951-2013 684119 0 1012 1012 694239
Switzerland 1966-2012 467869 184451 21706 10853 674026
Israel 1979-2012 617909 0 40126 20063 658035
Moldova 1992-2013 628904 0 14511 14511 643415
Singapore 1970-2013 630596 0 9282 9282 639878
Georgia 1992-2013 600095 0 38018 38018 638113
Azerbaijan 1992-2013 548122 0 27892 27892 576014
Belgium 1979-2011 413818 81253 58734 19578 553805
Albania 1975-2012 489596 54668 3532 1766 547796
Tajikistan 1992-2013 523208 0 16 16 539208
Dominican Republic 1995-2005 22199 51255 262503 29167 535748
Turkmenistan 1992-2012 459883 0 3654 1827 496423
New Zealand 1964-2013 471326 3375 14073 14073 488774
Mongolia 1984-2013 440941 0 15628 15628 456569
Slovakia 1993-2013 393788 0 11105 11105 404893
Armenia 1992-2013 37062 0 12871 12871 383491
Lithuania 1992-2013 377763 0 5353 5353 383116
Latvia 1992-2013 360214 0 5557 5557 365771
Estonia 1992-2013 308784 0 5811 5811 314595
Croatia 1992-2013 298615 0 3816 3816 302431
Bosnia and Herzegovina 2001 1201 278452 15613 1201 295266
Puerto Rico 1991-2010 112482 1392 20264 5066 271946
Macedonia 1992-2012 205868 0 10774 5387 216642
Serbia 2006-2012 160411 0 4067 20335 201081
Slovenia 1992-2012 161253 0 8212 4106 169465
Costa Rica 1995-2010 137568 0 30788 7697 168356
Reunion 1976-2012 159034 0 856 428 167594
Mexico 1995-2014 15013 11867 0 20687 161997
Portugal 1984-2013 129298 429 17414 17414 151002
Venezuela 1968 3085 0 14191 3085 144995
Guadeloupe 1976-2012 108456 41 7426 3713 119982
Martinique 1976-2012 72441 5554 4798 2399 82793
Transnistria 2000-2012 34635 34257 8014 4007 76906
Austria 1989-2001 36364 0 29978 2306 66342
Belize 1985-1996 8609 7186 46854 2603 62649
Hong Kong 1973-2011 568304 19557 35589 11863 62345
Kyrgyzstan 1992-2012 5846 0 2896 1448 61356
Greece 1970-2008 433248 0 98112 16352 53136
French Guiana 1984-2012 36034 1916 3288 1644 41238
Bahrain 1997-2013 34319 0 2305 2305 36624
Iceland 1960-2013 31781 0 963 963 32744
Greenland 1967-2012 30086 200 1566 783 31852
Kosovo 2005-2006 4054 12015 13208 1651 29277
Mayotte 1992-2012 22235 0 316 158 25395
New Caledonia 1997-2013 21846 0 1641 1641 23487
Barbados 1984-2006 11526 4 432 540 19846
Guyana 1970-2007 45746 13774 14924 2132 19841
Seychelles 1986-2013 7439 2399 515 515 10353
Montenegro 2006-2012 7949 0 1524 762 9473
Jersey 1990-2012 5118 912 418 209 6448
Suriname 1994 262 0 524 262 5502
Bermuda 1983-2013 2705 1395 275 275 4375
Chile 1986-2005 9707 4014 16569 1841 3029
Nagorno-Karabakh 1996-2012 22064 0 1806 903 2387
Guam 2000-2013 2072 43 213 213 2328
Qatar 1993-2012 2006 0 196 98 2202
Guernsey 1997-2012 1446 360 220 110 2026
Faeroe Islands 1966-2013 1117 747 23 23 1887
Comoros 2007-2011 1545 0 120 40 1665
Turks and Caicos Islands 1996-2005 188 202 288 32 678
Botswana 1980-1984 66 18 510 17 594
Panama 1972-2000 159 218 154 11 531
Panama Canal Zone 1970-1978 398 105 0 0 503
Zambia 1983 12 0 372 12 384
Anguilla 2002-2005 98 0 189 21 287
Andorra 1995 99 0 1881 99 198
Saint Helena 1985-1990 61 0 120 5 181
Trinidad and Tobago 1991-2004 55 0 50 5 105
Palestine 2009 44 0 55 11 99
Cocos Islands 1978 2 0 72 2 74
Trust Territory of the Pacific Islands 1970 2 0 48 0 50
Isle of Man 2007 5 0 35 5 40

Posted in Aborcja | Otagowane: , | 65 Komentarzy »

Politycy sami wykluczają się z Kościoła

Posted by Dzieckonmp w dniu 4 kwietnia 2015


Czas przedwyborczy powinniśmy przeznaczyć do walki o głosy z głównym przeciwnikiem Komorowskim. Powinniśmy docierać do ludzi którzy zamierzają na niego głosować i przedstawiać im argumenty dlaczego ten wybór to zło. Niestety zaplecze jego sztabu wyborczego (WSI ) z powodowało że czas ten musimy przeznaczyć na walkę miedzy sobą o to który kandydat będzie lepszy.  Oni to umieją wrzutkę zrobić i z neutralizować nasze działanie, naszą werwę. Smutne jest to że tak perfekcyjnie im się to udaje co pokazuje choćby sytuacja na tym blogu. czytelnicy tego bloga wyraźnie pokazują że złapali się na te wrzutki i swoją energie wykorzystują dla Komorowskiego. Pamiętajcie że tym samy pracujecie dla In Vitro, dla aborcji, mimo faktu że jesteście niedojrzałymi katolikami, Polakami. Poniżej filmik który zmontowałem pokazujący co powinniśmy robić  w tej kampanii wyborczej a przez własną głupotę nie robimy.

Takie coś zmontowałem.

Posted in Aborcja, Polityka, Warto wiedzieć | Otagowane: , , , , | 32 Komentarze »

W Polsce musi być wprowadzona absolutna ochrona życia

Posted by Dzieckonmp w dniu 3 kwietnia 2015


duda

Posted in Aborcja, Polityka | Otagowane: , | 72 Komentarze »

Rosja zmierza w kierunku zakazu aborcji

Posted by Dzieckonmp w dniu 18 listopada 2014


 

Fatima

Jeżeli Rosja się nie nawróci, będzie swoje błędy rozszerzać na cały świat i wywoływać wojny i prześladowania Kościoła. Dobrzy będą męczeni, Ojciec Święty będzie bardzo cierpiał, różne narody zostaną zniszczone.

Mówiąc o „błędach Rosji” w sposób naturalny kierujemy wzrok na wschód – w stronę byłego imperium sowieckiego. Tymczasem powinniśmy spojrzeć również na zachód i przypomnieć sobie słowa Ojca Świętego wypowiedziane w Fatimie, że zagrożenia nie ustąpiły, że przybierają nowe, jeszcze groźniejsze formy. Wydaje się, że pozostają one nadal tymi samymi „błędami”. Dlaczego?

Błędy Rosji rozpoczęły się na Zachodzie – to tam narodziła się idea komunizmu. Rosja stała się jedynie pierwszym miejscem opanowanym przez ten system i w konsekwencji potężnym narzędziem jego ekspansji. Do tego stopnia potężnym, że zaczęto utożsamiać system z krajem, który mu służył. Błędem było podporządkowanie się przez Rosję szatanowi, błędem było zanegowanie przez nią nieśmiertelnej wartości, jaka jest dusza ludzka, błędem było demoralizowanie społeczeństwa. Czy te „błędy Rosji” nie rozszerzyły się na cały świat? Tak. One są widoczne w Stanach Zjednoczonych i w innych krajach świata, również w Polsce. Przejawem ducha „błędu” jest – jak mówi Papież – „życie tak, jakby Bóg nie istniał”. Tak dziś żyją społeczeństwa, a swym Credo czynią nie wiarę w Boga miłości, lecz w bożka pieniądza i sukcesu.

sekretariatfatimski.pl

Izba Społeczna Federacji Rosyjskiej, Najwyższy organ legislacyjny, rozpatrywał przepisy dotyczące zatrzymania finansowania z budżetu państwa aborcji. Rok temu deputowani Dumy Regionu Samara złożyli projekt ustawy o zmianie artykułu  35 ustawy federalnej,  „O obowiązkowym ubezpieczeniu medycznym w Federacji Rosyjskiej”. Deputowani  zamierzają zatrzymać finansowanie aborcji na koszt budżetu państwa.

W dniu 31 października 2014 roku  Izba Społeczna  omówiła zagadnienia prawa do życia dla nienarodzonych dzieci.

„70 lat temu, nowa moralność powstała w Europie, zgodnie z którą należy  młodzieży maksymalnie wolności  już w młodym wieku. W wyniku tej złej decyzji  wśród młodych mężczyzn i młodych dziewczyn, zaczęła lawinowo rosnąć rózne rodzaje chorób przenoszonych drogą płciową, a przede wszystkim, nastąpił nagły wzrost aborcji wśród uczennic”, zauważył archiprezbiter Dimitry Smirnow, przewodniczący Komisji Rodziny i Ochrony Macierzyństwa i Dzieciństwa.

Według niego, „to  nie przyniosło żadnej korzyści, z wyjątkiem ogromnego zysku dla firm farmaceutycznych. A wszystko to miało miejsce „pod egidą ONZ.”

„Mamy katastrofalne braki obywateli: nauczycieli, lekarzy, żołnierzy. W tym samym czasie, liczba zabiegów wykonywanych w kraju jest ogromna. Liczba aborcji wykonanych po 1918 roku można porównać z całkowitymi  stratami ludności podczas II wojny światowej. „

Zdając sobie sprawę z tego problemu, Regionalna Duma Samary proponuje wykreślić  dobrowolną aborcję z listy chorób, za których leczenie opłacane jest ze  środków z funduszu celowych Obowiązkowego ubezpieczenia medycznego.

„Dziecko wymaga szczególnej obrony i ochrony, w tym odpowiedniej ochrony prawnej zarówno przed jak i po urodzeniu,” stwierdził Władimir Potikha, współprzewodniczący komitetu organizacyjnego „For Life” .

 

Według Aleksandra Lyulka, dyrektora szkoły misjonarzy prawosławnych, każdy przyznaje, że aborcja oznacza zabijanie.

„Jeżeli tak jest, to aborcja musi stać do odpowiedzialnością karną. W naszym kraju, przestępcy nie są zagrożeni karą śmierci, a dzieci które się jeszcze nie narodziły, można zabijać bezkarnie.

„Dlaczego dziecko można zamordować w wieku od 0 do 9 miesięcy, a państwo za to jeszcze płaci?

Według członka Izby Społecznej Federacji Rosyjskiej, Siergieja który brał udział w dyskusji nad projektem, kwestia rodziny jest jednym z głównych problemów z jakim muszą się władze Rosji zmierzyć.

„Wszystkie propozycje przedstawione przez uczestników, zostaną uwzględnione w uchwale,” on zaznaczył.

Źródło: http://www.oprf.ru

Można się cieszyć że znalazł się kraj który ma zamiar iść pod prąd, wbrew zaleceniom Agendom ONZ które wymagają zdecydowanie od wszystkich krajów członkowskich wprowadzenia  legalnego zabijania dzieci aż do momentu urodzenia. Rosja była by pierwszym krajem która nie podporządkuje się nakazom ONZ. Ale czy za taka postawę nie zostanie zniszczona, przez wyizolowanie, oczernianie, embargo, atak finansowy na banki włącznie z rozruchami tam zorganizowanymi za pieniądze MFW. Rosja również zaostrza kary za wszelkie czyny pedofilii.

Pierwszy zastępca przewodniczącego rosyjskiej Dumy Państwowej Igor Lebiediew (Liberalno-Demokratyczna Partia Rosji) wyszedł z inicjatywą, aby wsparcie dla pedofilii podlegało wysokiej karze. On przygotował projekt ustawy, tzw. poprawkę do  Rosyjskiego Kodeksu Karnego, informuje Izvestiya. Pedofilia musi być zakazana i podlegać surowej odpowiedzialności karnej.

Proponuje on, aby wszelkie informacje publikowane które popierają pedofilię, w tym teksty, zdjęcia, rysunki i tak dalej, uznać za nielegalne.

Poseł stwierdził, że, przestępcy muszą być pociągani do odpowiedzialności karnej za wspieranie pedofilii.

Zgodnie z obecnym prawem federalnym, odrzucanie wartości rodzinnych, promowanie nietradycyjnych stosunków seksualnych oraz promowanie braku szacunku dla rodziców  wobec  dzieci jest nielegalne. Ustawa przewiduje kary administracyjne od 4000 do 5000 rubli; od 40.000 do 50.000 rubli dla urzędników, od 800.000 do 1 mln rubli lub zawieszenie prowadzonej działalności na 90 dni dla osób prawnych.

Zdaniem wielu organizacji publicznych, które  monitorują problem i walczą z pedofilią, obowiązujące przepisy są niewystarczające, aby skutecznie przeciwdziałać licznym grupom interesu na portalach społecznościowych. Szef centrum monitorowania ekspozycji na niebezpieczne i nielegalne treści,  asystent rzeczniczka praw obywatelskich przy Prezydencie Federacji Rosyjskiej, Anna Levchenko, powiedziała, że dziś istnieje duża liczba takich grup w Internecie i jest to praktycznie niemożliwe, aby je zablokować .

Grupy pedofilów na „VKontakt”, z tysiącami członków, całkiem otwarcie jednoczą ludzi poprzez zainteresowania i promowanie legalizacji stosunków seksualnych z dziećmi. Jedna z tych grup miała ponad 100.000 abonentów. Kolejna miała 50.000. Istnieją setki takich grup. Niektóre z tych grup zostały usunięte przez administrację sieci w odpowiednim czasie lub zablokowane przez Roskomnadzor (rosyjska Federalna Służba Nadzoru Łączności, Technologii Informacyjnych i mass mediów) za umieszczenie treści sprzeczne z prawem, ale wówczas  natychmiast pojawiają się podobne grupy na ich miejsce. To jest niemożliwe aby zablokować taką grupę za „propagandę” bez zmiany prawa karnego.

 

Źródło: Pravoslavie.ru

 

Posted in Aborcja, Fatima, Nawrócenia, Polityka | Otagowane: , , | 64 Komentarze »

Atak na prof. Chazana ma zamaskować błędy „in vitro”.

Posted by Dzieckonmp w dniu 9 lipca 2014


„Uszkodzony płód” bez połowy głowy to efekt sztucznego zapłodnienia. Czy zabijanie „nieudanych egzemplarzy” to standard?

Prof. Bogdan Chazan nie chciał zabić chorego dziecka, które poczęli „na szkle” jego koledzy po fachu. Mimo, że sam sprzeciwia się zapłodnieniu in vitro, każde istniejące życie ludzkie jest dla niego świętością. Choć dołożył wszelkich starań, by uratować upragnione i długo wyczekiwane dziecko pacjentki, która do niego trafiła, został okrzyknięty przestępcą. Według mediów „odmówił pomocy kobiecie, której płód był uszkodzony”. Kto sformułował to stwierdzenie? Lobby proaborcyjne czy pacjentka, która mogła złożyć „reklamację” na źle przeprowadzoną kosztowną procedurę in vitro? Wygląda na to, że wściekła nagonka na prof. Chazana ma zamaskować brutalną prawdę o zapłodnieniu „na szkle”.

Gdyby pan profesor przyjechał teraz do mnie do kliniki i zobaczył to życie, które uratował, to chyba miałby trochę inne podejście. To jest dziecko, które nie ma połowy głowy, ma mózg na wierzchu, ma wiszącą gałkę oczną, ma rozszczep całej twarzy, nie ma mózgu w środku i będzie umierało przez najbliższy miesiąc albo dwa, bo ma zdrowe serce i zdrowe płuca, aż umrze w końcu z powodu jakiegoś zakażenia. A kobieta, która urodziła to dziecko musiała mieć zrobione cięcie cesarskie. To jest sukces profesora Chazana

przekonywał histerycznie na antenie TVN24 prof. Romuald Dębski, szef Kliniki Ginekologii i Położnictwa Szpitala Bielańskiego w Warszawie. Dlaczego pomija fakt, że dziecko zostało poczęte wskutek zapłodnienia in vitro? Jest przecież czołowym zwolennikiem tej metody, aktywnie lobbującym za finansowaniem jej z budżetu państwa.

Zwolennicy metody in vitro powinni przy tej okazji odpowiedzieć podstawowe pytania:

— Ile dzieci „poczętych w ten sposób ma tak poważne nieprawidłowości rozwojowe? — Ile z nich, będących pod opieką klinik in vitro, zostaje zabitych w łonie matek? — Ile kobiet ma świadomość głębokiego niedorozwoju ich dzieci, zanim podjęta zostaje decyzja o aborcji? — Jakie fakty ukrywają salonowi medycy, którzy nakręcają biznes swoim klinikom?

Sprawa dziecka ocalonego przez prof. Chazana ujawnia porażającą rozbieżność w podejściu do pacjenta przez dwie grupy medyczne – lobbystów i służących. Ci pierwsi, jak widać skupieni na poprawie jakości produktu zdrowia reprodukcyjnego, nie uznają kategorii świętości życia. Felerny „produkt” ma trafić do kosza i nie psuć statystyk. Drudzy, bezinteresownie i do ostatniej chwili ratują życie, nie bacząc na cenę, jaką mogą za to zapłacić.

Zaproponowałem opiekę podczas ciąży, a także w czasie porodu i po porodzie. Osobiście nawiązałem kontakt z hospicjum prenatalnym, gdzie zgodzono się na udzielenie profesjonalnej pomocy

– wyjaśnia dyrektor szpitala Św. Rodziny. Prof. Chazan wielokrotnie dementował nieprawdziwe zarzuty, jakie formułowano pod jego adresem. Nie jest prawdą, że kobieta przechodziła serię badań, a on sztucznie przedłużał moment postawienia diagnozy. „Odpowiedź na prośbę pacjentki w sprawie dokonania aborcji przekazałem jej następnego dnia” – wyjaśnia. Szpital, którym kieruje słynie z faktu, że nie ma w nim miejsca zabijanie dzieci nienarodzonych. Skierowanie do niego kobiety przez Centrum Zdrowia Dziecka sprawia wrażenie działania prowokacyjnego. Wygląda na krok wyprzedzający fatalne w skutkach zdarzenie, które mogłoby uderzyć w dobry PR „in vitro”. Jednocześnie to dobry moment, by wykorzystać odwrócenie uwagi do zaszczucia lekarzy-katolików i przygotować opinię publiczną do zliberalizowania przepisów medycznych.

Przypadek ten można by śmiało wykorzystać do skompromitowania metody in vitro. Jednak prof. Chazan, do którego trafia kobieta z dzieckiem nic takiego nie robi. Ma głęboką świadomość dramatu, jaki przeżywa jego pacjentka. Wie, że ma za sobą trudne ciąże, których nie udało się utrzymać. Wie, że pragnie być matką i właśnie dlatego zdecydowała się na sztuczne zapłodnienie. Zdaje sobie sprawę jakim bólem jest dla kobiety strata upragnionego dziecka i jak potężne spustoszenie zostawia w jej psychice syndrom postaborcyjny.

Lekarstwem na problem wady rozwojowej nie jest zabicie dziecka. Celem lekarzy nie jest czyszczenie populacji z ludzi, którzy są nieprawidłowo ukształtowani, którzy są chorzy

-– podkreśla prof. Chazan.

Gdzie więc ta rzekoma stygmatyzacja dzieci z „in vitro”, którą za każdym razem zarzuca się katolikom? A może wreszcie należałoby stawić czoła zamiatanym pod dywan doniesieniom o wysokiej zawodności tej metody zapłodnienia?

Ministerstwo Zdrowia powinno natychmiast zrewidować procedury i sprawdzić, czy przeznaczając prawie 300 mln złotych z wydrenowanej kieszeni resortu na refundację „in vitro” nie działa na szkodę pacjentów. Przypadek dziecka „z połową głowy i mózgiem na wierzchu” przedstawia się jeszcze bardziej niepokojąco na tle raportu, który resort Arłukowicza opublikował z dumą kilka dni temu. 1 lipca 2014 minął rok od wprowadzenia rządowego projektu dofinansowywania in vitro z budżetu. Z raportu wynika że z zarejestrowanych 11789 par, do programu zakwalifikowano 8685. W trakcie „leczenia” jest 7939 par, wśród których jest 2559 ciąż. **Jak na razie w ramach programu urodziło się tylko 214 dzieci. Co z pozostałymi? Ile z nich z ciężkimi wadami niedorozwojowymi nie przetrwało ciąży?

Z pieniędzy podatników wydano na dofinansowanie in vitro 72.4 mln zł, czyli ciąża każdej pary kosztowała budżet ok. 8300 złotych, co stanowi tylko część bardzo drogiej procedury, sięgającej od kilkunastu do kilkudziesięciu tysięcy złotych. Jak widać system sprawdza się świetnie – publiczne pieniądze trafiają na konta prywatnych klinik a rządowy program nagania im klientów. Największy beneficjent z grona kilkunastu klinik otrzymał od resortu zdrowia ponad 17 mln złotych. **Wszystko odbywa się w świetle prawa, które wprowadziła samowładnie wąska grupka zainteresowanych. Biznes się kręci, a zainteresowani jego rozwojem zrobią wszystko, żeby utrzymać wrażenie jego nieskazitelności.

Gdyby kobieta, która zapłaciła grube tysiące za dramat ciąży i urodzenie chorego dziecka z połową czaszki, wytoczyła klinice proces, ministerstwo borykałoby się z potężnymi problemami. W następstwie powinno się wycofać z programu. Na to pan Arłukowicz, jawnie popierających biznes in vitro, nie mógł sobie pozwolić. Widać więc wyraźnie, że przerzucenie uwagi opinii publicznej na lekarza, który próbował znaleźć sposób na uratowanie życia dziecka, jest wszystkim na rękę.

W całej sprawie aż kipi od manipulacji. Prof. Dębski, atakując prof. Chazana sięga po argumenty, którymi podważa własną wiarygodność. Najlżejszy dotyczy zarzutu, że kobiecie trzeba było zrobić cięcie cesarskie. A przecież prof. Dębski niejednokrotnie wmawiał zdrowym kobietom, że mają do niego pełne prawo. Tydzień temu namawiał do tego na łamach „Gazety Wyborczej”. W rubryce „Nasz ekspert radzi” zachęcał:

Jestem w stanie zrozumieć strach przed porodem. Mam dość liberalne podejście do cesarskiego cięcia. Jak przyjdziesz do mnie i powiesz: „Ja się tak strasznie boję porodu, że chcę mieć cesarskie cięcie”, nie ma sprawy”.

Tydzień później, gdy trzeba było uderzyć w prof. Chazana, entuzjazmu wobec cesarki już u pana doktora nie było. Chwiejność postaw dosyć charakterystyczna dla lobbystów. Czyżby prof. Dębski nabrał wprawy w relatywizowaniu argumentacji podczas szkoleń dla ekspertów firm farmaceutycznych? Kilka lat temu przyznał, że współpracował w badaniach lub grantach edukacyjnych z 15 firmami medycznymi: Adamed, Bayer Schering, Boehringer Ingelheim, Eli Lilly, Gedeon Richter, Janssen-Cilag, Novartis, Novo Nordisk, Organon Schering-Plough, Pfizer, Polpharma, Servier, Solvay, Wyeth, Zentiva. Bayer Schering, Gedeon Richter czy Pfizer to znani producenci środków antykoncepcyjnych. Organon jest kluczową firmą na produkującą farmaceutyki stosowane w tzw. terapiach rozrodu, stosowanych w klinikach in-vitro.

Prof. Dębski od lat lobbuje za in vitro. W 2008 roku podpisał list otwarty do premiera, w którym zwraca się „z prośbą o osobiste zaangażowanie i pomoc w stworzeniu nowoczesnego „prawa reprodukcyjnego” w Polsce”. In vitro to potężny biotechnologiczny biznes. Inkubatory, mikroskopy, narzędzia, płytki grzewcze – ogrom specjalistycznego sprzętu, obsługującego koło zamachowe „szklanego” interesu. Lobbyści pieczołowicie dbają o to, by powstałe kilka lat temu kliniki nie odczuły kryzysu ekonomicznego. Stara się o to także inny krytyk prof. Chazana – były minister zdrowia w rządzie Leszka Milera dr Marek Balicki, związany ze Stowarzyszeniem „Nasz Bocian”, która gra kluczową rolę w procesie refundacji in vitro.

Ministerstwo Zdrowia powinno w tej sprawia zająć jednoznaczną postawę. Niestety, jedyne na co się zdobyło to włączenie się w nagonkę na lekarza, który ofiarnie służy swoim pacjentom, chroniąc ich życie i zdrowie. W państwie rządzonym przez Platformę Obywatelską taka postawa nazywana jest przestępstwem. Na piedestał stawiani są ci, dla których powodem do dumy i społecznego szacunku jest zabijanie chorych dzieci. Zanim na dobre uodpornimy się na słowo aborcja, warto sobie uświadomić czym jest rozrywanie żywego, czującego dziecka na kawałki. Czy taka śmierć jest może być lepsza od naturalnej? To, że lekarski wyrok śmierci odbywa się w ciszy i ciemności ukrytej przed światem katowni, jaką jest ciało matki, nie zmienia faktu, że jest okrutnym zabójstwem.

 

Minister Arłukowicz chce pozbawić prof. Chazana prawa do prowadzenia szpitala, a NFZ ukarał go grzywną w wysokości 70 tys. złotych. Za co? Oficjalnie za to, że nie wskazał pacjentce lekarza, który zamiast niego zabije jej dziecko. Tyle tylko, że nie istnieje żadna podstawa prawna, o którą profesor mógłby się oprzeć. Nie istnieje bowiem żadna oficjalna lista szpitali czy lekarzy, którzy wykonują aborcję. Przyznał to sam resort zdrowia w odpowiedzi na interpelację posła Przemysława Wiplera, który prosił o wskazanie placówek. Ministerstwo poinformowało, że nie prowadzi się żadnych statystyk w tej kwestii i nie jest w stanie wskazać, w których szpitalach przeprowadza się takie zabiegi. Jedna sprawa, a co najmniej pięć powodów do dymisji ministra Arlukowicza. Ofiarą jest lekarz, wykonujący swoje obowiązki. Ot, mistrzostwo manipulacji…

źródło: wpolityce.pl

Posted in Aborcja, Nasz smutny czas, Prześladowanie Chrześcijan, Warto wiedzieć | Otagowane: | 76 Komentarzy »