Dziecko Królowej Pokoju

Pokój musi zapanować pomiędzy człowiekiem i Bogiem, a także między ludźmi

  • Królowa Pokoju

    Królowa Pokoju
  • Uwaga

    Strona używa plików cookies które zapisują się w pamięci komputera. Zapisywanie plików cookies można zablokować w ustawieniach przeglądarki. Dowiedz się o tych plikach http://wszystkoociasteczkach.pl
  • Logowanie

  • Odwiedzają nas

    Map

  • Maryjo weź mnie za rękę

  • Jezu Maryjo Kocham Was

Posts Tagged ‘Choroby’

Uwalnianie z chorób

Posted by Dzieckonmp w dniu 20 lipca 2012


Orędzie z 2 lipca 2011r. dla Mirjany

Drogie dzieci! Dzisiaj wzywam was do jedności z moim Synem poprzez trudny i bolesny krok. Wzywam was do całkowitego wyznania grzechów i spowiedzi, do oczyszczenia. Nieczyste serce nie może być w moim Synu i z moim Synem. Nieczyste serce nie może wydać owoców miłości i jedności. Nieczyste serce nie może dokonywać prawidłowych i sprawiedliwych rzeczy. Nie jest przykładem miłości Bożej dla swojego otoczenia i tych, którzy Go nie poznali. Wy, dzieci moje, gromadzicie się wokół mnie, pełni entuzjazmu, pragnień i oczekiwań, a Ja proszę dobrego Ojca, aby przez Ducha Świętego w wasze oczyszczone serca tchnął mojego Syna, wiarę. Dzieci moje, posłuchajcie mnie, pójdźcie ze Mną.

Z nastaniem wieczora przyprowadzono Mu wielu opętanych. On słowem wypędził złe duchy i wszystkich chorych uzdrowił.

Tak oto spełniło się słowo proroka Izajasza:
On wziął na siebie nasze słabości
i nosił nasze choroby (Mt.8: 16-17)

Reklamy

Posted in Medziugorje | Otagowane: , , | 13 Komentarzy »

Prawda o AIDS i HIV w filmie „House of Numbers”

Posted by Dzieckonmp w dniu 18 marca 2010


Kanadyjski twórca filmowy Brent Leung, nie pozyskał sobie ostatnio przyjaciół w przemyśle farmaceutycznym. W swoim przełomowym filmie dokumentalnym „House of Numbers” (Domek z liczb) przedstawia szokujące wywiady z lekarzami, badaczami, a nawet z współodkrywcą wirusa HIV, samym Lucem Montagnierem, z których wszyscy ujawniają alarmujące informacje, kwestionujące „oficjalną” wersję problemu HIV i AIDS.

Oficjalny zwiastun filmu „House of Numbers”

Film nie jest jeszcze publicznie dostępny, był jednak wyświetlany na festiwalach filmowych na całym świecie. Na stronie internetowej filmu znajdziecie zbliżające się daty i miejsca pokazów [na razie w USA].

Z uwagi na niezwykłe wypowiedzi licznych autorytetów z dziedzin związanych ze zdrowiem – wypowiedzi zupełnie zmieniających obraz sytuacji – film zagraża podstawom przemysłu HIV/AIDS. Firmy farmaceutyczne rozpowszechniają specyficzną mitologię na temat AIDS, która maksymalizuje ich zyski ze sprzedaży leków na AIDS i (nieskutecznych) szczepionek, ale mitologia ta wkrótce zostanie obalona, jak tylko „House of Numbers” trafi do kin. [DVD ma być dostępne w czerwcu]

Może się okazać, że dokument ten obali całkowicie błędne paradygmaty Big Pharmy  [Wielkiego Przemysłu Farmaceutycznego] związane z HIV i AIDS.

Propagatorzy powszechnie przyjętych teorii o AIDS (z wszystkimi ich szczepionkami i środkami farmaceutycznymi) wpadli w szał i rzucili się na Leunga, nazywając go „AIDS denialist”, w sposób oczywisty nawiązując do podobnie brzmiącego zwrotu „Holocaust denialist” (kłamca oświęcimski).

Tym samym, jeśli podważasz jakąkolwiek część powszechnie akceptowanych teorii o AIDS, jesteś tak samo zły jak nazistowski zbrodniarz. To zastanawiające porównanie, zwłaszcza że początki współczesnego przemysłu farmaceutycznego sięgają nie gdzie indziej jak nazistowskiego reżimu, gdzie naukowcy-farmaceuci rutynowo przeprowadzali eksperymenty medyczne na żydowskich więźniach. Fascynującym faktem historycznym jest, że prezesem firmy Bayer w latach pięćdziesiątych (tak, tej samej firmy Bayer, która produkuje aspirynę Bayer) był dr Fritz ter Meer, skazany za zbrodnie wojenne, który po dokonaniu zbrodni przeciw ludzkości został w wyniku procesów norymberskich skazany na siedem lat więzienia.

Obecnie funkcjonujący przemysł farmaceutyczny jest w dużej mierze kliką nie ponoszących odpowiedzialności spiskujących kryminalistów, którzy są winni zbrodni przeciw ludzkości i których jedną z ulubionych metod pomnażania zysków jest wylansowanie choroby, a następnie sprzedawanie szczepionki, która rzekomo ma tę chorobę „leczyć”. To ciągle to samo stare oszustwo, bez względu na to czy mówimy o raku szyjki macicy, świńskiej grypie, czy nawet o AIDS.

Powracając do Brenta Leunga i jego filmu „House of Numbers”, kiedy ludzie ściśle związani z firmami farmAIDSceutycznymi zobaczyli jego film, wiedzieli, że muszą przypuścić na niego atak i jak najszyciej go zdyskredytować. Ogłosili więc, że Leung zamieścił w filmie wypowiedzi naukowców wyjęte z kontekstu, tym samym je wypaczając. W szczególności, Leung został zaatakowany za swój wywiad z doktorem Montagnierem, laureatem nagrody Nobla za udział w odkryciu wirusa wywołującego AIDS. Montagnier podczas wywiadu wytłumaczył Leungowi, że AIDS może zostać pokonane (wyleczone) przy pomocy zdrowego odżywiania i że zachęcanie do stosowania w tym przypadku szczepionek jest przesadnie rozdmuchane.

Taki pogląd oznacza finansową katastrofę firm farmaceutycznych i wspierających je grup, zarabiających na w kółko powtarzanym micie, że „na AIDS nie ma lekarstwa” i że tylko środki farmaceutyczne mogą wyleczyć z AIDS. Tak więc krytycy zaczęli atakować Leunga za czelność zamieszczenia wypowiedzi Montagniera w jego filmie dokumentalnym. Jeane Bergman (jedna z grona krytyków) ze strony internetowej „AIDS truth” (prawda o AIDS), zarzuciła Leungowi, że zadał Montagnierowi cios poniżej pasa.

Zarzuciła mu również, że zacytował Montagniera bez podania kontekstu i potępiła go za zadanie „pytań sugerujących odpowiedzi” mówiąc: „Montagnier nie mówi w filmie sam z siebie, że zdrowa dieta oczyszcza z wirusa. Leung zadał pytania sugerujące odpowiedzi, a potem zaprezentował fragment rozmowy wyjęty z kontekstu”.

Jak wkrótce się przekonacie, Jeanne Bergman nie ma pojęcia o czym mówi, co jest zresztą typowe dla ludzi związanych z przemysłem AIDS.

Oszustwo testów na AIDS

Brent Leung poddaje się w filmie testowi na obecność wirusa HIV i odkrywa, że „diagnoza” bycia HIV pozytywnym stawiana jest raczej na podstawie odpowiedzi na pytania dotyczące stylu życia, niż z racji wykrycia w krwi jakiegokolwiek mikroba. Diagnoza AIDS, jak również jego definicja, jest najwyraźniej tak niekonkretna, że coraz większa ilość dobrze wyszkolonych naukowców zaczyna się zastanawiać, czy AIDS w ogóle istnieje.

Jak mówi jeden z ekspertów do spraw zdrowia, który udzielił wywiadu do filmu, „aktualnie dostępne dane nie dostarczają dowodów na istnienie HIV”. Inny ekspert powiedział: “Im więcej chorób podepną pod AIDS, tym więcej pacjentów uda im się złapać”.

“Uważam, że HIV absolutnie okazał się nie być przyczyną AIDS. Okazuje się, że HIV nie jest! – mówi inny rozmówca.

„Możemy mieć kontakt z HIV wiele razy i nie zarazić się” – mówi dr Luc Montagnier, laureat nagrody Nobla, wirusolog, nagrodzony za udział w odkryciu wirusa HIV. „System immunologiczny w ciągu kilku tygodni wytworzy [przeciwciała], jeśli ma się silny system immunologiczny”.

Film obnaża ostre sprzeczności w aktualnym naukowym obrazie HIV i AIDS. „Jak tylko zacząłem wypytywać naukowców i zagłębiać się w standardy testowania, modelowanie statystyczne i metody badawcze, zacząłem dostrzegać między nimi liczne sprzeczności” – powiedział twórca filmu Brent Leung. „Stało się dla mnie oczywiste między innymi to, jak ważne jest kwestionowanie wszystkiego, co nam się mówi, i nie przyjmowanie automatycznie za prawdę każdego podawanego faktu”.

Jedną z zadziwiających rzeczy, które ujawnia film, jest ciągle zmieniająca się definicja „AIDS”. W Stanach Zjednoczonych oficjalna definicja była zmieniana trzy razy, a definicje znane na świecie bardzo się między sobą różnią. AIDS nie oznacza po prostu obecności wirusa HIV, lecz jest etykietką fikcyjnej choroby, przyczepioną do nieustannie wydłużającej się listy symptomów, w miarę jak koncerny farmaceutyczne próbują złapać w sidła AIDS kolejne rzesze ofiar.

Eksperci otwarcie wyrażają swoje zdanie

„House of Numbers” nie jest jakimś filmem „z obrzeży”, przedstawiającym niepopularne opinie rodem z teorii spiskowych. Jest raczej przejrzystą, inteligentną kolekcją rozmów z niektórymi spośród wybitnych światowych wirusologów i naukowców – laureatów nagrody Nobla, włączając w to byłych ekspertów z CDC (Centers for Disease Control and Prevention), WHO i UNAIDS (The United Nations Joint Programme on HIV/AIDS). Wielu z nich po raz pierwszy wypowiedziało się przeciwko konwencjonalnej mitologii AIDS przed kamerami.

Wśród osób, z którymi przeprowadzono wywiad, są: dr Robert Gallo, dr Luc Montagnier, dr Michael Gottlieb, dr Joe Sonnabend, dr Kary Mullis, James Curran, dr Peter Piot, dr James Chin, dr Peter Duesberg i wielu innych.

Film ten zdobył nagrodę dla “najlepszego filmu dokumentalnego” oraz inne, na wielu festiwalach, gdzie był wyświetlany. Sprawa nabiera rozpędu i bardzo możliwe, że w roku 2010 trafi do rozpowszechniania.

„Moją główną nadzieją jest to, że dzięki temu filmowi ludzie zaczną zdawać sobie sprawę z faktu, że nie jest to do końca jasna i oczywista kwestia”, mówi Leung. „Mam też nadzieję, że doda ludziom sił, spowoduje, iż zaczną podawać w wątpliwość nie tylko HIV i AIDS, ale wszelkie aspekty spraw, które wpływają na nasze życie. Myślę, że powinniśmy dalej odkrywać to, czego nie wiemy, i kontynuować dyskusję, pomoże nam to bowiem w poszerzaniu wiedzy i lepszym rozeznaniu”.

Moje spojrzenie na film

Przez sześć lat pracowałem jako redaktor NaturalNews i w tym czasie obserwowałem, jak przemysł farmaceutyczny zawzięcie zajmuje się sianiem strachu przed chorobami po to, aby jego przynoszące wysoki zysk tabletki lepiej się sprzedawały. Robiono tak z zaburzeniami psychicznymi, wysokim poziomem cholesterolu i wieloma innymi schorzeniami. Obserwowałem także, jak przemysł nowotworowy oparty jest wyłącznie na kłamstwach na temat rzekomych poszukiwań „leku”, podczas gdy wciąż wypuszcza na rynek mammografy, które tak naprawdę wywołują raka.

Przemysł AIDS ma w istocie wiele wspólnego z przemysłem nowotworowym. Obydwa oparte są na naukowej szarlatanerii. Obydwa żądają dogmatycznej czci dla pewnego zestawu całkowicie nienaukowych „prawd”, których nie wolno kwestionować, obydwa skupiają się na generowaniu farmaceutycznych zysków kosztem zdrowia ludzi.

Obydwa są rownież całkowicie uzależnione jest od dalszego rozprzestrzeniania się chorób, które rzekomo leczą. Co stałoby się z Big Pharmą bez raka, AIDS i szczepionek? Ich zyski gwałtownie by spadły. Diagnozowanie AIDS (i raka) u możliwie wielu ludzi jest ważną strategią zwiększającą roczne przychody Big Pharmy.

Po przeczytaniu książek na temat AIDS autorstwa dr Gary’ego Nulla i innych, jestem przekonany, że oficjalna mitologia na temat AIDS jest okrutnym oszustwem, wymyślonym przez firmy farmaceutyczne. Nie oznacza to, że nie ma ludzi cierpiących na rzeczywiste immunosupresyjne zaburzenia, ale upatrywanie ich pierwotnych przyczyn wyłącznie w HIV uważam za grube uproszczenie. Cała teoria tłumacząca HIV jest jedynie sprytnym sposobem przejęcia kontroli nad pacjentami z AIDS przez firmy farmaceutyczne, które z niewyobrażalnym zyskiem sprzedają ludziom wysoce toksyczne substancje chemiczne, które prawie nigdy nie pomagają.

Zespół objawów immunosupresji, nazywany zazwyczaj „AIDS”, mógłby być znacznie efektywniej  leczony sposobami medycyny naturalnej, włącznie z intensywną detoksykacją, usunięciem z organizmu metali ciężkich, unikaniem syntetycznych związków chemicznych w środowisku (w jedzeniu, lekarstwach, środkach higieny osobistej, domach i biurach) oraz wsparciem silnych, wzmacniających odporność ziół, produktów żywnościowych i super-żywności [produktów roślinnych bogatych w składniki odżywcze i lecznicze].

W gruncie rzeczy, AIDS może zostać wyleczony, tak samo jak można wyleczyć raka: poprzez radykalną zmianę sposobu odżywiania i stylu życia, tak aby wesprzeć silny i zdrowy system immunologiczny.

Zapamiętajcie, co powiedział w filmie dr Luc Montagnier: „Możemy mieć kontakt z HIV wiele razy i nie zarazić się”. System immunologiczny w ciągu kilku tygodni wytworzy [przeciwciała], jeśli ma się silny system immunologiczny”.

Innymi słowy, objawy AIDS nie oznaczają wyroku śmierci (jak stara się was przekonać Big Pharma). Podobnie jak w przypadku wielu innych wirusów, osłabiony i wytłumiony system immunologiczny umożliwia mu sianie spustoszenia w organizmie, ale silny system odpornościowy pozwala przezwyciężyć AIDS i w kilka tygodni zbudować odporność.

Zasadniczo szufladkowanie ludzi jako “HIV-pozytywnych” jest stosowaną na całym świecie taktyką, służącą wzbudzaniu strachu i napędzaniu ludzi do kupowania jeszcze większej ilości przynoszących wysokie zyski leków na AIDS. Jednak bycie HIV-pozytywnym również nie jest wyrokiem śmierci. Przy pomocy właściwych, wspierających system immunologiczny rozwiązań, nawet ludzie, którzy są nosicielami wirusa HIV, mogą przez całe życie nie objawić żadnych symptomów AIDS.

Fantastyczne w „House of the Numbers” jest to, że odważa się podważyć status quo poprzez tak bardzo potrzebne krytyczne spojrzenie na HIV i AIDS. Dzięki temu „House of Numbers” jest śmiałą, ale i błyskotliwą próbą rekonesansu pełnej sprzeczności medycyny, gdzie mit góruje nad nauką… a zyski wygrywają z ludzkim współczuciem. To niezwykłe, że tak silny w wyrazie film został stworzony przez tak młodego reżysera. Twórca każdego filmu, który by z taką odwagą rzucał wyzwanie zdemaskowanym mitom przemysłu AIDS, powinien – bez względu na wiek – zyskać za swoje dokonanie szeroki rozgłos.

„House of Numbers” wstrząśnie establishmentem AIDS i sprawi, że całe nowe pokolenie samodzielnie myślących ludzi zacznie stawiać krytyczne pytania na temat mitologii HIV/AIDS (i korporacji, które ją dla zysków rozpowszechniają).

Mit AIDS – co mówią eksperci

Aby dostarczyć więcej informacji na ten temat, zebraliśmy wypowiedzi na temat HIV i AIDS z naszej biblioteki najlepszych książek o zdrowiu. Przytoczymy tu kilka z nich, natomiast cały wybór cytatów (7 stron) możecie przeczytać tutaj (eng.).

Przemianowanie na AIDS znanych od dawna chorób w dalszym ciągu podtrzymuje hipotezę stanowiącą, że syndrom AIDS nie może nigdy zostać wykryty u kogoś, kto nie jest nosicielem HIV. Z definicji, bez HIV nie ma AIDS, bez względu na to, jak wielu ludzi wolnych od HIV może umrzeć od tych samych objawów. Dlatego też, wszystko, co choćby odrobinę przypomina brak odporności i czemu towarzyszy HIV, zalicza się teraz do AIDS, pomimo faktu, że znane są przypadki pacjentów ze zdiagnozowanym AIDS i mięsakiem Kaposiego, którzy jednak mieli normalny układ odpornościowy. Uważa się, że u kogo został wykryty wirus HIV, u tego konsekwencją będzie AIDS. Rozumowanie to jest jednak błędne.
Timeless Secrets of Health & Rejuvenation: Unleash The Natural Healing Power That Lies Dormant Within You (Ponadczasowe sekrety zdrowia i odmłodzenia: wyzwól naturalną siłę uzdrawiania, która w tobie drzemie) – Andreas Moritz

Wdług niego AIDS jest jak wielki worek – bardzo pojemny termin, który „niesłusznie łączy 29 (według ostatnich wyliczeń) starych i wysoce heterogenicznych* chorób wskazujących na AIDS z domniemaniem infekcji wirusem HIV”. Ci, którzy wierzą w AIDS jako nowy syndrom, mieliby słuszność, gdyby rzeczywiście był to „poważny zespół nabytego braku odporności bez uprzednio istniejącego lub indukowanego braku odporności”. Problem w tym, że początek AIDS był „we wszystkich weryfikowalnych przypadkach, poprzedzony widoczną immunosupresją i/lub leczeniem”.
AIDS: A Second Opinion (AIDS: Druga opinia) – Gary Null i James Faset

*[czyli nie pojedyńczych jednostek, ale całych grup zaburzeń o podobnych cechach]

Wykazał on, że w rzeczywistości sam wirus HIV nie może spowodować AIDS. Coraz więcej dowodów wskazuje na to, że AIDS może być syndromem toksyczności albo zaburzeniem metabolizmu, spowodowanym czynnikami osłabiającymi odporność, wliczając w to heroinę, środki pobudzające seksualnie, antybiotyki, leki powszechnie przepisywane na AIDS, stosunki analne, wygłodzenie, niedożywienie i odwodnienie. Obecnie dziesiątki wybitnych naukowców, prowadzących wiodące badania nad AIDS, otwarcie kwestionują hipotezę o wirusowym pochodzeniu AIDS.
Cancer Is Not A Disease – It’s A Survival Mechanism (Rak to nie choroba, to mechanizm przetrwania) – Andreas Moritz

Kolejne badania wykazały także niski poziom cynku w surowicy krwi u osób chorujących na AIDS, czego nie zaobserwowano na innych etapach infekcji HIV (ludzkim wirusem zespołu nabytego braku odporności). U dziecka z AIDS wykryto wszystkie znaki i objawy zaburzenia wywołanego niedoborem cynku. Wciąż nie jest jasne, dlaczego ci pacjenci z AIDS mają niski poziom cynku w surowicy. Jasne jest natomiast, że temu aspektowi problemu AIDS należałoby się dokładniej przyjrzeć. Te ekscytujące odkrycia nadają sens dalszym klinicznym próbom określenia sposobu działania suplementów cynku na system immunologiczny i ich roli w leczeniu zaburzeń immunologicznych, takich jak AIDS.
The Doctor’s Vitamin and Mineral Encyclopedia by Sheldon Saul Hendler

Pełny wywiad z Lukiem Montagnierem

Aby pomóc w wyjaśnieniu tej kwestii, NaturalNews porozmawiało z Brentem Leungiem, twórcą „House of Numbers”, który zgodził się dostarczyć nam na wyłączność nieokrojony materiał filmowy (z napisami eng.) z rozmowy z Lukiem Montagnierem:

Poniżej zamieszczamy pełny zapis rozmowy Brenta Leunga z dr Lukiem Montagnierem, sporządzony przez NaturalNews. Przekonacie się, że w rzeczywistości Brent Leung nie zacytował Montagniera w niewłaściwym kontekście i że Montagnier w sposób krystalicznie jasny przedstawia swoje poglądy na takie sprawy jak np. w jaki sposób żywność może pomóc odwrócić przebieg infekcji AIDS.

Transkrypt ten (a także film) dowodzą, że tak naprawdę krytycy Leunga sieją swoimi oskarżeniami pod adresem Leunga dezinformację oraz są winni publikowania kłamstw i znieważających informacji, w których oskarżają Leunga o zniekształcanie treści wywiadów wykorzystanych w filmie. Przeczytajcie zapis tej rozmowy i oceńcie sami.

Transkrypt rozmowy Brenta Leunga z doktorem Lukiem Montagnierem

Leung [autor filmu]: Mówił pan wcześniej o stresie oksydacyjnym. Czy leczenie stresu oksydacyjnego jest jednym z najlepszych sposobów poradzenia sobie z afrykańską epidemią AIDS?

Montagnier [naukowiec]: Myślę, że jest to jedno z podejść, pozwalających ograniczyć rozprzestrzenianie, jestem bowiem przekonany, że HIV… że możemy wiele razy mieć kontakt z HIV i uniknąć chronicznego zarażenia, system immunologiczny pozbędzie się wirusa w ciągu kilku dni, jeśli mamy silny system odpornościowy; i to jest problem także Afrykańczyków. Ich żywność nie jest zbyt zrównoważona, oni są w stresie oksydacyjnym, nawet jeśli nie są zarażeni HIV, więc ich system immunologiczny i tak nie działa właściwie. Jest więc podatny, może, wie pan, pozwolić wirusowi HIV wniknąć i przetrwać. Jest więc wiele sposobów innych niż szczepionki, to magiczne słowo – szczepionka, wiele sposobów spowolnienia transmisji po prostu poprzez [właściwe] odżywianie, podawanie antyoksydantów – odpowiednich antyoksydantów – higienę, zwalczenie innych infekcji. Nie są to więc środki spektakularne, mogą jednak, wie pan, bardzo skutecznie zmniejszyć epidemię do jej poziomu w krajach zachodnich.

Leung: Więc jeśli ma się silny system immunologiczny, to ciało może się naturalnie pozbyć HIV?

Montagnier: Tak

Leung: Och, to ciekawe. Czy uważa pan, że w Afryce powinniśmy kłaść większy nacisk na antyoksydanty i tym podobne rzeczy niż na antyretrowirusy (leki na AIDS)?

Montagnier: Powinniśmy naciskać o więcej, wie pan, o kombinację środków – antyoksydanty, poradnictwo żywieniowe, pożywienie, zwalczanie innych infekcji – malarii, gruźlicy, parazytozy, robaków; oczywiście o edukację, higienę intymną kobiet jak również mężczyzn – bardzo proste środki, które nie są bardzo drogie, a mogą wiele zdziałać. I to właśnie mnie martwi – wiele spektakularnych akcji przeprowadzanych przez światowe fundacje kupujące środki farmaceutyczne itd., Bill Gates itd., na rzecz szczepionek. Jednak wie pan, tego typu środki nie są wystarczająco dobrze finansowane, nie są w ogóle finansowane, bądź też, wie pan, to naprawdę zależy od lokalnych rządów, żeby się na to zdecydować, lecz lokalne rządy korzystają z naukowych porad doradców z mądrych instytucji, i nie jest im to zbyt często doradzane.
Leung: Żywność nie przynosi pieniędzy, prawda? Nie ma więc zysku.

Montagnier: Nie przynosi zysku, owszem. Woda jest ważna. Woda jest kluczem.

Leung: Powiedział pan między innymi, że jeśli posiada się silny układ odpornościowy to jest możliwe pozbycie się wirusa HIV naturalnie. Jeśli by zająć się biednym Afrykańczykiem, który został zarażony i odbudować jego system odpornościowy, to czy również w jego przypadku jest możliwe naturalne pozbycie się tego wirusa?

Montagnier: [Potakując] Myślę, że tak.

Leung: To ważna uwaga.

Montagnier: To ważna wiedza, która jest kompletnie ignorowana. Ludzie zawsze myślą o lekach i szczepionkach, więc jest to informacja, która może się różnić od tego, co słyszał pan wcześniej, prawda?

Leung: Chodzi o konkluzję?
Montagnier: Nie, nie, tak, to co mówię różni się od tego, co słyszał pan od (Antoniego) Fauciego albo…
Leung: Tak, trochę się różni.

Montagnier: Trochę się różni.

Analiza rozmowy

Jak mogliście się przekonać z zapisu rozmowy (i obejrzenia wideo), Leung nie zadał żadnych pytań sugerujących odpowiedź ani nie stosował żadnych innych sztuczek. Można natomiast zauważyć, że Leung był powściągliwy w zadawaniu pytań i wolał, aby to głównie Montagnier mówił. Co więcej, Leung nie przerywał Montagnierowi ani nie próbował go w żaden sposób przyprzeć swoimi pytaniami do muru.

Ze swojej strony, dr Montagnier mówi bez ogródek. Przedstawia swój punkt widzenia w sposób jasny, powtarzając go parę razy na różny sposób. Jego uwagi są w skrócie następujące:

  • Można mieć kontakt z AIDS i nie zarazić się.

  • Silny system immunologiczny może ochronić przed AIDS

  • Przy pomocy dobrego odżywiania można pokonać AIDS

  • Znaczenie szczepionek przeciw AIDS jest wyolbrzymione

  • Można sobie radzić z AIDS przy pomocy tanich i wysoce skutecznych alternatyw dla szczepionek

  • Czego naprawdę potrzebują Afrykańczycy, to lepsza żywność chroniąca ich przed AIDS

  • Fakty na temat odżywiania i AIDS są lekceważone (przez medyczne elity)

Montagnier nie plecie andronów na temat tych spraw. Mówi z jasną intencją i bez wahania.  Pod koniec wywiadu, zanim kamery zostały wyłączone, przyznał się Leungowi, że to co przed chwilą powiedział, jest w zasadzie „sensacyjną” informacją, która nie zgadza się z tym, co powtarzają typowi naukowcy badający AIDS, tacy jak np. Fauci.

Jeśli teraz wrócicie do “House of Numbers” i rozmowy Leunga z Montagnierem, to przekonacie się, że fragmenty użyte w filmie są całkowicie zgodne z tym, co Montagnier powiedział podczas wywiadu. Absolutnie nic nie zostało tu przekręcone ani wyjęte z kontekstu. Można natomiast zauważyć, że Leung bardzo profesjonalnie dobrał cytaty do ostatecznej wersji filmu, precyzyjnie oddając kwintesencję tego, co Montagnier miał do przekazania.

Właśnie za coś takiego Leung jest krytykowany i oskarżany o wprowadzające w błąd cytowanie tego, co powiedzieli naukowcy. Jest tak, ponieważ konwencjonalni rzecznicy przemysłu farmAIDSceutycznego nie potrafią stawić czoła dokładnej analizie z prawdziwego zdarzenia. U podłoża ich mitów na temat AIDS leżą kłamstwa i dezinformacja, więc zamiast wziąć udział w inteligentnej debacie opierającej się na dostępnych dowodach, po prostu atakują oni każdego, kto podważa prawdy wiary ich farmAIDSceutycznego kultu.
Czego według firm farmaceutycznych nie powinniście wiedzieć o AIDS

Firmy farmaceutyczne nie chcą, żebyś znał prawdę na temat AIDS… albo na temat raka, lub cukrzycy bądź chorób serca. Istnieje prosta prawda, która jeśli zostałaby powszechnie przyjęta do wiadomości, całkowicie zrujnowałaby przemysł farmaceutyczny ze wszystkimi jego silnie promowanymi szczepionkami i opatentowanymi chemikaliami. Co to za prosta prawda?

Istnieje lek na AIDS. Istnieje lek na raka. Cukrzyca może zostać wyleczona. Kardiopatia może zostać wyleczona. Lista ta jest znacznie dłuższa…

Kiedy współodkrywca AIDS mówi przed kamerą, że jest zasadniczo możliwe wyleczenie z AIDS przy pomocy odżywiania, to wypowiada on nie dopuszczaną do opinii publicznej prawdę, której firmy farmaceutyczne (i ich pachołki) nie mogą tolerować. Jeśli ludzie wiedzieliby, że rozwój AIDS może zostać zatrzymany, lub nawet cofnięty, przy pomocy odżywiania i antyoksydantów, nie pokładaliby tak wiele nadziei w szczepionkach wartych miliardy dolarów, którymi świat jest zalewany nie tylko przez Big Pharmę, ale i przez Billa i Melindę Gatesów (którzy przelali setki milionów dolarów do kieszeni firm farmaceutycznych, aby te mogły zaszczepić więcej dzieci).

Dlatego właśnie film Brenta Leunga „House of Numbers” jest zarazem odważny i istotny dla współczesnej ochrony zdrowia. Jest to pierwszy film, poprzez który ogłasza się, że cesarz AIDS jest nagi. W istocie film ten, prezentując zdumiewające dowody, na wiele sposobów obnaża szczepionkowy przekręt Big Pharmy. Nic więc dziwnego, że Leung jest tak zajadle atakowany. Istnienie setek tysięcy miejsc pracy w tym przemyśle ochrony choroby jest uzależnione od rosnącej liczby osób ze zdiagnozowanym AIDS, leczonych lekami sprzedawanymi po cenach monopolowych!
Wkrótce kolejny nieokrojony materiał filmowy

Ataki przemysłu AIDS kierowane przeciwko Brentowi Leungowi jeszcze się nie skończyły.   Pod presją rzeczników przemysłu AIDS dwóch innych naukowców, którzy udzieli wywiadu do filmu, twierdzi, że ich słowa również zostały wyjęte z kontekstu.

W wyniku wyłącznych ustaleń z Brentem Leungiem, NaturaNews planuje upublicznić pełne, nieocenzurowane nagrania wywiadów z tymi naukowcami, aby dowieść nie pozostawiając cienia wątpliwości, że ich wypowiedzi nie zostały żaden sposób wypaczone przez Leunga. Bądźcie cierpliwi, te nagrania pojawią się już wkrótce.

Dlaczego dyskusja z wyznawcami „kultu szczepionek przeciw AIDS” jest niemożliwa

W międzyczasie myślałem o skontaktowaniu się z paroma oskarżycielami ze strony internetowej „AIDS truth” (Prawda o AIDS), jednak zamieścili na swojej stronie oświadczenie, które mówi właściwie wszystko, co powinniście wiedzieć.

„Nie będziemy wdawać się w żadną publiczną ani prywatną debatę z osobami negującymi AIDS (AIDS denialists), nie będziemy też odpowiadać na prośby dziennikarzy, którzy otwarcie wspierają poglądy osób negujących AIDS” .

Rozumiecie? Innymi słowy, jeśli się z nimi nie zgadzacie, to nie będą z wami rozmawiać!

Fascynujący przykład intelektualnego protekcjonizmu, nieprawdaż? Dokładanie tak działa cały standardowy przemysł AIDS. Albo trzymasz z nimi i ich bieżącą mitologią na temat szczepionek przeciw AIDS, albo jesteś poddany ostracyzmowi i odrzucony przez całą tę zgraję. Przy tak spolaryzowanej filozofii rozmowa na inteligentnym poziomie z tymi ludźmi jest oczywiście niemożliwa. Żadne fakty, żadne dowody i żadna nauka nie zostaną przez nich wzięte pod uwagę, jeśli nie będą się zgadzać z ich z góry ustalonymi konkluzjami.

Dlatego przemysł AIDS nie oferuje żadnych rozwiązań problemu AIDS – i nigdy nie będzie. „Poszukiwanie leku przeciw AIDS” jest tak samo oszukańcze i bez szans na powodzenie jak poszukiwanie leku na raka. Żaden przemysł, którego istnienie zależy od dalszego istnienia choroby, nigdy nie wyprodukuje na nią leku. Spowodowałoby to liczne zwolnienia i kosztowało stratę miliardowych przychodów.

Aby utrzymać dopływ zysków, przemysł AIDS musi podtrzymywać swoją machinę propagandową, a to wymaga atakowania każdego, kto odważy się wstać i powiedzieć prawdę o AIDS, HIV i szczepionkach. Sytuacja jest właściwie jeszcze gorsza: Leung jedynie wstał i zadał parę pytań na temat AIDS i HIV. Nie próbuje przeforsować swoich własnych konkluzji. Nie nakręcił wypaczonego, stronniczego filmu dokumentalnego. W rzeczywistości, Leung włożył sporo wysiłku w przedstawienie poglądów naukowców, którzy w wielu punktach się ze sobą nawzajem nie zgadzają. Co więcej, Leung uważał, żeby nie ujawnić w filmie własnej opinii.

Smutny to dzień w naszym współczesnym świecie, kiedy młody filmowiec, który po prostu ośmiela się zadać parę sensownych pytań, jest oczerniany przez wart miliardy dolarów przemysł, którego być albo nie być w biznesie jest uzależnione od obecności różnych chorób i przypadłości. Zamiast być atakowanymi, poszukiwacze prawdy tacy jak Leung powinni być nagradzani za swoją odwagę i wytrwałość. Potrzeba nam na tym świecie więcej ludzi takich jak Leung, którzy zadawaliby swoje pytania na temat innych chorób (i nieuczciwego przemysłu, który za tym stoi).

Oczywiście, wiem aż nazbyt dobrze jak to jest być w sytuacji Leunga. Jako ktoś, kto kilka ostatnich lat spędził na zadawaniu podobnych pytań w swoich artykułach, wiem, że we współczesnym świecie nie ma nagrody za mówienie prawdy. W kierującym się zyskiem systemie korporacyjnej chciwości istnieje jedynie niewielka tolerancja dla tych ludzi, którzy zadają uzasadnione dziennikarskie pytania. Obecnie sam akt zadawania pytań jest praktycznie uznawany za zdradziecki.

Mainstreamowe media nie zadają już trudnych pytań… Zaprzedały swoją duszę Wielkiemu Biznesowi. Nie ma miejsca dla niezależnych umysłów w naszej globalnej maszynie korporacyjnej propagandy, a ci którzy zamierzają zadawać rozsądne pytania, zawsze będą potępiani za wychodzenie przed szereg i odwagę naruszania status quo.

Osoby, których zyski zależą od status quo, zawsze będą dyskredytować niezależnie myślących ludzi, którzy go kwestionują.

Źródło: http://pracownia4.wordpress.com

Posted in Warto wiedzieć, Świat innymi oczami | Otagowane: , | 6 Komentarzy »