Dziecko Królowej Pokoju

Pokój musi zapanować pomiędzy człowiekiem i Bogiem, a także między ludźmi

  • Królowa Pokoju

    Królowa Pokoju
  • Uwaga

    Strona używa plików cookies które zapisują się w pamięci komputera. Zapisywanie plików cookies można zablokować w ustawieniach przeglądarki. Dowiedz się o tych plikach http://wszystkoociasteczkach.pl
  • Propozycja chronologiczna

    • Rok 2019 – Kryzys Rumunia
    • Rok 2020 – fałszywe traktaty pokojowe
    • Rok 2021 – Papież jedzie do Moskwy
    • Rok 2021 – Wojna
    • Rok 2022 – zwycięstwo komunistyczne
    • Rok 2023 – 10 królów
    • Rok 2024 – Antychryst
    • Rok 2025 – Sojusz z wieloma
    • Rok 2025 – Synod
    • Rok 2026 – Henoch i Eliasz
    • Rok 2028 – Ohyda spustoszenia
    • Rok 2029 – Ostrzeżenie
    • Rok 2030 – Cud
    • Rok 2031 – Nawrócenie Izraela
    • Rok 2032 – Kara
    • Rok 2032 – Odnowienie świata
    • Rok 2033 – Exodus
    • Rok 2034 – Zgromadzenie w Jerozolimie
    • Rok 3032 – Gog i Magog
    • Rok 3213 – Koniec świata
    • Nowe niebiańskie Jeruzalem.
  • Ostrzeżenie

    13 kwietnia 2029
    7,6 lat pozostało.
  • Logowanie

  • Odwiedzają nas

    Map

  • Maryjo weź mnie za rękę

  • Jezu Maryjo Kocham Was

Posts Tagged ‘Cud Eucharystyczny w Dubno’

ŚWIETLISTY PAN w HOSTII – Dubno 1867 r.

Posted by Dzieckonmp w dniu 4 czerwca 2015

cud14

 

Upadek powstania styczniowego w 1863/4 r. oznaczał początek rosyjskich represji.

Kilkadziesiąt tysięcy powstańców utraciło życie – zginęli podczas potyczek lub zostali zamordowani przez wojska rosyjskie. Stracono prawie tysiąc osób. Ok. 40 tys. skazano na katorgę i zesłano na Syberię. Ok. 10 tys. osób wyemigrowało. Tysiące chłopców wcielono do armii carskiej. Dziesiątki tysięcy drobnej szlachty, szczególnie z terenów centralnej Rzeczpospolitej, na granicy dzisiejszej Polski i Ukrainy, przesiedlono. W samym Królestwie Polskim, pseudo-państewku pod berłem cara, skonfiskowano 1660 majątków szlacheckich, oddając je na licytację lub obdarowując nimi oficerów rosyjskich. Na terenach pozostających poza granicami Królestwa, a należących do przedrozbiorowej Rzeczypospolitej, dotknęło to 1800 majątków polskich. Miastom, które czynnie popierały to największe polskie powstanie, odebrano prawa miejskie, powodując ich upadek…

Szczególnie krwawo Rosjanie rozprawili się z powstaniem na Litwie, którą terroryzowały egzekucje generał-gubernatora Michała (ros. Михаил) MurawjowaWieszatiela” (1796, Moskwa – 1866, Sankt Petersburg). Rozstrzelali bądź powiesili 700 osób…

Władze rosyjskie przystąpiły do wzmożonej rusyfikacji społeczeństwa polskiego, mającej na celu upodobnienie terenów Królestwa Polskiego (pod władzą cara – tzw. Kongresówki) do innych prowincji Imperium Rosyjskiego. Zresztą już w 1867 r. zniesiono resztę autonomii Królestwa Polskiego, nazywanego odtąd Krajem Nadwiślańskim (ros. Привислинский край)

Polityka rusyfikacyjna dotknęła w szczególności szkolnictwo, w którym stopniowo wprowadzono zakaz używania języka polskiego – od 1866 r. język rosyjski obowiązywał na lekcjach historii i geografii; od 1872 r. język polski był już tylko językiem nadobowiązkowym, a od 1885 r. prowadzono w nim jedynie lekcje polskiego i religii…

Zabroniono też używania języka polskiego w życiu publicznym, rozwiązano wiele organizacji i stowarzyszeń, nazwy miejsc zmieniono na rosyjskie…

Nie oszczędzono też Kościoła rzymskokatolickiego, który uznano za bastion polskości. Poprzez aresztowania księży, wywożenie opornych kapłanów w głąb Rosji, konfiskatę dóbr kościelnych, likwidowanie klasztorów (pozwolono działać jedynie szarytkom, paulinom oraz klasztorom z małą liczbą – do siedmiu – zakonników), rozproszenie zakonników, zakaz przyjmowania do nowicjatu, zakaz publicznego odprawiania uroczystości religijnych, starano się w pełni podporządkować Kościół państwu.

Papież bł. Pius IX (1792, Senigallia – 1878, Watykan) okazał się jednym z nielicznych przywódców, który wystąpił w obronie Polaków. 15.xi.1863 r. Watykan opublikował „Białą Księgę” zawierającą ok. 100 dokumentów opisujących wydarzenia. W odpowiedzi carska Rosja 6.xii.1863 r. zerwała konkordat z Watykanem… W mowie tronowej z 24.iv.1864 r. Pius IX powiedział: „Sumienie mnie nagli, abym podniósł głos przeciwko potężnemu mocarzowi, którego kraje rozciągają się aż do bieguna. Monarcha ten prześladuje z dzikim okrucieństwem naród polski i podjął dzieło bezbożne wytępienia religii katolickiej w Polsce”.

30.vi.1864 r. Pius IX ogłosił encyklikę „Ubi urbaniano”, w której poparł heroiczną walkę Polaków i wymienił prześladowania, jakie z racji wierności wierze katolickiej ich za to spotkały ze strony Rosjan.

W odpowiedzi car Aleksander II (1818, Moskwa – 1881, Sankt Petersburg) zniósł najpierw (ukazem z 5.vi.1866 r.) diecezję kamieniecką, wcielając jej terytorium do diecezji łucko-żytomierskiej, a następnie — w podobny sposób (ukazem z 15.vii.1869 r.) – skasował diecezję mińską i włączył jej terytorium do diecezji wileńskiej

By całkowicie podporządkować Kościół Rosjanie stworzyli tzw. Kolegium Rzymskokatolickie. Kolegium to, powołane w 1867 r. w Petersburgu, miało kierować działalnością Kościoła Katolickiego. Kościołowi zakazano kontaktów z papieżem, w tym uczestnictwa w I soborze watykańskim. Władze rosyjskie uzurpowały sobie prawo do obsady stanowisk kościelnych, w tym również w metropolii warszawskiej. Rosjanie wydalili biskupów, z Warszawy i innych diecezji: w 1870 r. żaden z polskich biskupów, na terenie okupacji rosyjskiej, nie przebywał w swojej diecezji…

W 1873 r. do Jarosławia nad Wołgą wywieziony został arcybiskup warszawski, św. Zygmunt Szczęsny Feliński, a urząd metropolity warszawskiego do 1882 r. pozostawał nie obsadzony. W 1875 r. władze carskie zlikwidowały Kościół unicki w diecezji chełmskiej, a ludność była siłą zmuszana do przechodzenia na prawosławie…

Jednocześnie antykatolicka propaganda usiłowała wprowadzić schizmatyckie treści do nauczania w katolickich kościołach…

Biskupi, zakonnicy i kapłani polscy masowo sprzeciwiali się decyzjom Kolegium Petersburgskiego. Wielu z nich zapłaciło za to zesłaniem na Syberię. Odwaga duchowieństwa była przykładem dla wiernych, by wytrwać w prawdziwej wierze i wierności Ojcu świętemu. Niemniej jednak liczni katolicy ulegli okupantowi i schizma w Kościele stawała się faktem…

Podobne represje dotknęły Polaków w zaborze pruskim, gdzie niemiecka „walka kulturowa” (niem. „Kulturkampf”) miała doprowadzić do ograniczenia praw Kościoła katolickiego…

I wtedy właśnie, w tak tragicznym dla naszego narodu kontekście, w maleńkim kościółku w wiosce zwanej Dubno (a może Dubna) miał miejsce niezwykły Cud Eucharystyczny. Niezwykły, a jednocześnie najbardziej chyba ukrywany, tak skutecznie, że nawet dziś trudno jest ustalić dokładnie, gdzie miał miejsce…

Cud wydarzył się, gdy 5.ii.1867 r. pobożna ludność wioski uczestniczyła w Czterdziestogodzinnym Nabożeństwie. W czasie wystawienia Najświętszego Sakramentu kapłan i wierni zauważyli nagle świetliste promienie emanujące – wystrzeliwujące – z Najświętszej Hostii

Po chwili w środku Hostii ukazała się postać Męska Postać

Zdumiony kapłan trwał w milczeniu… Do ołtarza zaczęli przybliżać się wierni…

Wizja trwała aż do końca nabożeństwa i widziana była przez wszystkich zgromadzonych. Nie brakowało wśród nich zastraszonych, niepewnych, chylących się ku schizmie…

Wieść o objawieniu szybko obiegła okolicę.

Zainteresowała się nią oczywiście rosyjska, okupacyjna władza. Wezwano więc kapłana na przesłuchanie. Raport z niego trafić miał na biurko rosyjskiego gubernatora, który nakazać miał, pod karą więzienia, absolutne milczenie na temat wydarzenia…

Proboszcz nie uległ jednakże szantażowi i poinformował o zdarzeniach swojego biskupa. Ze względu na niebezpieczeństwo rosyjskich represji, które dotknąć mogły i parafię – włącznie z zamknięciem kościoła – i wiernych indywidualnie, władze kościelne zdecydowały nie rozgłaszać informacji o cudzie…

Mimo tego w krótkim czasie wieść o cudownym objawieniu obiegła ziemie polskie, podnosząc na duchu umęczony naród i wzmacniając wiarę w przetrwanie i zwycięstwo wiary katolickiej…

Do dziś wszelako tajemnicą owiane jest miejsce opisywanego wydarzenia. Mówi się o wsi Dubno, albo Dubna, choć trudno takową znaleźć na mapie. Wydarzenie mogło mieć miejsce w Dubnie na Wołyniu, mieście powiatowym – w takim razie Cud można odczytywać także w świetle mającej nastąpić ok. 80 lat później zagładzie Polaków z rąk ukraińskich siepaczy – ale nie wiadomo, w którym z kościołów (a były tam co najmniej cztery). Zresztą w takim przypadku nie nazywano by go pewnie „małym kościółkiem”, jak podają źródła.

Nieznane są też dane świadków, ani wspomnianego biskupa czy przedstawicieli zaborczych władz rosyjskich…

Źródło: swzygmunt.knc.pl

 

Posted in Cuda | Otagowane: | 199 Komentarzy »