Dziecko Królowej Pokoju

Pokój musi zapanować pomiędzy człowiekiem i Bogiem, a także między ludźmi

  • Królowa Pokoju

    Królowa Pokoju
  • Uwaga

    Strona używa plików cookies które zapisują się w pamięci komputera. Zapisywanie plików cookies można zablokować w ustawieniach przeglądarki. Dowiedz się o tych plikach http://wszystkoociasteczkach.pl
  • Propozycja chronologiczna

    • Rok 2019 – Kryzys Rumunia
    • Rok 2020 – fałszywe traktaty pokojowe
    • Rok 2021 – Papież jedzie do Moskwy
    • Rok 2021 – Wojna
    • Rok 2022 – zwycięstwo komunistyczne
    • Rok 2023 – 10 królów
    • Rok 2024 – Antychryst
    • Rok 2025 – Sojusz z wieloma
    • Rok 2025 – Synod
    • Rok 2026 – Henoch i Eliasz
    • Rok 2028 – Ohyda spustoszenia
    • Rok 2029 – Ostrzeżenie
    • Rok 2030 – Cud
    • Rok 2031 – Nawrócenie Izraela
    • Rok 2032 – Kara
    • Rok 2032 – Odnowienie świata
    • Rok 2033 – Exodus
    • Rok 2034 – Zgromadzenie w Jerozolimie
    • Rok 3032 – Gog i Magog
    • Rok 3213 – Koniec świata
    • Nowe niebiańskie Jeruzalem.
  • Ostrzeżenie

    13 kwietnia 2029
  • Logowanie

  • Odwiedzają nas

    Map

  • Maryjo weź mnie za rękę

  • Jezu Maryjo Kocham Was

Posts Tagged ‘zabójstwo’

Biskup: Moją sekretarkę zamordował gejowski aktywista

Posted by Dzieckonmp w dniu 7 czerwca 2013

O szczegółach brutalnej zbrodni, jakiej dokonał ponad 10 lat temu aktywista gejowski na Mary Stachowicz – katoliczce o polskich korzeniach, matce czworga dzieci – przypomniał podczas debaty w Phoenix ordynariusz diecezji Springfield w stanie Illinois, biskup Thomas Paprocki.

Biskup: Moją sekretarkę zamordował gejowski aktywista   Jayarathina / CC-SA 3.0 Herb bp. Paprockiego

Podczas panelu zorganizowanego przez alumnów jezuickiej uczelni duchowny rozmawiał o tzw. homomałzeństwach z s. Jeannine Gramick, kontrowersyjną zakonnicą, wielokrotnie upominaną przez jej zwierzchników, która działa w organizacji dla gejów i lesbijek, mimo, że watykańska Kongregacja Nauki Wiary na stałe zakazała jej prowadzenia jakiejkolwiek działalności duszpasterskiej w tych środowiskach.

Zgromadzona na spotkaniu w budynku Shadow Rock United Church of Christ Church publiczność w większości miała nastawienie wrogie do biskupa i często manifestowała swe prohomoseksualne poglądy, przerywając wypowiedzi duchownego i kierując pod jego adresem obraźliwe komentarze.

Już na wstępie bp Paprocki odniósł się do samego tytułu spotkania „Dwa katolickie spojrzenia na małżeństwo”, przypominając, że w Kościele katolickim obowiązuje tylko jedna autentyczna wizja małżeństwa. Podkreślił, że to on ją reprezentuje, podczas gdy zakonnica, która podobnie jak on jest ochrzczona w Kościele katolickim, przedstawia poglądy niezgodne z doktryną katolicką.

Bp Paprocki przywołując okoliczności brutalnego morderstwa z 2002 roku dokonanego na 51-letnej kobiecie, matce czworga dzieci przez gejowskiego aktywistę zwrócił uwagę, że już sama wyszukiwarka internetowa Google wskazuje jak nieproporcjonalnie zdawkowo potraktowały media tę tragedię. Hierarcha przyznał, że wrzucone przez niego hasło „Mary Stachowicz” dało w odpowiedzi 26 800 wyników, podczas gdy po wrzuceniu hasła „Matthew Shepard” – odnoszącego się do 21-letniego studenta z Wyoming, którego morderstwo w 1998 roku uznano za tzw. zbrodnię nienawiści – ukazało się 11 900 000 wyników.

Zatrudniona w jednym z domów pogrzebowych w Chicago Mary Stachowicz zginęła tylko dlatego, że chciała nakłonić swego kolegę z pracy, 19-letniego Nicholasa Gutierreza, by porzucił homoseksualny styl życia. Gdy w niedzielę 13 listopada 2002 roku po Mszy św. odwiedziła go w jego mieszkaniu, ten pobił ją, zadał serię ciosów nożem i udusił za pomocą foliowej torby na śmieci. Zmasakrowane ciało kobiety ukrył pod podłogą. Po 3 dniach poszukiwań odkryła je tam policja.

„Wiem o Mary Stachowicz nie z internetu, ale ponieważ była moją sekretarką na parafii, gdzie byłem proboszczem, zanim zostałem biskupem” – podkreślił ordynariusz, kontynuując relację wydarzeń sprzed prawie 11 lat.

Biskup zaznaczył, że chce jednoznacznie potępić morderców zarówno Matthew Sheparda jak i Mary Stachowicz, jednak, jego zdaniem, znacznie większa uwaga, jaką opinia publiczna poświęciła temu pierwszemu, wynika tylko z tego, że ofiara ta zginęła, ponieważ była gejem. Według duchownego, dowodzi to, z jakim sentymentem podchodzi się do spraw dotyczących tzw. homomałżeństw.\

„Morderstwo Marii zostało powszechnie zignorowane przez media, mimo że umarła jako męczennica za wiarę” – dodał biskup i zapewnił, że niezgoda na legalizację „homomałżeństw” opiera się na prawdzie, a nie tylko na doktrynie Kościoła katolickiego. Jego zdaniem, twierdzenie to może obrażać tylko tych, którzy zamiast poszukiwać prawdy wolą żyć w świecie rządzonym przez, jak to określił Benedykt XVI, „dyktaturę relatywizmu”.

Podczas procesu mordercy Mary Stachowicz sąd odmówił uznania czynu Gutierreza za zbrodnię nienawiści, a niektórzy komentatorzy obarczali odpowiedzialnością za to morderstwo samą ofiarę. 2 lipca 2007 roku Gutierrez został skazany na dożywotnie więzienie.

Źródło: wiara.pl

Posted in Prześladowanie Chrześcijan | Otagowane: , , | 8 Komentarzy »

Wywiad z nienarodzonym dzieckiem

Posted by Dzieckonmp w dniu 13 Maj 2012

W tych czterech minutach filmu słyszymy głos nienarodzonego dziecka, którego życie ma być zgaszone w klinice aborcyjnej. Wywiad jest nie po polsku. Bardzo proszę chętnych do przetłumaczenia tych słów i jeśli ktoś umie na naniesienie polskich napisów na film. Niech Polacy mają szansę to zobaczyć. Wstawiam dziś w święto Matki Bożej Fatimskiej  bo walka o niezabijanie dzieci jest najważniejsza w naszych czasach. Aborcja prowadzi świat do ruiny, tylko jeśli aborcja zostanie wyeliminowana , droga do pojednania między Bogiem a światem będzie wolna. Potrzeba globalnego zatrzymania aborcji. Każdy różaniec za nienarodzonych zmniejsza wyjątkową karę za grzech aborcji.

W Kanadzie 10 maja ulicami Ottawy przeszedł rekordowy Narodowy Marsz dla Życia .

Dziś 13 maja, o 8:30 ulicami Rzymu przejdzie Marsz dla Życia. Ludzie z całych Włoch wybierają się do Rzymu by wziąć udział w marszu. Poniżej mapka Włoch skąd przybędą uczestnicy marszu. 

A tu wywiad z nienarodzonym dzieckiem

Nadesłane w komentarzu tłumaczenie dokonane przez KamilP . Serdeczne dziękuję Kamilu. Proszę innych aby umieścić napisy po polsku na filmie.

Treść

Miałem przywilej przeprowadzania wywiad z nienarodzonym dzieckiem.
Zapytałem o jego marzenia…
Oto jego odpowiedź….
Mój najgłośniejszy płacz jest w ciszy
Moje najpiękniejsze marzenia przemieniły się w koszmar
Mój największy ból nie sięgnie uszu nikogo (tutaj jest kilka tłumaczeń, wybrałem najlepsze)
Nawet mojej matki
Nigdy nie będę wiedział kim jestem
Tylko Ten który mnie stworzył innym od wszystkich pozostałych będzie mnie znał
On widzi moje talenty i to kim bym został
Nikt inny mnie nie pozna
Nawet moja matka
Chociaż mam uczucia
Nigdy nie doświadczę miłości od kogoś innego
Chociaż moje serce bije szybko
Jak szybko gwiazda mojego życia zostanie zgaszona
I chociaż przygotowuję się by wdychać powietrze na zewnątrz
To jedynym oddechem jakim będę oddychał jest oddech śmierci
I oprócz śmierci, nikt mnie nie pocałuje
Nawet moja matka….

Nienarodzone dziecko już nie przemówiło więcej….

Ale pomyślałem że powinieneś wiedzieć co dziecko miało mi to powiedzenia(co mi powiedziało)

Zarodek: Otrzymujesz unikalny kod genetyczny
3 tydzień: Twoje serce zaczyna bić
5 tydzień: Twój układ nerwowy formuje się
7 tydzień: Twoje rączki i nóżki poruszają się
8 tydzień: Wszystkie Twoje życiowe organy formują się
12 tydzień: Twoja skóra staje się miękka, delikatna
14 tydzień: Zaczynasz śnić
16 tydzień: Możesz już ssać swoje palce
1-40 tygodni – Możesz zostać zabity

Posted in Aborcja | Otagowane: , , , | 23 Komentarze »

Mordowanie ludzi na przemysłową skalę

Posted by Dzieckonmp w dniu 9 marca 2012

Zabić dziecko!

Możemy porozmawiać o legalizacji narkotyków czy prostytucji. Ale nie o legalizacji ludobójstwa – deklaruje publicysta

Trudno powiedzieć, czy artykuł Franceski Minervy i Alberta Giubiliniego w najnowszym numerze „Journal of Medical Ethics” to wyraz gwałtownie postępującego szaleństwa autorów, próba intelektualnej prowokacji czy raczej wyznaczenia nowych ram debaty na temat godności życia ludzkiego.

Dwoje włoskich naukowców, pracujących na uniwersytecie w australijskim Melbourne, dowodzi w swoim eseju („After–birth abortion. Why should the baby live”), iż skoro dopuszczalna jest aborcja, dopuszczalne powinno być także uśmiercanie dzieci już po porodzie, w szczególności tych obarczonych nieuleczalną wadą genetyczną.

Minerva i Giubilini znajdują moralne usprawiedliwienie dla zabicia noworodka. Argumentują, iż jest on tylko „potencjalną osobą”, nie posiada zatem wszystkich atrybutów istoty ludzkiej i nie ma „moralnego prawa do życia”.

Nic straconego

Autorzy nie zatrzymują się w pół kroku, idą dużo dalej. Twierdzą, iż tzw. aborcja postnatalna (after–birth abortion) powinna być dozwolona także w przypadku dzieci zdrowych, gdyby ich przyjście na świat „oznaczało zbyt duże obciążenie dla rodziców, jak również dla społeczeństwa”.

Decyzja zależałaby przede wszystkim od zbadania „potencjału” egzystencji dziecka (gdyby urodziło się chore) oraz określenia, na ile jego pojawienie się może obniżyć standardy życia całej rodziny (gdyby urodziło się zdrowe). „Nowe stworzenie wymaga ze strony rodziców energii, opieki i pieniędzy, których często nie ma w nadmiarze. Można uniknąć takiej sytuacji, dokonując aborcji, lecz czasami jest to niemożliwe”.

Jeśli zatem matka zapomni zażyć pigułki antykoncepcyjnej, nie założy partnerowi na czas prezerwatywy czy spóźni się z decyzją o aborcji – nic straconego. Zawsze będzie mogła pozbyć się noworodka, zabijając go po porodzie.

Minerva i Giubilini nie piszą wprawdzie, jak miałaby wyglądać prawna procedura przed takim „zabiegiem”, ale można ją sobie wyobrazić: matka wchodzi do gabinetu lekarza, oznajmia, iż pogorszyło się jej samopoczucie, lekarz podsuwa jej jednostronicowy formularz, matka go wypełnia, podpisuje i wychodzi z gabinetu. Pół godziny później lekarz napełnia strzykawkę roztworem soli, wbija igłę w główkę dziecka i przeprowadza „postnatalną aborcję”. Następnie chirurg pobiera potrzebne organy do przeszczepów.

Resztą zajmie się koncern kosmetyczny, który ma podpisaną stosowną umowę ze szpitalem, oraz firma utylizująca odpady.

„Przecież można oddać dziecko do adopcji” – mógłby nieopatrznie zasugerować jakiś mało rozgarnięty chrześcijański fundamentalista. Ale i na taką wątpliwość nasza para etyków jest przygotowana: „Owszem, zdrowe i potencjalnie szczęśliwe dzieci mogłyby zostać adoptowane. Musimy jednak pamiętać o interesach matki, która może doznać psychologicznej traumy z powodu przekazania własnego dziecka innej rodzinie (…). Prawdą jest, iż poczucie żalu i straty może towarzyszyć zarówno tradycyjnej aborcji, aborcji postnatalnej, jak i adopcji. Nie możemy jednak zakładać a priori, że adopcja będzie dla matki najmniej bolesna”.

Minerva i Giubilini chcą nas więc przekonać, iż oddanie dziecka do adopcji może być bardziej frustrujące dla matki niż podjęcie decyzji o jego zamordowaniu. Chciałoby się zapytać, co jeszcze może wywołać u kobiety głębszą traumę niż śmierć własnego potomstwa. Ostatni odcinek ulubionego serialu w telewizji? Brak środków na karcie kredytowej? Złamany obcas? Proszę wybaczyć ten prześmiewczy ton, ale naprawdę trudno polemizować na poważnie z tak monstrualnymi i niebezpiecznymi bredniami.

Magazyn narządów

Wolałbym, żeby artykuł w „Journal of Medical Ethics” rzeczywiście okazał się prowokacją. Żeby Minerva i Giubilini zwołali jutro konferencję prasową i oświadczyli: „To był żart. Może i wyjątkowo niesmaczny, ale zależało nam na wywołaniu dyskusji o granicach aborcji. Oczywiście nie jesteśmy zwolennikami zabijania noworodków, to nie są nasze poglądy”.

Prawdopodobnie nie doczekamy się jednak takiego oświadczenia. Wygląda na to, że włoscy etycy rzeczywiście opowiadają się za mordowaniem niewinnych ludzi na skalę przemysłową. Gdyby ich pomysły weszły kiedyś w życie, zostałaby otwarta furtka do rehabilitacji takich historycznych postaci jak Adolf Hitler czy Józef Stalin. Przypomnijmy, iż Holokaust miał również „naukowe podstawy”, a Żydzi także stanowili „zagrożenie dla dobrobytu społeczeństwa”.

Gdybyśmy zalegalizowali „postnatalną aborcję”, musielibyśmy również przedefiniować pojęcie ludobójstwa. Czy moglibyśmy z czystym sumieniem potępiać np. masakrę Ormian w Turcji? Ubolewać nad losem ofiar ukraińskiego Hołodomoru? Czy Trybunał w Hadze miałby moralny mandat do osądzania zbrodni popełnianych przez afrykańskich rzeźników?

Jednak wydawca „Journal of Medical Ethics” prof. Julian Savulescu ma zgoła inne zmartwienia. Jest mianowicie przerażony liczbą e-maili z pogróżkami, jakie dostają dzisiaj Minerva i Giubilini: „To przypomina polowanie na czarownice. Zamiast włączyć się do dyskusji, niektórzy próbują uciszyć naukowców, grożąc im śmiercią. Może to prowadzić do linczów, a nawet ludobójstwa (sic!)”.

Nie zamierzam przyłączać się do tej nagonki. Niemniej usiłuję zrozumieć, co powoduje ludźmi, którzy życzą śmierci autorom kontrowersyjnego eseju. Może uznali, iż Minerva i Giubilini są „obciążeniem dla społeczeństwa”? I nie dysponują wystarczającym „potencjałem szczęścia”?

Zresztą sam prof. Savulescu, wykładowca Oksfordu, ma na swoim koncie wiele równie intrygujących prac. Jest zdeklarowanym wyznawcą eugeniki, uważa, że rodzice powinni otrzymywać pełną wiedzę na temat genetycznych wad płodu, dzięki której mogliby dokonywać aborcji selekcyjnych. Dotyczy to rzecz jasna także procedury zapłodnienia in vitro.

Savulescu popiera postulat klonowania oraz wykorzystania embrionów i płodów jako „nosicieli” narządów do transplantacji. „Jeżeli zezwalamy na aborcję ze względów społecznych, powinniśmy się także zgodzić na aborcję w celu ratowania życia innych ludzi” – pisał w kwietniu 1999 w „Journal of Medical Ethics”.

To trio nie jest osamotnione w swojej walce o bardziej „etyczne” podejście do medycyny. Najsłynniejszym i najczęściej występującym w mediach zwolennikiem mordowania noworodków jest Peter Singer, australijski filozof i bioetyk, obrońca praw zwierząt i promotor weganizmu, profesor amerykańskiego uniwersytetu Princeton.

Dla Singera zabicie dziecka jest moralnie neutralne. W przeciwieństwie do spożywania wołowiny, które jest moralnie naganne. Co ciekawe, w swojej pokrętnej argumentacji Singer mimochodem przyznaje rację przeciwnikom aborcji, twierdząc, iż zarówno płód w łonie kobiety, jak i noworodek są „istotami żywymi”. „Rozróżnianie między płodem a noworodkiem to fikcja. Powinniśmy postawić sobie inne pytanie: czy fakt, że mamy do czynienia z realnym człowiekiem, odbiera nam prawo do pozbawienia go życia” – zastanawia się Singer w książce „Rethinking Life and Death”.

I odpowiada: nie odbiera. W wywiadzie dla niemieckiego tygodnika „Der Spiegel” filozof zaproponował, by wprowadzić 28-dniowy „okres próbny” dla nowo narodzonego dziecka. W tym czasie rodzice mogliby jeszcze podjąć decyzję o zabójstwie.

Wkład w obieg idei

Według Singera dużo ważniejszym kryterium oceny moralnej postawy jednostki jest skłonność do zadawania bólu i cierpienia. Noworodek nie ma jeszcze pełnej „świadomości cierpienia”, z kolei dorosłe zwierzęta – tak. Dlatego Singer nie je mięsa i sprzeciwia się eksperymentom na żabach i myszach.

Nie ma natomiast nic przeciwko zoofilii („przecież i tak jesteśmy tylko dużymi małpami”) pod warunkiem, że traktuje się „partnera” lub „partnerkę” z odpowiednim szacunkiem i delikatnością. „W zaciszu domowego ogniska ludzie często pozwalają swoim psom na erotyczne pieszczoty. Niekiedy przynosi to obu stronom satysfakcjonujące doznania” – dowodził Singer dziesięć lat temu w lewicowym, brytyjskim periodyku „Nerve”.

Nie chciałbym naruszać dobrego imienia pana profesora, ale wydaje mi się, że wychwala w ten sposób pewien rodzaj dość obrzydliwego zboczenia. Chyba że Światowa Organizacja Zdrowia uznała w międzyczasie zoofilię za „orientację seksualną” – przepraszam, jeśli coś przegapiłem.

W maju 2010 r. ten wybitny australijski myśliciel miał wziąć udział w konferencji na Wydziale Prawa i Administracji UW poświęconej prawom zwierząt. Kilku zaproszonych prelegentów odmówiło wystąpienia u boku Singera i konferencję odwołano.

Jacek Żakowski pisał wówczas w „Gazecie Wyborczej”: „Jedną z fundamentalnych wartości akademickich jest otwartość na pluralistyczne poglądy i twórcze konfrontacje. W Polsce umacnia się zaś akademicka cenzura wymuszana przez konserwatywno-katolicki radykalizm. Nawet rektor nie wstydzi się już przyznać, że unika otwartej dyskusji z poglądami, których nie podziela. To ogranicza nasz udział w globalnych debatach i wkład w obieg idei. (…) Dla nauki jest to samobójstwo. Dla uniwersytetu to kompromitacja”.

Żakowski zatytułował swój komentarz „To nie Princeton, to Warszawa”, przypominając, jak ogromnym prestiżem cieszy się w świecie macierzysta uczelnia Singera.

Mam na to jedną odpowiedź, panie redaktorze: „To Warszawa, to nie Auschwitz”. Jeśli jednak chce pan prowadzić uczone dysputy z Josefem Mengele, nikt panu tego prawa nie odbierze.

Autor jest publicystą „Uważam Rze”

Źródło: http://www.rp.pl/artykul/9157,833742-Aborcja-postnatalna-to-ludobojstwo—Magierowski.html?p=1

Posted in Aborcja, Alert, Apokalipsa, Szatan, Warto wiedzieć | Otagowane: , , , , | 232 Komentarze »